Hier vindt je de meeste reisverhalen gedurende mijn reis door Australie, uiteraard heb ik nog niet alles ingevuld maar dat hoop ik nog te voldaan. Ga er maar niet vanuit dat mijn schrijfvaardige kwaliteiten op hoog niveau zijn ondergebracht maar het idee snap je vast wel...
 |
The making of the tour | |
De weg naar Adelaide... |
|
De laatste der feesten | |
Backstreet Boy in de Outback! |
|
Ik ben even weg!! | |
Het einde bij Top End Down Under... |
|
Het land van de arme zon!! | |
Kia Ora |
|
And the jetlag continues... | |
Druifje in het land van de dollars... |
|
Jeuh...alweer een gratis bbq!! | |
Budhas, Cabbages en Condoms |
|
En mijn haar wordt alsmaar langer...grijzer!? | |
Home and the Restless... |
The making of the Tour
Het
idee dat ik naar Australie zou gaan ligt al wat langer, naja...naar Australie.
In ieder geval dat ik na mijn studie Grafische Vormgeving even wou stoppen leek
mij een goed plan, desondanks is het niet altijd zeker geweest dat ik zou gaan
"reizen". Leraren die je proberen over te halen of je niet door zou studeren,
ouders die je onzeker maken of je het wel zou redden met de financien omdat
iedereen weleens verhalen hoort over mensen die na Australie echt niks meer van
plan zijn.
Maar goed...voor mij was het al duidelijk en sommige
dingen waren al te laat om terug te krabbelen, ik zou gaan. Maar op zich was ik
toen misschien iets te positief qua geld...ik had eigenlijk verwacht dat ik
genoeg geld zou hebben want wat kost een retourtje nou, uiteraard ook nog wel
prijzig maar ik had gespaard...na een beeinkomst van AB was ik opeens toch
minder positief gestemd, het bleek dus dat je van de overheid daar 3200 euro
moet kunnen laten zien als een soort van bewijs dat je jezelf de eerste maanden
daar kon redden. Maar dat viel dus een beetje buiten mijn budget maar gelukkig
waren er ouders die me toch wel even wilden bijspringen, uiteraard moest ik het
wel terugbetalen maar dat is te verwachten. Maar jah, het geld was enigzins
rond, ik ben extra aan het werken bij de AH en Sociale Dienst dus uiteindelijk
komt het vast goed. Maar dan nog een visum regelen...mjah, toch wel iets te laat
want als ik het via de post zou doen zou het ongeveer 5 weken duren voordat ie
verwerkt zou zijn, en dan moest de brief nog terug...gelukkig is er nog
internet...moest wel even wachten tot mijn ouders terug waren van vakantie
vanwege een creditcard maar dan was het ook binnen een dag geregeld. En dan nog
even de verzekering. AB heeft speciaal voor Backpackers of hoe je het wilt
noemen een speciale verzekering voor werken, reizen, spullen, noodzakelijke
terugkomst en dat soort dingen dus die moesten we ook maar even afsluiten en dat
was ook net zo makkelijk gedaan.
Het is wel lekker als je weet dat je alles
voor elkaar hebt, tenminste...het papierwerk dan, maar het is ook wel een
nadeel. Het werken bij de AH is nu echt *, totaal geen zin of motivatie meer.
Scheelt ook dat ik weken van 60 uur maak maar goed, de vakantie is er des te
meer naar. We kijken vooruit!!
terug
naar boven
terug naar home
de laatste der feesten
Tsja, ik weet niet of ik het zo zwaar als een afscheidsfeestje wil
noemen maar het was in ieder geval leuk en zowaar gezellig, samengegaan met
mijn verjaardag dus we verschuilen ons achter dat excuus :-S. Maar het was
wel geslaagd...met name laat eigenlijk maar goed. Scheelt in ieder geval dat
iedereen het bier makkelijk kon vinden :-S. Veel te lezen gekregen das duidelijk,
sommige mensen waren zo slim om strips te geven zodat ik toch nog enigzins
vakantie kan vieren ehehe. Ik heb ook wat foto s online gezet van de avond,
kan je nog even zwarte gaten opvullen en diversen. En vertrouw me maar, diegene
die het meest op je lijkt ben je ook daadwerkelijk, sorry. Ik zoek alleen
nog naar foto s van de taart...dus, natuurlijk wel leuk voor de heb. Kan nu
ook weer drie weken extra eten, 4 weken lezen en 5 weken uhm...naja, cadeautje
van pim, gerwin en mark laten we maar zeggen :-$. Wat me overigens wel opviel
was dat er verder niemand was die de volgende dag kwam helpen opruimen...naja,
buiten de taart om dan... Ben ook erg benieuwd wat er nou precies allemaal
in dat boekje staat, lijkt me erg leuk. Het enige wat ik nu nog moet hebben
is een ehbo kit ehehe...
bekijk de foto's
terug
naar boven
terug naar home
Ik ben even weg...
Tsja...Australie!! Mooi land maar voordat je er eenmaal bent!? Maandagochtend
10.30 wordt ik wakker, mooi vooruitzicht voor vandaag joh. Om 13.00 zal het
" avontuur" toch echt beginnen. Voordat ik ga moet ik toch echt maar even
mijn tas gaan inpakken...jajaja, het is laat maar anders zit je toch alleen
maar te wachten tot het tijd is. Na een tussenstop van 11 kilo heb ik voor
het gemak maar even mijn tas opgewaardeerd tot 17 kilo. Na nog even met zusjelief
de laatste dingen te hebben gekocht lopen we of ik iig voor de laatste keer
dit jaar naar station Dieren en ook voorspoedig arriveren we 15.00 uur op
schiphol...weliswaar 1.5 uur te vroeg maar met de NS weet je het nooit altijd.
Alweer iets verder...om 16.30 uur begint het inchecken en de eerste bekenden
van de meet en greet zijn al gespot..leuk man. "Sjors Gerritsen"...mijn naam
wordt genoemd dus alles is toch goed gegaan en het is bekend dat ik meega
met vlucht tg 993 naar Parijs. Een uurtje voor mezelf...eerst even de Parlevinkers
wegplukken bij de Burger King om toch nog even een laatste drankje te drinken.
Maar ik heb van Geppie ook nog een beugel gekregen voor oud en nieuw die zelfs
alle douane controles heeft doorstaan...wordt toch nog een vertrouwd nieuwjaar.
Na de conclusie dat ik zolangzamerhand naar Gate G3 moet gaan stappen (de
AB crew heeft het cafe inmiddels verlaten) stappen we snel door naar de douane.
Helaas...geen emotioneel gedoe voor mij, het ging allemaal vrij snel dus ik
weet niet of iedereen doorheeft dat ik toch echt langer blijf dan twee weken
lol. Maar goed...het afscheid was leuk, scheelt dat ik daarna nog even mijn
riem en andere acceciores even af mocht doen maar met mijn broek op mijn knieen
mocht ik toch echt richting Oz!! Vliegen is iig gezond want in de gate gaat
je bloed al sneller stromen...eerst even je plaats zoeken, wow, in het midden,
aan de ene kant Mark en de andere Karen...nieuwe contacten maar zeker leuk...zo
blijkt ook later!
Aankomst Parijs...whoaa, wat een zeikers die Fransozen, even een fotootje
maken bij de vertrekhal, nou...toch niet helemaal, ze nemen je rolletje zonder
pardon in omdat ze denken dat je misschien wel het douane gedeelte hebt gefotografeerd...en
hou maar even in het licht van de tl balken van Charles de Gaulle dat rolletje...zucht,
maar gelukkig niet die van mij ;-P, en mijn beugel is er ook nog lol
bekijk de foto's
terug
naar boven
terug naar home
Het land van de arme...uhm...rijzende zon!?
12 uur vliegen...Bangkok mjah, stop over voor twee daagjes...owh jah, het
is warmer, dat was te verwachten. Nopu, het is gewoon een vies benauwd land,
dat is eigenlijk de grondslag, ontzettend indrukwekken en overal ruikt het
alsof je in een Chinees restaurant zit, ruikt Nederland nou ook naar van der
Valk!? Bij aankomst even mijn backpack oppikken en dan met de bus door naar
het zeer luxeuze " Mandarin" Hotel, uhm...en ik ben een backpacker!? Onze
nu even naamloze tourguide heeftheeft even wat problemen met de microfoon
maar zolang hij hem kust blijft hij het schijnbaar doen, toch nog even wat
info over Bangkok, maar in het hotel neem ik even een duik in het zwembad
om de jetlag van mij af te spoelen...naja, het was te proberen.Daarna gooi
ik mijn maag in het diepe bij het sate dinner...ik kan zeggen dat ik scherp
eten aankan maar bij een proefje van de soep bedank ik toch voor de rest,
ik haal even van mijn neus op wat van scherp eten gaat je neus enigzins lopen
maar op dat moment slaat even al mijn zuurstof weg...wat een ...heet spul,
whoaa, de rest ook maar dat was wel te handelen.
Naja, door naar het nightlife van Bangkok city, klinkt goed en ook de locals
proberen je deze gedachte allerminst op te drukken. Wat een overdreven gedoe,
ze proberen je echt alles onder je neus te drukken en aan te smeren maar zolang
je fanatiek Nederlands terugpraat zijn ze een stuk dtiller. De Bangkok " Nightmarket",
ik zou gerust kunnen stellen dat de core business in deze monopolystraten
vrouwenhandel is, zie het voor je. Een willekeurige winkelstraat met een stuk
of twintig bars.
Dan staan er voor elke bar standaard twintig (hitsige!?) vrouwen en bij een
blik intern staan er random 3 vrouwen topless bij een paal te sjoelen...de
leeftijd van die vrouwen en het publiek, mjah...lees de verhalen!? Maar ook
boze tongen beweren dat menig backpacker zich daat heeft laten meeslepen met
"electric pussy" en "lightning pussy". Drup druk...whoaa, regenseizoen in
Thailand en dat is te merken ook, na toch nog een poging te hebben gedaan
om het hotel te bereiken besluiten we toch even te wachten onder het laatste
afdakje, maar na de score van drie kakkerlakken in alle drie onze nekken besluiten
we toch maar even een passend vervoersmiddel te zoeken. Tsja...terug van de
kakkerlakken, ik zit nu eigenlijk al in Sydney naar de Blue Mountains alles
op papier te zetten.
Ik wou alles eerst meteen op internet zetten maar dat werkt gewoon niet fijn
dus vandaar dat ik eerst alles " in mijn lieve dagboekje" heb gezet, naja...Karen
heeft dat vanaf dit stuk gedaan, ik zie er maar geen tijd voor vrij te maken
en aangezien de belevingen hetzelfde zijn...wat kwam er ook alweer na de kakkerlakken!?
Nadat we droog naar ons veel te luxe hotel zijn gebracht voor een afgedongen
(!?) prijs en drogen kleren hadden aagetrokkenzijn we nog even naar ons-veel-te-luxe-bar-met
live-muziek gegaan...op de begane grond dus moesten we toch weer eerst langs
de saluerende meneertjes met appenpakkies aan gaan die betaald worden om voor
ons het liftknopje in te drukken...zucht...sjos goes backpacking!! Na de bar
en het zeer luxe ontbijt werden we weer opgehaald door onze Thaise Tourguides
(supermensjes) die ons naar het Grand Palace vd Koning en de boedha brachten.
Veel pracht en Praal, glitter en glans!!Vervolgens gingen we met ons knorrebootje
door de (eigenlijk hele vieze) kanalen langs mooie huizen...maar ook gingen
we als tourist door de clongs...kanalen met illigale huizen van zeer arme
mensen, waarom wil een tourist dat zien...gaan we ook met de bus door de achterstandswijken
van Nederland!? Naja, uiteindelijk is alles toch zeer indrukwekkend!! 24 uur
per dag staan overal door bangkok stalletjes, prullen en etenswaren op elke
m2, en met de Thaise hitte en benauwdheid gaat dat ontzetten stinken natuurlijk.
Daarna nog even langs de Gem. Factory in Bangkok (edelstenen/winkel) moesten
we snel door naar het vliegveld voor het laatste 9 uurtje.
bekijk de foto's
terug naar boven
terug naar home
And the jetlag continues...whoaa
Vliegen van Bangkok naar Sydney...maar...deze x viel het wel een beetje tegen
want ik had tussen Bangkok en Parijs verkeerd liggen/zitten slapen en dus
reuze last van mijn rug en deze x bewoog het vliegtuig ook veel meer...maar
jah, we zijn veilig en zonder vertraging aangekomen en das wel weer lekker!!
Sydney!! We mochten niets aan eten meenemen (ook geen beugels ;-), maar ik
heb hem nog lol) en we werden voorbereid op super-bureaucratie maar dat viel
uiteindelijk reuze mee en stonden in no-time op Australische bodem. Ook daar
stonden weer een paar mensen van Australian Backpackers (Mark, Daphne, Barbra
en Bertil waren al meegevlogen.
En...er stond ook een kerel klaar van BNN...deze gingen Mark en Agnes interviewen,
in Nederland waren ze ook al geinterviewd en in Sydney liep die kerel ook
nog een dagje mee. Vrijdag voor vertrek werd ik ook nog gevraagd voor hetzelfde
want ze zochten een jongen en een meisje van de reis van 15 september maar
ik zei toch wel dat het mij niet erg verstandig leek om mij daaroor te nemen
maar dat ik het wel leuk vond maar verder kijken geen kwaad kon...no worries
mate!!
Naja...we zijn toen met de bus direct naar een uitkijkpunt gereden via allerlei
parken en bezienswaardigheden vanwaar we de Sydney Harbour bridge en het Sydney
Opera House konden zien...eindelijk met eigen ogen in het echt. Allemaal foto's
maken en na 10 minuten weer weg...zeg maar van die echte foute toeristen...boeiend!!
Daarna hebben we met Daphne en Madelon van AB even wat papieren ingevuld om
daarna door te gaan naar ons hostel...de Sydney Harbour Hostel. Whoaa...eindelijk
een recht bed!! En op de plaats wat ons doel was!
En eigenlijk compleet uitgeput zijn we toch maar met goede moed de stad ingelopen
en hoe verder we kwamen hoe meer we zagen en hoe langer ik hier ben hoe gaver
Sydney blijkt te zijn!! Het is echt een superstad...zeker na Bangkok!! Schoon,
vriendelijk, veel parken, groot centrum en ongewoon geweldig. S'avonds hebben
we ge-bbq't op 't dakterras van de Woodduck Inn...een ander hostel in Sydney...mooi
uitzicht!! Daar heb ik me eerste Emoe, Croc, Kangaroe en Barramundi veroberd...net
kip lol.
Op vrijdag...de dag na onze aankomst...heb ik mijn papierrotzooi geregeld,
ik had verwacht dat het een saai dagje zou worden maar toch niet. Visum, Medicare,
Taxfile (sofi) en de Australische bankrekening...en ik heb ontdekt dat ze
superveel van je vragen maar uiteindelijk niets van je hoeven (deze zin heeft
uitleg nodig geloof ik). Voor mijn visummoest je laten zien dat je genoeg
geld had, je aanvraag en nog veel meer, maar om hem op te halen vragen ze
alleen om je paspoort, eigenlijk een hoop zorgen om niks gehad...naja, das
meer een luxe probleem. Deze middag zijn we met een select gezelschap naar
het Sydney Aquarium geweest, het leek me niet zo super interessant maar het
was toch mooi om al die gekleurde vissen, haaien, platvissen en zeepaardjes
en krokodillen te zien...en niet vergeten de Eel!! (Haha...plaatselijk onderonsje).
S' avonds hebben we met z'n 20-en gekookt in ons hostel, ultieme backpackers
gevoel kwam toch wel boven ehehe. Bertine en Karen hadden enigzins last van
een jetlag en zijn dit maal samen met een stel anderen vroeg naar bed gegaan.
Maar jah, wij moesten weer zo nodig naar de kroeg.
Dus daarom waren Karen en Bertine zaterdag topfit en wij brak lol. Maar boeiend...volgende
dag gingen we een beetje chillen op de boot in de haven van Sydney. Zeker
mooie huizen gezien strak aan het water en van die afgelegen (naakt) stranden
tussen de stranden: Super!! En ik moest zonodig stoer doen en als eerste vanaf
het bovendek in het ijskoude en superheldere water springen. Wel mooi maar
zeker koud!!
Zaterdag avond hebben we ons 1e wasje gedraaid met Bertine, Karen, Jesca en
Mark...nou...in principe ging alles goed, op het niet schoon worden van Mark
zijn t-shirt na dan. Eigenlijk is de rest ook niet veel schoner geworden maar
het idee was goed. Maar toen er gedroogd werd (niet dat het echt droger werd)
onstond er toch een klein probleem. MArk zou hem leeghalen maar kwam al gauw
terug...er zat iets vast en hij durfde het niet eruit te trekken...dus Bertine
liep met hem mee en komt terug...met een halve BH...doormidden...jammer.
Blue Mountains! vroeg op...lange dag samen met Santaclause, hartstikke dikke
leuke kerel die het wel wist over te brengen met z'n omroep " dingdong". Maar
voordat we bij de BM waren hebben we eerst een stop gemaakt bij de Blue Mountains.
De Olympische Spelen en alle voorbereidingen heeft Australie 3 biljoen dollar
gekost!! En het ligt er nu vrij verlaten bij...zonde!! Bij de volgende stop...whoaa
(hysterie)...de eerste kangaroe. Geinige beestjes en erg tam hoewel ze in
het wild leven...en de foute toeristentrekjes blijven, en zelfs na een paar
kangaroes leek het allemaal alweer "gewoon" haha. Maar een baby kangaroe in
een buidel blijft lief!! Ok, dan nu eindelijk de Blue Mountains.Direct bij
aankomst is het al te mooi voor woorden, ik kan nou wel zeggen hoe het eruit
ziet en foto's laten zien maar dat kan gewoon niet, dit moet je zien en voelen!!
Na een flink eind dalen langs trappen en uitgeholde rotsranden (ooeeiwi...don't
try this at home mite!! (guide Jet) kwamen we bij een supergave waterval.
Helaas niet erg veel water vanwege de weinige regen de afgelopne 2 jaar in
Sydney (men verwacht ook grote problemen in de zomer met bushfires. Tijdens
de havencruise zagen we al aan de horizon een bushfire...maar dan uit voorzorg
zodat in de zomer defires niet verder kunnen komen en de stad niet kunnen
bereiken. Ook al verkoolde bomen gezien trouwens die daarna vol groeien met
blaadjes als een soort natuurlijke bescherming de eerste tijden.Maar goed,
daarna dus weer 1 km. omhoog lopen (steil), we weten niet precies hoeveel
maar dit komt aardig in de buurt. Boven stond de kerstman alweer te wachten
(die was niet helemaal meegelopen) om ons verder te rijden naar de "picknick"
plek.
Toen nog even een vb-tje gedronken en terug naar Sydney...2 uur rijden...nou
jah...knorren, Karen en ik hebben liggen slapen waarvan uiteraard foto's zijn
gemaakt...flauw hoor, maar we lagen inderdaad ook wel knus...maar niet iedereen
was het daarmee eens...mijn rug!!
S'avonds zijn we gezellig wezen bbq-en bij The Rocks (oudste gedeelte van
Sydney) bij "Philips Foote" en daarna door naar O'Malleys (druk!!).Maar wel
leuk met z'n allen Mark van AB eindelijk eens echt wakker na de hele dag als
een zombie te hebben meegelopen (;-P) en hem ook eindelijk met Daphne gespot.
Na genoeg (B) en genoeg BEau (zanger) zijn we lekker weer naar 't Harbour
City Hostel gelopen. En even wat liters water ertegenaan gooien en...tsja,
naja, ik bedoel lekker naar bed... En om 10.00 uitchecken en een beetje Karen
haar reis/dagboek bijwerken in het park. Door naar ons 2e hostel...The Castel
at Coogee beach, hartsikke leuk hostel en gezellig met zijn 4-en op een kamer.
S' middags weer feest...afscheid bovenop het dakterras van "the Palace", helaas
geen Ford Falcon gewonnen maar jah...no worries.
En later gezellig biertje gedronken op het dakterras van the Castle...wel
eerst even samen met K helemaal die pokke helling afgelopen voor een paar
vb-tjes en een warme fles wijn (!?). En s'avonds lekker geslapen in de ex-olympische
bedden. (trouwens, in Australie snurk ik elke nacht als ik mijn mede kamergenoten
mag geloven, naja, Mark en Karen praten in hun slaap...we zitten in ieder
geval niet stil...lol, en lekker uitslapen. Nou...bijna bij met mijn boekje...het
is nu 23 september en Keke (jah zo heet ze jah) viert haar verjaardag en het
was (weer) een superfeestje op het dakterras van de Castle. Keke rekende nergens
op maar voor het idee hadden we allemaal balonnen opgeblazen (typisch Nederlanders...wij
nemen waterballonnen!?) en voor d'r gezongen. En weer met z'n allen veel teveel
wijn gedronken en Bertine een kater en Karen uhm...reageerde eerder zeg maar.
Frieda was eigenlijk ook stom dronken en knalde tot twee maal gigantisch uit
het bed...stapelbed wel te verstaan. Ook Mark en Daphne van AB kwamen nog
even langs...supergezellig en leuk dat ze nog ff bij ons komen...de 24e gaan
ze naar huis dus...maar vanochtend toch vrolijk. Na een lekker luierdagje
samen met Bertine, Karen en Mark zijn we toch maar even de stad ingegaan om
te mailen en buspassen te regelen. Aankomende zaterdag 28 september gaan we
via Canberra naar Melbourne...whoaa, weer 10 uur in de bus, yeah. Zometeen
nog even in de AMP tower voor een uitkijk over Sydney maar eerst ff relaxen
in het park...
bekijk de foto's
terug
naar boven
terug naar home
Jeuh...alweer een bbq!!
Hmm...gisteravond de laatste x in O'Malleys, weer zat mee zitten bleren met
"de land of down under" en een nummer zonder titel...iets met leaving on a
jetplane but i don't know when i'm coming back"...naja. Daarna taxiend naar
huis en vervolgens in het verkeerde bed belanden...en uiteraard nu weer een
beetje chillen aan het strand. Af en toe een beetje zwemmen maar niet te lang
want je krijgt hier echt heuse onderkoelingsverschijningen joh. En daarna
nog even met Karen onder de douche gestaan...lol...Dit is trouwens ook maar
een zin overgenomen uit "het lieve dagboek" van Karen. Het valt ook wel een
beetje tegen om weer in je eigen boekje te schrijven. je zou het bijna saai
noemen!? Whoaa...vanaaf weer een bbq...zucht, mucho bbq's in hier...maar altijd
weer gezellig. Iedereen hier loopt zo'n beetje de gratis (!?) bbq af te zeiken,
typisch...naja, gratis is gratis!!
Ik ben momenteel ook wel benieuwd hoe het allemaal in Nederland eraan toe
gaat, gister nog met Ron gesproken via msn dus enigzins op de hoogte voor
zover er nieuwtjes waren. En hoe gaat het met de Parlevinkers crew!? En de
rest van dat zeilgebeuren in het nederige plaatsje langs de IJssel. En zou
Kalf ondertussen al een vriendin hebben...tjeezus, ben pas twee weekjes weg
man!! Maar stuur me iig maar een mailtje als de kinderen van Balkenende weer
gevallen zijn of als er weer eens een politieke stunt wordt uitgehaalt. Wist
je trouwens dat in Canberra de wet aangepast is om te zorgen dat de "exit"
bordjes rood mogen zijn in de Senaat...typisch Nederlands zou je zeggen...
Ik zal morgen ook eens kijken of ik de foto's op cd kan zetten om die dan
naar huis te sturen en online te zetten, hmm...ik vrees toch dat ik eerst
even wat moet censureren lol. Maar ik weet wel dat menigeen jalours zal worden
om het maar even zodanig arrogant neer te zetten. Toch kan je met foto's en
verhalen niet neer zetten wat voor gevoel (snik) alles opbrengt, je moet het
gewoon zelf zien...ik kan wel zeggen dat ik mijn eerste kangaroe heb gezien
in het wildmaar je moet het gewoon zelf meemaken...niet onder woorden te brengen!!
Ik moet ook even zeggen...doe hetzelfde, maak eens zo'n reis...het is zo'n
wereld ervaring!! Maar de eerste tip...ga vrijgezel!! Haha...backpackers,
het is gewoon onhandig en verplichtend... Ik hoor trouwens net dat Johan Stekelenburg
is overleden...hmm, ik weet geeneens waarom ik dit nou weer in "mijn lieve
dagboekje zet" maar goed. Jeuh...alweer een gratis (burp) bbq. Maar nu van
de hostel, elke donderdag heeft de Castle dit en iedereen is er dan ook...lees
ook als gratis VB's. S'avonds nog even met een select gezelschap naar de cliff
geweest (hmm...pfjiet pfieuw) en rond 3 uur weer eens terug naar de hostel
om daar (weer!?) een aangeschoten Frieda aan te treffen, ik heb nog niet gehoord
of ze alweer van de trap is gevallen haha. Nog een wonder trouwens dat ik
geen kater had van die Tooheys...haha. Whoaa...vandaag wel weer mijn eigen
bed gevonden, hmm...kan ik niet van iedereen zeggen lol. Stond wel even te
kijken toen ik even onbewust opzij keek haha...en de wekker niet te vergeten,
geen goede timing.
Vandaag hebben we de cliffwandeling gedaan van 2 uur tusen coogee beeach en
bondi beach (jah duurt maar een uurtje hoor...jajaja) Maar zeker mooi (tsjing
tsjing. weer 1$voor Mark) jammer dat sommige mensen dachten dat ze in Burgers
Bush waren..."maar daar loopt toch geen pad!?" whoaa...boeiend!! Naja, dan
maar in mijn eentje tussen de hoge muren der steen en huge (!) golven. En
dan op de terugweg vertrouwen op de routekennis van Frieda. Eerst even mijn
maag overstuur helpen met bakken met kruidenboter en dan door naar Sydney
city en vanaaf naar de bios. Maar daarvoor eerst even langs Thai airways voor
wat serieuze zaken ehehe en naar het Traveller Contact Point voor de VIP (korting)
pas...kenne we goedkoper pitten ...zucht...Nederlanders (vrijdag 26 september)
-busverhaal- American Pie 3: The Wedding. was lachen! De geintjes waren natuurlijk
voorspelbaar en 't was toch even wennen zonder ondertiteling...maar zeker
lachen! Twas een grote bios joh...schat toch wel stuk of 15 grote zalen!!
Na de film zijn we nog dapper naar het strand gelopen en eigenlijk wildenwe
nog even zwemmen maar daarvoor was 't toch echt een tikkie te koud! Maar in
't hostel hebben we ons weer op weten te warmen! En ik kijk nu niet meer raar
op als ik toevallig wakker wordt...haha. dan nu het -busverhaal-,
Pff...was bijna het busverhaal vergeten! Dr even gauw tussenplakken dan maar!!
Na de film konden we nog net even de laatste koude bus pakken naar Coogee
en Karen had alleen maar 50$ bij zich en le chauffeur kon niet wisselen, vast
door haar vrouwelijke charmes mocht ze gratis erdoor...vast een duur avondje
voor de chauffeur want hij kreeg niet het geld binnen wat ie verdiende en
daarnaast knalde hij nog even met de linkerkant tegen een te grote paal, ach
jah, liever een lantaarnpaal dan die auto aan de rechterkant, tsja, das dan
ook weer waar. Dus de spiegel wordt ook weer even rechtgeholpen en een aardige
ozzie stelt hem even af terwijl de chauffeur een beetje bijkomt en we gaan
weer verder "no worries mate!".
Maar waar was ik oorspronkelijk ...owh jah, Vandaag vertrekken we met de bus
naar Melbourne via de hoofdstad Canberra. Dus onze backpacks ingepakt (lees
dat als de kamer opgeruimd). Mark kreeg het er weer eens niet allemaal in
terwijl ie de grootste en zwaarste tas heeft, maar volgens hem kan ie niets
missen, typisch geval van een luxe probleem!! Gisteren konden we onze vip
passen niet ophalen omdat ze erdoorheen waren, we hadden ze wel gereserveerd
maar jah...geeft niks, ze zijn in elk "vip" hostel te verkrijgen (uiteraard
niet in de Castle aargh) dus dan maar even naar het "Wake Up" hostel om ze
daar op te halen, dat is zo groot, daar kunnen ze echt niet op zijn!! Dat
waren ze ook niet maar de bewuste afdeling was al gesloten dus vandag mochten
we daar ook weer bepakt heen sjouwen.
Na nog even in het park te hebben gezeten vertrekt toch echt onze
bus richting Canberra. In de bus wordt het alweer duidelijker hoe droog het
de afgelopen jaren is geweest in Ozzieland, overal riviertjes en sloten...maar
nergens water. En naast de verkoolde bomen hebben we nu ook verkoolde koeien
gezien lol. Na vier uurtjes; 289 kilometer en "two weeks notice" waren we
in Canberra.
Eerste indruk? Eerder een dorp dan een stad, 1 dag is blijkbaar lang genoeg
om alles te zien. Ondanks dat het nu zaterdag is lijkt de stad toch echt uitgestorven
zo rustig en ook in 't Hostel (Viktor Lodge) is een ouwelullen hostel. Ik
vindt het echt drie keer niks maar ach...'t heeft wel wat om daar voor 1 avondje
te zitten in een hostel tussen allemaal oudjes in een huiskamer, gelukkig
zaten we met z'n allen op 1 kamer zonder oudjes...umh anderen...bingo!! Vanavond
maar weer 'ns zelf eten gekookt en nog geZond ook,
Maar eerst moet Karen nog even geld pinnen (geld houdt hier maar niet op met
rollen) ff naar de ATM, pasje erin...en haar pasje komt er weer uit...kan,
maar dan zonder geld! Fuckie...kapot!! Criis, nou jah, na pappie even gebeld
te hebben en even flink gegeten te hebben (kan zijn dat ze een paar weken
niks kan eten lol) komt haar haar overlevingsinstinct opborrelen...no worries
mate!!
Hmm...straks vast vroeg naar bed, eens kijken of ik vannacht iets langer kan
slapen dan de 4 uurtjes van afgelopen nacht: de tijd vliegt als je het naar
je zin hebt haha! Beetje rustig aandoen met de bedden want er is er al 1 gesneuveld,
apart slapen, haha!? De oudjes zijn zojuist thuis gekomenen zitten alweer
aan de borrel met een zelfgemaakt fruitbaksel en we worden meteen voor de
haaien gegooit met vraag of we ook wat willen, ach jah, het valt te proberen
en zo houden sommige het weer een dag langer uit zonder geld (is eten).
Nee geintje...het is zeker lekker! Ik was overigens gisteren ook bijna mijn
portomonne kwijt tijdens de skytour in de AMP tower. We gingen nog even terug
omdat de ag ervoor een gedeelte buiten werking was..zo'n filmpje waarbij je
stoel ook meebeweegt. En toen is ie uit mijn zak gevlogen. Gelukkig kwam ik
er snel achter en kon ik snel nog even terug...'t was toch even spannend
bekijk de foto's
terug
naar boven
terug naar home
En mijn haar wordt alsmaar langer...grijzer!?
8 uur...weinig slaap en een chagrijnige buschauffeur, kapot licht/airco knopjes
ding en 637 km. later zijn we in Melbourne! Koud, minder dan in Sydney op
het eerste gezicht en s'avonds even de stad in en we kwamen enthousiast terug!
Hoewel, het hostel waar we nu in zitten is nou niet echt iets om blij van
te worden, morgen verhuizen we naar het centrum met z'n zevenen...pannenkoeken
als ontbijt bevalt ons wel, na die lange reis hebben we echt nog niet het
gevoel dat het acht uur s'ochtends is, ik wou al bijna aan een biertje beginnen.
Gisteravonds vertrok onze Greyhound bus pas om middernacht dus hebben we nog
even in de O'Malleys (jaja, ook in Canberra, maar we misten Beau wel hoor)
warme chocolademelk met amaretto gedronken jummy. Naja, ik nam dan een vb-tje.
En ondanks een, hoe zal ik het noemen...geirriteerde dagje, was het daar weer
helemaal gezellig!
Vanochtend hebben Karen en Bertine even in het Wooff boek gekeken, een groot
boek met adressen van farms waar je kunt werken voor onderdak en eten, lijkt
me super. Morgen gaan ze even bellen naar een aantal leuke adressen. En dat
is eigenlijk het eerste moment dat het gezamelijke eind in zicht komt, dat
we zonder alkaar verder gaan reizen. En dat was best uhm...raar, uiteraardzat
het er dik aan te komen en 't is met zoveel verschillende ideen en reizen
onmogelijk om samen verder te reizen maar in sommige gevallen had ik nog wat
langer samen willen reizen,misschien dat ik ook wel ga Wooffen haha.
Vanaaf nog even naar de pier van St. Kilda, vlakbij ons hostel "de coffee
palace", rotzooitje hier maar jah...Karen heeft het Traveller Contact Point
ook ff gebeld zodat ze onze post door kunnen sturen, jammer dat ze eerst 2047
zei terwijl het nummer 2074 is (of was het nou andersom!?), eens even zien
of dat goed gaat komen!! Mark heeft vandaag ook al 'n paar uurtjes gewerkt,
ze kwamen ons vragen of we wilde werken en wij wilde wel...helaas hadden ze
maar 1 persoon nodig dus uit mijn sociale gevoel liet ik hem maar gaan lol.
Maar het lijkt lekker makkelijk te gaan, in The Castel in Sydney werden we
ook al gevraagd!!
Hmmm...volgens mij ben ik het saaiste gedeelte van de reis wel vergeten...Canberra,
zeg maar de verloren hoofdstad...ze moesten kiezen tussen Melbourne en Sydney
maar konden de knoop niet doorhakken. Hierdoor besloten ze maar een paar cow
farms op te waarderen tot stad...en dan nog de naam van de hoofdstad, of dorp
meer. Ze kozen voor de inzending Canberra, naast Sydmelbey, maar Canberra
werd het, in Aboriginal taal "meeting place"...mooi gekozen naam!!
Na een gezond en uitgebreid ontbijt in het bejaardetehuis...uhm, hostel The
Viktor Lodge nemen we eerst de bus, naja, eerste de verkeerde maar dankzij
een behulpzame ex-oosterbuur nemen we toch de goede rit. Tijdens de rit komt
Mark er ook nog achterdat hij zijn hostel-sleutel in zijn porto heeft. Hij
was hem al kwijt, naja, kwijt...iemand had hem van de tafel afgepakt..en zoeken
had geen zin..hij was immers weggepakt door iemand...lol. Naja, dan maar door
naar het parliament house op het programma. Mooi onder de grond weggewerkt
en architectonisch en symmetrisch opgebouwd...wel overdreven trouwens!! Maar
na een rondleiding door de "2e kamer" en de senaat (interessant, alsof ik
dat in Nederland weleens heb gedaan) gingen Karen en ik ff relaxen bij 1 of
ander Monument wachtende op Brian. Daarna door naar het (veel te kinderachtige,
ik heb me zeker vermaakt!) Science en Technology Center, eerst kijken naar
een show van Doctor Evil die de aarde wil veroveren (!?) en dan een beetje
door hobbelen door de rest van het grappige en interessante "parkje" (je moet
het voorstellen als het Amsterdamse Nint) Vervolgens langs het Australische
High Court en The Australian Art Museum en het Australian War Memorial en
debijbehorende straat met oorlogsmonumenten om een beetje kou te lijden. Ff
opwarmen in O'Malleys en iets (!?) eten in de schaftkeet ernaast om vervolgens
in te kakken door de gesprekken punt.
En dan de 10 uur durende busreis in een chagrijnige bus, niemand zat fijn...ik
sliep! Aankomst in Melbourne...whoaa, immer koud f*ck. Gelukkig wel mogelijkheden
om op te warmen lol. Mijn eerste indruk is toch dat het iets minder is dan
Sydney...verwend of wordt ik beinvloed door de reisgenoten!? Hmm...oei naar
de Coffee Palace...de naam klinkt iig goed, de eerste indruk was op zich wel
relax, lekker nonchalant...hmm, rotbedden, teringzooi en geheel onlogisch,
wie gaat hier nou slapen!? Kortom...ik...1 nacht wel te verstaan.
Nou, dat waren er bijna twee, bijna te laat voor het inchecken. Vannacht weer
eens laat geworden, naar de Pier van St. Kilda geweest, nog een soort wannabe
kat gezien...ben nu al de naam kwijt. Het weer was iets milder geworden en
de hele avond in het hostel was een beetje rozig. Beetje semi romantisch naar
de skyline van Melbourne zitten kijken en even opwarmen op een verwarmd terras,
hoppa, gezelschap meteen aan de amaretto...dat wordt weer dragen lol. En op
bed lig je dan ook weer anderhalf uur wakker hmm...
Owh jah, ook nog even met de achterblijvers gebeld en weer helemaal op de
hoogte. Was overigens niet erg hoog maar goed, het was leuk om weer de moeder
des huizes gesproken te hebben! Maar goed, daar denk je niet meer aan als
je een kwartier voor uitchecktime wakker wordt, dan sta je ineens op straat,
de onderbroeken zoeken. Jeuh. we mogen naar het nieuwe en mooie Melbourne
International Backpackers, mooie kamers, douches en keuken...maar geen pannen
hmm. Aargh...vandaag de foto's op cd laten zetten, nu nog naar huis sturen
en dan is het plaatje rond, beetje jammer van de kwaliteit maar goed, je moet
er toch zoiezo bijzijn. Verder ff het centrum rondstappen en naar de supermakt,
wel klef allemaal, ik zie er nou ook voor het eerst tegenop om sommige mensen
te gaan "missen", klinkt zielig he hmm...Was te verwachten maar hoe langer
je ermee omgaat des te meer je ermee besmet wordt.
Ik denk ook dat ik de wijze raad van Madelon toch onbewust in de wind heb
geslagen haha. Maar ik ben er blij mee want nu heb ik tenminste warme voeten.
Morgen ook even proberen de foto's online te zttten overigens...wordt nog
lachen...zucht, ik kan ze iig opsturen via de mail. Iig een relaxt dagje...no
worries mate!! Tjonge, eerst nog naar een te dure kroeg geweest nabij Federation
Square...Bertine kwam nog een klasgenoot tegen van haar Broer...ach jah, je
zit toch aan de andere kant van de wereld!! En de eerst keer in mijn hele
leven dat ik mijn id moest laten zien. Keke, Agnes en Alice waren er ook nog,
ook die waren helemaal in het algemene fenomeen van het auto kopen, ze hebben
de auto 1 dag en toch al 2 boetes...goed bezig!!
En morgen gaan ze richting Adelaide. Maar goed, na een wijntje van 6 dollar
zijn we maar doorgegaan naar de naamloze bar onder ons hostel. En dan slapen!!
Naja, eerst nog naar de witte maan van Frieda gekekenen de witte ster...aargh!!
En dan wil je daarna slapen en dan kan het nog steeds niet!! -2 october- Beetje
uitslapen en onspannen ehehe. Daarna met een kop oploskoffie de Bold and the
Beautiful gekeken...Macy leeft nog!! Later nog met een gezelschap een poging
gedaan om het artistieke Federation Square te bezoeken...ik probeer het nog
wel een keer...alleen!! En s'avonds jaja...bloemkool gegeten, owh jah, tevens
proberen mensen de parlevinkers te sms-en..hmm ok. Vandaag gefietst langs
de Yarra river...wel grappig dat je zo dichtbij de stad zo relaxed kan fietsen.
Lekker picknicken langs het water (zelfs met een eitje...luxe hoor) En Mark
heeft het nog voor elkaar gekregen om onderuit te gaan met zijn mountianbike,
oelewapper!! Moet je maar niet proberen kaart te lezen op een aflopende heuvel
op een onverharde weg! En we hebben onze eerste wilde slang gespot, nou jah,
Brian en Karen, ik en de rest waren te druk bezig met Mark die op de grond
lag te spartelen. Voor het avondeten nog even naar de Queen Viktoria Market,
groot overdenkt dagelijkse markt, lekker goedkoop!!
Eergisteren zijn we trouwens nog even terug geweest naar St. Kilda om daar
een carmarket te bezoeken...erg leuk! Maar wel een beetje jammer dat er in
St. Kilda geen carrmarker is...dan nog maar een keertje naar de pier via het
strand. (s'nachts is ie veel mooier) Maar toch gaaf om kite surfers te zien
springen! En daarbij valt een kite-skateboarder toch een beetje in het niet!
Ik heb me ondertussen ook nog even in een zeilballen tent weten te mixen en
ik ga volgende week mee met een zeilwedstrijd!! Ok...daarna weer terug met
tram 96 naar de supermarkt...maar die gaat toch echt niet naar de supermarkt
maar naar de andere kant van Melbourne, East Brunswick!! Dus dan maar tot
het eind blijven zitten, nah, letterlijk tot het eind want de rails hield
gewoon op!!
En dezelfde tram weer terug, zo min mogelijk te voet zeg maar!! Na het eten
(incl. Agnes, Keke en Alice laatste avondje in Melbourne) hebben we (Karen
en moi) een poging gedaan om weer het federation square te bezoeken en de
Yarra River te bewandelen maar na een overvloed van Zwaailampen en sirenes
(zonder dat we wat konden ontdekken) zijn we blijven steken bij de bios...Bad
Boys 2, echt lachen film!! Dat was dan ook wel weer de 2e keer in een week
en voor een half jaartje wel weer genoeg!! Vanavond doen we weer een poging
om de rivier te bereiken, kijken hoever we komen... En morgen gaan we ook
naar de botanical gardens van Melbourne, we zijn er aleens geweest maar we
moesten toen terug omdat iemand een auto afspraak had zucht, Mark heeft er
nu 1 en Brian, Jesca en Bertine zijn druk zoekende. Maar ok, ik had het over
de Bot. Garden, heeel mooi maar we hebben nog maar een klein stukje gezien...punt!.
Nog maar drie nachtjes. Gister (5 October) hebben Karen en ik de Yarra river
bereikt, wat een doel, weer zagen we in het par een mislukte poes (we hadden
er ook al 1 in St. Kilda gezien) en ik probeerde er een fotootje van te maken
want ik zag ga niks alleen een paar vage oogjes. Vandaag hadden we toevallig
ff een watching wildlife Australie bijbel in mijn handen en 't blijkt dus
geen mislukte poes te zijn...althans, hij heeft een eigen naam...Possum!!
Het is 9 uur en ik ben klaarwakker, kheb zelfs al gedoucht en naar de Queen
Victoria Market geweest...Brian en Bertine zijn net weggegaan voor een check
bij de garage voor een auto kandidaat en de rest ligt nog in bed. Maar ik
heb zo'n beetje de hele week al uitgeslapen en heb er nou wel genoeg van!
Morgen vertrekken Bertine en Karen...de eersten van de zeven die weggaan...benieuwd
want je weet natuurlijk nooit wat je ervoor krijgt. ze gaan samen op de farm
werken onder het mom van wooffen, houthakken, geiten melken en fietsen over
de heuvels (uit later bericht). Maar het duurt vast niet lang voordat we elkaar
allemaal weer terugzien in Adelaide. Tsjongejonge...die Chinezen weten ook
niet van stoppen!! Gisteravond om een uur of twaalf waren de laatsten alweer
begonnen met eten koken en nu vroeg weer aan de rijst...en stinken...net Bangkok!!
Ik moet trouwens nog wel even algemeen melden dat Australiers erg aardig zijn!
In de tram knopen ze spontaan een praatje met je aan en ongevraagd wijzen
ze je de weg, vragen ze of je hulp nodig hebt bij de treinticket automaat
of dat ze een foto voor je nemen zodat je erop kan!
Ik moet zeggen, dat kom je in NEderland niet veel tegen! Vanmiddag zijn we
naar de botanic gardens in Melbourne gegaan, we zouden eigenlijk gisteren
gaan maar de plannen wijzigen hier met de minuut! Maar eerst even een eitje
koken (wat is het lkeven van een backpacker toch slecht!) Aan het eind van
de reis als het geld op is zal dat ook wel het geval zijn vrees ik, dan droom
ik.
Dagje later...weer een luier dagje, even naar de Commonwealth bank om proberen
geld te storten op mijn verse aussie bankrekening wat uiteindelijk niet kon,
gisteren bij Karen wel maar goed, even een mailcheck gedaanen een long black
gepakt bij Gloria. Dan even op mijn gemak zwarte pakken gekeken bij de parialala
house...Parliament house en eenmaal terug in het hostel wordt ik aangevlogen
door Bertine..., van blijdschap want ze heeft een heuse Falcon bak gekocht,
mooie grote bak voor weinig geld! Super...zeker na de domper van de afgekeurde
auto vanochtend!!
Tis nu 0.00 uur en ik ga ff Karen ophalen van het station, dagje naar "oom"
geweest, ze zouden eigenlijk al gaan wooffen met z'n tweeen maar Bertine moet
wachten op de auto dus hebben ze een paar daagjes meer om even op en neer
te reizen naar Pakenham. Deze ochtend zijn Frieda en Jesca als eersten vertrokken
naar Adelaide, morgen vertrekken Brian, Mark en ik, ach, we'll probably meet
again in Adelaide! De site ligt vandaag weer eens van het net af...teveel
bezoekers aargh, ach, kan ook wel een goed teken zijn maar jah...
bekijk de foto's
terug naar boven
terug naar home
De weg naar Adelaide...
Brian en ik in de Ford Econovan en Mark en Darren (de Engelsman van de advertentie
met de Black Label) in de Ford Falcon. Een trip van 240 km...naja, naar Apollo
Bay dan, dan moeten we er nog 1000 lol. Hmm...eerst proberen uit Melbourne
te komen, Mark voorp in het midden, echt in het midden want af en toe wijkt
de auto gevaarlijk naar links dankzij betreffende stuurkunsten en ervaring
met het links rijden. Richting de Apostelen over de Great Ocean Road. Helaas
vertrokken we vrij laat uit Melbourne dus de twaalf redden we niet meer,m
we blijven hangen in Appollo Bay SurfSide Backpackers. ..de GOR is echt super,
af en toe even stoppen vanwege de veranderende landschappen en uitzichten
en wonderbaarlijk, de auto van Brain doet leuk mee!! En in Apollo Bay op zoek
naar een plaats om te overnachten, eerst op een parkeerplaats die toch geen
camping plek lijkt te zijn door naar Surfside Backpackers, knus hostel die
gerund wordt door een leuke oudere vrouw. Met de "stoere" verhalen van Darren,
die al 2 jaar van huis is met reizen, (eerst Europa, Thailand, tien maanden
naar Nieuw Zeeland door naar Australie en dan via Indonesie terug naar Thailand
en eindigent in NEderland, Frankrijk en slapen in zijn eigen bed in England...kortom,
genoeg goeie verhalen voor een paar groene Dutchies. Dan voor het eerst eigenlijk
slapen in de van van Brian, eerst flink lachen om het geheel maar geslapen
dat ik heb!! S'ochtends gewekt door Darren, de bus heeft goede veren! Eigenlijk
wou ik nog even blijven liggen maar toch even onder de douche gesprongen om
op te warmen en ontbijten met uitzicht over de zee! En dan weer on the road,
begint met kutweer maar eenmaal bij de 1e "attractie"...12 apostelen klaart
het weer op, super.
Mooie zon over de apostelen. Ik had van tevoren foto's gezien maar in het
echt is het zo impressive, zo'n anders gevoel! Jammer dat er geen verhaal
aan zit vebonden maar daar is ook nog wel over heen te kijken. Dan lopen we
door naar de ThunderCave,,,ruige zee die 200 mtr. onder de grond wordt gestuwd
waardoor een waanzinnig gebulder ontstaat, en stiekum even een verboden stukje
op, afgesloten wegens gevaarlijke situaties...ergens waar je een "nieuwe"
apostel op kon, freaking winderig kan ik je vertellen, zou bijna weggwaaien
met mijn 85 kilo, dan maar door naar de blowhole, is gewoon onschuldig hoor
voor diegene die doordenken...voor de kust was een boor vergaan, de Lord Arch,
2 mensen hebben het overleefd...mooi werk!Onderweg weer een paar keer stoppen
voor de uitzonderlijke shots, mooie lunch spots as well. De planning was eerst
om, naar Waarranbool te rijden maar tijd over...door naar Portland, plaats
zoeken om te slapen, mislukt, door naar Hamilton om 19.30 (honger) en 90 km.
verder naar de peppercorn lodge, leuk rustig hostel in Hamilton voor de afgesnoepte
prijs van 8 dollars.
Ook nog uitgelachen door Darren omdat ik vroeg hoe de kangaroe in de auto
kwam...lol. Met Bertine en Karen gaat het ook goed is vernomen via de text
service. Bertine voor het eerst in haar Falcon. Ze hadden het wel nbaar hun
zin tussen Pakenham en Melbourne...voor het eerst gewerkt, beetje onkruid
wieden en de dag erna geiten melken, ben benieuwd of ik daar ook nog wat van
terug zie. HEt waren wel vreemde mensen maar wel ok...en ze waren immers met
z'n tween.
Aargh...helemaal het zeiltripje in Melbourne vergeten afgelopen woensdag bij
de Royal Melbourne Yacht Squad. Bij binnenkomst gevraagd of ik bij Jim the
Skipper op z'n boot kon...echt super. Na eerst een flinke maaltijd...gear
on en over de pier naar de boot, een 8 mtr-tje met z'n vieren. Competition
made en dat is te zien. Met Jim, Bill en Stewart de zee op, echt super, golven
van twee meter, een middelmatige zon en een vb, wat wil je nog meer. En voor
het eerst een beetje in de trapeze hangen, huh...alweer met een vb!? (hier
kan dat nog) En dan wedstrijdje houden met de andere squadrons...jammer, geen
1e! Daarna \ wijntje drinken in een kajuitje van een ander niet misselijk
zeiljacht. Mooi werk dat zeilen, en de Competence Crew Certificate is binnen!!
Donderdag...alweer terug bij de GOR, owh nee, al gehad, we zaten in Hamilton...de
SOuth Grampians door naar Central.
Onderweg rij je heerlijk door allerlei verschillende landschappen en super
met Kc's CHoice op de achtergrond over de eerste bergen van de Grampians...geweldig
gevoel! Dan stoppen in Halls Cape, middelpunt van de Grampians, even bij de
i de wandelroutes opzoeken en door naar Wodnerland...sjos in Wonderland, gedeelte
van de Grampians waar we alvast een stuk meepakken van de Grand Canyon om
die de volgende dag (bij mooier weer) af te maken. Bijtijds een stukje terug
"to go rough", ergens in de bush ons een beetje settelen, busje en falcon
neerzetten en luifeltje fiksen en hout zoeken om ons de rest van de koude
avond warm te houden. Echt super...hobel je een beetje achter Darren aan en
dan zie je twee meter van je een kangaroe... whoaa, en niet 1 keer!! Zelfs
een zwarte! Ondertussen Darren alweer kwijt dioe een half uurtje later terug
komt met een hoop oud hout (super...dat rijmt!), met wederom goede verhalen.
En overal Kookuberra's (of iets wat op de naam lijkt) en veel papagaaien.
S'ochtends wakker worden was toch wat minder, gelukkig had bushtucker Darren
al een vuurtje gemaakt zodat we ons konden op warmen met toast en eitje (boven
vuur gemaakt ook nog) Optimaal, dan we...eerst rijdt Mark de verkeerde kant
op om vervolgens weer om te keren slaat zijn motor af...maar die start dan
ook niet meer. De accu van de V6 heeft er even geen zin meer in, dan maar
even de startkabels van Brian ontmaagden in samenspraak met de Econovan. Na
een paar onzekere pogingen wordt het idee toch wat depressiever...maar na
een kwartier, vroem...jeuh!! En dan weer terug naar Wonderland, onderweg rijdt
Mark bijna Skippy dood..zucht, het is wel zijn ochtend! Dan in Wonderland
door de Grand Canyon door naar de Silent street en eindeigent bij de pinnacles
na een klim van 3 km. en bovenaan een geweldig uitzicht over de Grampians
en jeuh, weer bereik met mijn mob.!! Dan terug en door naar de Barooka Lookout
en in dezelfde volgorde door naar Reeds Lookout en the Balconies om daar even
de standaard bink uit te hangen door op het randje te gaan zitten voor...een
foto, zucht. Dan proberen we de Mac Kenzie Falls, weer 2 km. lopen (net zoals
bijna elke andere bezochte spot) om dan toch een beetje teleurstellend uitzicht
aan te treffen, dan proberen we de 2 km. tocht naar het bassin. Mooie view
over the falls. ..met het bijbehorende bulderende geluid. Langs Zumstein verlaten
we de Grampians door naar Horsham, even schapjes doen en dan naar het wijde
landschap bij Kanniva. Mooie sterrenhemel met een duidelijk beeld van the
Southern Cross (zie de Australische vlag). En wederom lekker wakker worden.
Mark heeft ook z'n eerst nacht dat ie lekker slaapt. En ik kom erachter dat
mijn sokken zijn gejat door iemand die het koud had...maar die zit tussen
Pakenham en Melbourne...lol. Maar de laatste dag...de dag naar Adelaide, Darren
enigzins opgewekt, eindelijk van die groentjes af haha. Veel mooie landschappen
(jaja Sjors) en Mark heeft voor het eerst zijn bullbar van de auto gebruikt.
..het vogeltje is nou dood, snik! Ook bijna drie auto' op elkaar omdat Mark
zijn rem flink misbruikte maar goed. Darren in Adelaide afgezet en een camping
opgezochtm, het wordt voor 10 dollar het Adelaide Shore Resort met op 20 meter
de zee en 10 mtr. het zwembad, backpacking jeuh!! 2km. van de innercity en
de lange broek kan in de was...korte broeken weer!! ZO was toch meer dat ik
Autralie had verwacht. Adelaide is echt een mooie stad, mooi groen en vriendelijk!
Owh jah ma...ik ben toch echt mijn zonnebrand vergeten... welles!
13 October, 23.00 uur...even stukje over het strand gewandeld, beetje boeitjes
kijken, boeiend lol. Hee...wat een rare boei...de hele kustlijn ligt vol,
huh...ze bewegen allemaal...owh, lol...het is een vissersboot met een klein
boottje aan het eind van het net. Stuk de kust afgelopen en gekeken naar de
big boot. Uiteindelijk kwam ik terecht bij de Adelaide Resque Squad en de
Adelaide Sailing Club, uiteraard even naar bootjes gekeken en weer het info
nummer opgeschreven, morgen weer even kijken! Leuk tochtje, sms-ent met bepaalde
iemanden, we doen het nog weleens over als ruil voor de sokken!
Dinsdag 14 October...even met "de mannen" de innercity van Adelaide verkennen.
Eerst even mailen bij het TCP om de mail te checken en dan op zoek naar DE
straat met Woolly's. S'avonds komen Jesca en Frieda nog even langs om ons
op de hoogte te brengen van de laatste verhalen en roddels en het blijkt dus
dat ze dezelfde stops en route hebben gemaakt...lol. Donderdag gaan zij ook
wooffen...op Kangaroe Island, lijkt me echt super! De volgende dag, Shoaz
gaat proberen te lopen vanaf de Adelaide Shore Resort naar de inner city...alleen,
zou moeten lukken in half uurtje had ik mezelf gestelt. Op de heenweg kom
ik 1 of andere rivier tegen (de Torrens) en besluit deze...dankzij de omweg
en tijdsverlies...te volgen, toch niks te doen. Geen haast en toch verder
nisk te doen (eigenlijk wel maar no worries). Ik weet dat ik geheit dat ik
er langer over doe maar ik besloot de terugweg wel te kijken hoelang het werkelijk
duurt. Dus na 2 uur en 3 keer de cd van Muse besluit ik toch maar even van
het pad af te wijken in de richting van de stad...de innercity. Geen idee
eigenlijk waar ik loop of heenga maar ik heb de stad bereikt... joechei! En
dan weer terug via de "rechte lijn", duurt g*dd*mme nog dik anderhalf uur...hmm.
S'avonds eten in de gezamelijke eetruimte komen we Rene en Rochard nog tegen,
de winnaar van de Backpackers Auto...was weer gezellig!
Vandaag eens even cultuur snuiven in hartje adelaide...Brian, Mark en ik beginnen
bij de Art Gallery of South Australia, eigenlijk vergelijkbaar met het stedelijk
museum. Op de heenweg komen we langs allerlei monumenten zoals de zoveelste
War memorial en zelf stenen met "de eerste social worker" tot "engineer",
geen idee waarom en eigenlijk heeft het weinig nut, op een gegeven moment
kijk je gewoon niet meer omdat je weet dat er toch iets onbelangrijks staat
maar goed, dat terzijde. Het AGOSA, op zich een interessant museum maar "oude"
kunst kan mij niet zodanig interesseren, gelukkig was er ook moderne kunst
her en der verspreid en ik heb me dan ook zeker vermaakt. Bij het volgende
museum, the South Australian Museum is het weer evne zoeken naar de grondslag
van het geheel maar men werdt overspoelt met Aboriginal Art dus...zeer interessant.
Hier en daar hangen kunstwerken in Abo stijl en ook hun leef en werkomgeving
wordt belicht in dit museum, echt super. Vondsten gedaan in het verleden werden
ook tentoongesteld en dan moet je denken aan speren en visnetten en boemerangs...handige
jongens die Aboriginals!! Erg indrukwekkend om te zien, eigenlijk terug naar
de oertijd maar daar kan je niks mee zeggen...super! Van de week wil ik ook
nog even naar het Tandanya Museum, veel over gehoord en als ik het mag geloven
wordt daar alleen maar Aboriginal Art tentoongesteld, lijkt me super...of
moet ik zeggen interessant!?
Ik ben trouwens van de week ook aangevallen door een birdie, tjeesz...liep
gewoon door een park, naja park...een "geforceerd" pad...ineens hoor ik een
soort mislukt gekwaak wat toch meteen overeen kwam met "ga weg". Duszz, ik
had de hint op zich al als zodanig begrepen maar dacht dat het niet in zo'n
vaart zou lopen dus liep de "bewuste boom" voorbij en ZOEF...PLUK...what the!?
Ok... dat kan, ff apart en schrikken lol maar ik ben nu voorbij de boom dus
SNERP!! Krijg nou de hik!! Tweede keer dat de vogel tikkertje speelt met mijn
(!!) hoofd. Toch enigzins geshockeerd door moeder natuur besluit ik de geirriteerde
vogel maar zijn zin te geven en struin behoeden richting de weg, weg van de
bomen...WHOAA, (@#$&k*t) de mislukte pino vogel besluit me nog een laatste
maal aan te vallen...jajaja, ik ben al weg!!
Nu is het zaterdag 18 October...weekend, owh nee, ben al vrij lol! Toch maar
evne relaxen en stukje Botanical Gardens meepakken in Adelaide. Na anderhalf
uur een beetje te hebben geschreven en getekent te hebben ga ik maar richting
de State Library om daar even gebruik te maken van het gratis internet met
de nieuwste IMacs met Grafische Software en blablabla. Kom ik onderweg een
man tegen..."are you a traveller!?", ik in mijn beste Engels ertegenin en
er ontstaat zowaar een gesprek over backpackers en alles wat eromheen hangt.
hij had vroeger ook wat backpackers ontmoet met dezelfde interesses, hij had
een vriend die 25 jaar geleden het eerste hostel vestigde in Adelaide en zodoende
ontmoette hij er veel. Zijn interesses waren dus ook Yoga en Mediteren, of
ik het weleens gedaan had. Nou, niet meer dan in mijn bed eigenlijk...een
half uur later wel dus, lol. Heb me wel vermaakt en weer wat geleerd, dus
zoek je innerlijke rust, ik weet nu hoe!!
Vanaaf stappen...de Nederlandse clan gaat Adelaide at Night eens bekijken.
Samen met Mark, Brian, Richard en Rene beginnen we in 1 of ander fout Hardrock
cafe, ik heb me wel vermaakt maar nadat Brian zichzelf had teruggetrokken
in zijn schulp besloten we maar door te stappen naar het overliggende cafe,
soort van lounge pub idee. En na een extern kopstootje en een x aantal vbtjes
besloten we dit cafebezoek ten einde te brengen. En dan voel je je weer in
Nederland, een aantal maal worden we simpelweg geweerd vanwege onze te Casual
wear (!?) of onze sportschoenen...duh backpackers!!
We hadden het eigenlijk wel weer gehad totdat we op straat 3 Aussie dames
tegenkomen...Nicole, Kelly en Mel. Na een wirwar van vragen slepen ze ons
mee naar een goede bar (iets met mild), een echt super lounge cafe. Daarna
onder begeleidende hand van Kelly gaan we naar de basement...danscafe met
laag plafond, teveel rook en ongecorrigeerde muziek. ..ik heb me zeker vermaakt.
En tadaa, daarna uiteraard even (voor het eerst) een bezoekje brengen aan
de Aussie Mac Donalds. Nog even het gevoel voor humor bij de bewaakster/schoonmaakster
uittesten...nee, werkt niet geheel. En dan kom je buiten en dan staat de zon
al sprankelend in je gezicht te schijnen, morguh! Well, well, well, bij terugkomst
op de camping staat ons weder een verassing te wachten... deze avond stond
er een stevige westenwind maar de tent van Mark stond er nog...op zijn kant
weliswaar, met de doorweekte spullen gerangschikt op het laagste punt van
de tent...aargh!
Op zondag is er weinig eer te behalen...k*t dag...weliswaar niet door de dag
ervoor...
Na wederkerig overleg gaan we maandag naar de Barossa Valley (wine region).
Daarvoor rijden we eerst naar Mt Lofty, Mt. Lofty is het breedste en hoogste
uitkijkpunt over Adelaide vanuit de Adelaide Hills, bij mooi weer kun je Kangaroe
Island in de verte zien en een schimp opvangen van Cape York Peninsula...wij
hadden de verkeerde dag
Daarna door naar de Barossa Valley, na een aantal toch mislukte routes komen
we uit bij Barossa Vines om daar met een fantastisch uitzicht te genieten
van een te dure lunch lol. Dan gaan we door naar The Yardara (Abotaal voor
Sparkling, welke slaat op de rivier) Estate. Dit is het enige chateau in de
Valley die rondleidingen verzorgt, maar eerst even wijn proeven uiteraard...lalala.
Zeer interessant gebeuren en leuke rondleiding over Port en het wijn gebeuren
maar we moeten door, waarheen weten we niet maar uiteindelijk komen we uit
bij The Saltram Wine Estate (na een paar hills te hebben gepakt en een off
road tourtje in het busje van Brian...ook lol, drie jongens in een te klein
busje!? The Saltram Wine Estate, kleine bar met 3 jongens ervoor, dame erachter
en uiteindelijk zes flessen wijn en een fles port...hmm. Met warme oortjes
(lalala proeven) en een flesje wijn verlaten we (verhard en onverhard) Barossa
Valley.
En terug in Adelaide, laatste keer mailen voor Mark die morgen met twee liftende
Duitsers de Outback ingaat, het regent de volgende dag wel dus ik werd wakker
met een scheldende Mark die zijn te natte tent in korte tijd weet om te vormen
tot een sponsje.
en ook terreur op de website...aargh! De foto's staan er mede dankzij Bassie
(...uiteraard een parlevinker...) op maar whoaa!! Ik heb teveel bezoekers
op de site...vanaf 7 October tot en met 22 October zijn er 5000 bezoekers
geweest, zo'n 326 bezoekers per dag en aangezien het nou op een gratis server
staat (nog wel iig) is Mr. Brinkster daar niet zo blij mee en vliegt de site
er regelmatig uit (sorry)!
Ik ben net even naar The Tandanya Aboriginal Gallery geweest, eindelijk eens
goeie Abo Art gezien (vondt ik zelf tenminste) en eindelijk een uitleg van
een verwante. Ook even in mijn eentje een film gekeken daar en ik blijf erbij...handige
jongen die Aboriginals. En vandaag (inmiddels 22 October) kwamen de dames
vanuit de Grampians naar Adelaide. Brian en ik hebben vandaag voor het eerst
"op het strand" gelegen en ik ben begonnen aan mijn tweede boek, ik had verwacht
dat ik in Australie zeeen van tijd zou hebben maar op 1 of andere manier...Maar
goed, na 2 uurtjes krijgen we een sms dat het geheel toch langer gaat duren
dan verwacht. Ze waren eerst nog naar de Pinnacle geweest in Wonderland (zie
sjos in Wonderland) en dachten dat ze nog maar iets van 100 km. moesten naar
de groene stad Adelaide...jammer...dat waren er dus 500 dus tegen half acht
s'avonds komt de grote falcon bak de camping op geschoven...gezellige avonden
weer. Donderdag 23 October komen ook Jesca en Frieda terug van het Wooffen
op Kangaroe Island, ze hebben daar gewerkt bij een restaurantje (terwijl ze
eigenlijk met iemand anders een afspraak hadden, voor het verhaal moet je
bij hun zijn maar goed. Ook deze avond werd het weer gezellig en ging er weer
4 liter wijn doorheen en heeft Brian zich meester gemaakt van 1 liter wijn...hmm,
hij zag nou wel Frieda dubbel hmmm. En de volgende dag een rijtje gemaakt
met zwemmen... voor het eerst in de koude zee van Adelaide, daarna door naar
het zwembad en dan nog even schoonzwemmen in de douche, jammer dat de "men's"
douches bezet waren en de "ladies" niet open deden...Maar goed+weer herenigd
met de dames na een ietswat langere reis dan ze hadden verwacht, een bijna
ongeluk (1 of andere malloot ging vlak voor de neus van Karen een u-turn maken,
dus vol op de rem en toch bijna er bovenop) Ff later ook nog aangehouden door
de politie om om 2 pm. Op woensdag even te blazen!? Ach, een beetje afwisseling
kan geen kwaad tijdens zo|n lange reis, vervolgens Brian nog even laten schrikken
via de telefoon door te zeggen dat de auto in mekaar zat, lol! Erg gezellig
om elkaar weer te zien met nieuwe unieke verhalen en ook de wijn smaakt prima,
en zo is het zomaar 4 uur en 4 liter wijn verder!? Hmm+de strandwandeling
doen we toch maar een andere keer+ik vond het al onwijs dapper dat we vannochtend
in de zee hebben (gezwommen| maar het zwembad beviel ons stukken beter! In
Winterwonderland Nederland vriest het+hihi, dat is altijd leuk om te horen
als ik zelf ergens ben waar het warmer is, hoewel het hier toch ook wel lange
broekenweer is periodiek! Na een lekker kokkereletje waren we ook nog getuige
van een stelletje chagrijnige Duitsers, de BBQ wil ook heel goed roken en
steekvlammen maken namelijk, maar het is een beetje jammer dat het binnen
is en de ventilatie te wensen over laat, dus alles blauw en een paar oudjes
konden daar toch echt niet tegenop, zelfs de campingmeneer moest eraan te
pas komen maar dat was meer voor de vorm.
26 October+gisteren de meest verschrikkelijke nachtmerrie meegemaakt die een
standaard backpacker kan overkomen+drie fotorolletjes foetsie, opgegeten door
een machine, twee van Karen (alles wat ze ingeleverd had) en 1 van de 4 van
Bertine+whoaa!! We vonden het al zo vreemd dat het allemaal zo lang duurde
en niet meteen de foto|s meekregen maar moesten wachten op de bedrijfsleider.
Karen (daar begon hij als eerste tegen omdat het leek alsof de rolletjes van
Bertine het wel allemaal overleefd hadden)- begon helemaal rood te worden
en ogen als schoteltjes en ze heeft met open mond staan luisteren hoeveel
het die kerel speet, kortom, met een bek vol tanden! Foto|s van het Wooffen,
Melbourne, Canberra, Wilson|s Prom, Great Ocean Road+als het nou gewoon verjaardagsfoto|s
waren ok, kan je nog overheen stappen!? Tzijn toch je eigen foto|s, en ook
waar je af en toe zelf opstaat, nooit meer de kans dezelfde te maken. Schrale
troost dat Brian en ik min of meer dezelfde route hebben maar wij waren niet
bij het Wooffen en bij Wilsons Prom. En de rolletjes van Bertine zaten vol
vlekken en gewoon waardeloos+aargh! Van de $20,- tegoedbon hebben we 8 ltr.
Wijn en een fles wodka gekocht+wel een beetje hoofdpijn nu!!
Zijn nu lekker aan het realxen+voor onze neus is een softball wedstrijd aan
de gang, eigenlijk zijn we op weg naar de Woolly|s, ff boodschapjes doen,
vanavond BBQ-en, yummy!
Zo, het opstaan ging vanochtend een stuk beter dan gisteren, alle kaboutertjes
bleven netjes verdeeld ipv. Dat ze met z|n allen aan 1 kant gingen staan lol!
De tijd is hier overigens ook verzet afgelopen weekend+we waren kortom te
laat bij de Woolly|s, het bbq vlees is uiteindelijk maar gehaald door B &
B, we waren namelijk, om de kater (lol) van de avond ervoor zo goed mogelijk
te boven te komen lopends naar de Woolly|s gegaan wat normaal zo|n 1.5 uur
in beslag neemt. We waren tot onze eigen verbazing netjes op tijd (dachten
we) maar de parkeerplaats is toch wel erg leeg, de winkelwagens stonden niet
buiten en het ziet er ook wel erg donker uit+hmm. Maar op het bord met de
openingstijden staat toch echt dat hij open is tot 5 pm. Ook zijn de rolluiken
gesloten maar de hoofdingang is nog geopend en wij draven naar binnen, jah
hoor+alles dicht. Na ff de roltrappen op en af te zijn geweest (die nog aanstaan)
vertrekken we teleurgesteld richting de entrance en komen de enige aanwezige
persoon tegen: de schoonmaker! Owh+you misted it!? Lol vannacht is de klok
een uur vooruit gegaan+het is nu 6 pm.
Mark is nu in Alice Springs+weer een stappie verder!
De 28e van October zijn we (ik wederom) na meerdere opsta pogingen vertrokken
naar de inner ctiy van Adelaide+op naar de South Australian Museum, 2e x maar
nu iets langer naar de Abo features aangekeken dan samen met Brian en Mark
maar desondanks blijft het leuker om erover te horen of lezen dan er zelf
voor te staan en het bord te lezen+maar desondanks interessant! Ook nog even
een rugtas gekocht bij de Aussi Disposels want mijn kerstpakket heeft duidelijk
aangegeven vervolgens in ruste verder te gaan als folder archief. En ik heb
nog even plaatjes gekeken bij de tattooshop, op zoek naar iets in Abostijl+kijken
mag!
Kangaroe Island+auto van Bertine tussen de schapen en bij een misselijk makende
Bertine (ze kan het heen en weer gaan van de Sealink niet zo waarderen. En
aangekomen op KI (Kangaroe Island eerst even de grote I opgezocht, mevrouw
I is eigenlijk al dicht maar nog niet klaar dus kunnen we nog even neuzen.
Dan naar Penneshaw (lol daar zijn we al) om daar een plaatsje te creeren,
dan eten en door naar de pinguins+Bertine en Karen hadden ze al gespot op
Wilson|s Prom maar voor Brian en mij was het een primeur, zal ook eens niet,
alle jalouzie ontweken en door naar de lookout om 8.30 pm. Eerst de goed wil
getoont om een tour te pakken voor $6.50 maar halverwege (als we de tour niet
meer kunnen bijhouden omdat we anders de leuke dingen missen) haken we af
omdat die vogels gewoon over straat lopen en door de achtertuin van iedereen,
dus Karen en ik als kinderen van 12 verstoppen om de tour te ontwijken maar
toch de tour te volgen jeuh+blijven leuke dingen+die pinguins!!
Volgende dag+mooi begin, een mooi klein stukje wandelen naar de Flour Cask
Bay, dan een stukje off road met de auto waarbij het passagiersraam de ondergang
tegemoet trilde+en weer omhoog de overdreven zandduin op, Prospect Hill, even
vlug voor de tourtjes touristen (50 man) uit de Hill op met helaas een weertechnische
nederlaag+maar het uitzicht was mooi! Dan weer on the road, kan eigenlijk
beter off road zeggen (je kan nu tekenen op de auto) in de richting van Seals
Bay+maar eerst ff lunchen bij Bales Bay. Tourtjes van $12.50 voor het goede
doel en ook de spontane guide deed een hoop goed op onze next stop+Seals Bay!
Zeehondjes overal+naja, zeehondjes, ook zeehondEN a la 400 kilo, op het strand,
in de duinen of werkend/spelend in de zee, alles op een gemiddelde afstand
van 8 mtr+leuk! Toch weer een duidelijke veeg van onderdrukking van het feminisme,
de heren liggen op het strand een beetje uit te buiken en de vrouwen vangen
(eten| voor 4 dagen (constant) om hun jong vervolgens te voeren, tevens voor
vier dagen lang (constant een jong aan je+inderdaad) en in de vrije tijd hetzelfde
jong leren eten, zwemmen en de hele rataplan. Owh jah, na het bevallen zijn
ze tien dagen later weer zwanger+lol!
Vivonne Bay, eerst ff heen en weer naar Parndana (zuid naar noord KI) We rijden
af en toe nog verkeer en er heerst terreur in de lucht. Dan de tent opzetten
in de common kitchen (halve schuur) en de zee is dichterbij dan we verwachten.
Ook de harriet river begint hier zijn oorsprong, bij vloed landinwaarts en
bij eb vise versa. Slapen, toch nog even winnen met strippoker, de avond ervoor
weliswaar verloren maar de avond daarvoor weer op de sokken gewonnen zeg maar
;-)!! S|ochtend toch nog even bewust afgezet worden door de campingbaas (hoewel
de breedte deed- vermoeden dat het meerdere bazen waren) en door naar Flinder
Chase na een poging thee te drinken die gemaakt was met zout water uit de
kraan!!?.
Admirals Arch met zijn Nieuw Zeelandse Bont Zeehondjes met in de verte ons
volgende item van mijn lieve dagboek+lol, de Remarcable Rocks+overmaatste
stenen die een beetje zitten te zitten op een duin van steen, alweer iets
moois!. Dan onze volgende verblijfplaats, the Rocky River Camping in Flinder
Chase, mooie camping met rondhupsende Wannabe Kangaroes en Emu|s, echt leuk
en aaibaar! Ze kunnen ook kwaad worden blijkt in de acties van Karen! Dan
even een korte Woodland Walk om Koala|s te zien+nou nee, morgen nog een keer
proberen.En een meet en greet met andere riesgenoten, Maaike, Tessa, Marcel
en Alica met een busje waar ze al de voorkant hebben uitgeprobeerd tegen een
collega weggebruiker+auw! Opstaan+9 km. Lopen door Flinder Chase, eerst langs
de Platypus Waterholes (ze waren niet thuis) om daarna af te buigen naar de
Rocky Rover Trail, mooie tour alleen jammer dat een grote waterplas ons weerhield
verder te lopen, hoewel we er (misschien| wel voor gewaarschuwd waren!? Laatste
dagje KI, eerst langs de Ducklagoon op zoek naar de nog te spotten 1e Koala.
Brian wilde er graag heen en tijd zat dus+veel dooie bomen en oude auto|s
(verroest en wel). Er valt amper een pad te volgen dus gewoon bij het water
blijven. Dan moeten we toch echt balanceren over een omgevallen boomstammetje
om droog te blijven+Bertine eerst+alles goed, Brian en Karen gaat ook goed.
Maar dan moet ik nog en er is toch echt niemand om me even een hand te geven+ff
twijfelen maar na drie keer laat ik toch echt mijn heldhaftige karakter opborrelen
en Karen staat al klaar met haat camera+lol. Ik bereik droog de overkant!
Als we bijna terug zijn bij de auto (nog wel aan de andere kant van het water)
staan 2 mensen in een boom te turen en jah hoor, vlak bij ons begintpunt hangt
zo|n Koala te hangen, dus gauw (met alle stunts van dien die om veel gelach,
natte broeken en vieze scheoen vragen, we weten dat Karen geen Survival technieken
bezit) 2 foto|s maken en missie geslaagd! American River, onze volgende gratis
slaapplaats aan de zee, vier liter wijn en het eten is nog geeneend op, sterke
verhalen over verwarde kaboutertjes+
Vannochtend nog even door de (hoofdstad| KingsCote gereden, waar geen f*ck
te doen was, maar we hebben onze tijd heerlijk in de zon besteed aan het schrijven
in mijn lieve dagboek! Nog een pinguinholletje met inhoud ontdekt en een aapje
met camera dat ervoor ging liggen, wat moet die pinguin veel lol gehad hebben
(dank je wel voor je commentaar Karen+jajaja, ik was dat aapje!!). Nu alweer
op de boot richting |t vasteland, zodra we weer bereik hebben zoeken we een
camping en morgen door naar Adelaide om het busje van Brian te maken en+.mailen!
Toen we eenmaal weer bereik hadden ff schemerig op zoek naar een
place to stay...Onderweg zag ik Karen al verlangensvol naar de Mac kijken
(via de achteruitkijkspiegel) dus in 1 uur tijd hebben we besloten ons geld
te spenderen aan een Fold Chicken en Quarter Pounders. S'avonds slapen in
Christies Beach na een poging gratis op een parkeerplaats te hebben gestaan...de
vrouw van de eigenaar was niet al te vrolijk vanwege onze late aankomst maar
jah. S'avonds voor slapie doen nog een voor deze gelegenheid warme strandwandeling
gemaakt en contact gehad met het winterwonderland...Nederland!
Volgende dag vroeg het (bezeerde) busje van Briano naar de garage gebracht
voor een weekje vakantie en voor de tweede maal ons heil gezocht in Adelaide...Adelaide
Park aan de Torrens River. Deze middag meteen ff mail gescheckt en jaja...klompen
gekocht, naja...eigenlijk bergschoenen. Ik had verwacht ze niet nodig te hebben
en vandaar heb ik de wijze keuze gemaakt om mijn kistjes onder het stof te
delven in de thuishaven Dieren...spijt!
Vandaar weer een zonnige zomerdag (plus minus 30 graden blijkt later), eerst
ff naar Mt. Lofty getourd, 2e maal met beter weer, mooi uitzicht maar niet
spectaculair. Nu ff stevig stappenn door de Botanical Gardens van Mt. Loft,
eens wat anders dan de andere gardens! Was wel even zoeken naar de weg terug
en flink de heuvel op maar de schaduw bij de auto mocht er wezen, jammer dat
Mr. Schroevendraaier heeft geprobeerd verkoeling te zoeken in de auto en het
slot heeft geforceerd maar niet trachte binnen te komen! Laten we het maar
weg eten met Chocola...de Melba Chocoladefabriek, nu ook zeker dat mijn schoen
5 december gevuld is want ik heb mezelf verrijkt met de letter S van...jajaja!
En even gekeken bij Natural Fruits waar ze plakken fruit maken, smelt in je
mond en niet in je hand zeg maar!. Daarna ff naar Glenelg gegromd om daar
te genieten van de zonsondergand, de eerst voor Karen en Bertine! En wow,
s'avonds 1 kilo lichter geworden, whoaa...Karen heeft mijn haren geknipt...met
een hobbyschaar! Maar het resultaat is naar alle tevredenheid en verkoeling!
bekijk de foto's
terug
naar boven
terug naar home
Backstreet Boy in de Outback!
'The Australian Outback'
The Australian Outback has a quality that's hard to define, A place people have been drawn to since the beginning of time. The wide open spaces the drought and its floods, the wind, the dust storms and in the wet season the mud. The stars in the night sky so expansive so clear, and moonlight creates a magical sphere. Satellites that dash across nightskies, these wonders make light of the hardship this land beliefs. But the freedom it offers cannot be compared, and folk will tell you of dreams they've shared. How they went there with courage and a will to succeed, and with hope that the universe would fulfill their needs. That Mother Nature presides over man and beast. Though it's not her intention in the least, to cause hardships to folk in the outback. But flood-rains and droughts are a hard cold fact. So they develop an instinctive will to survive, and in tough times they know how to stay alive. And friendships forged along the line, are friendships cherished till the end of time.
Dit gedichtje las ik ergens op n ansichtkaart, beschrijft wel mooi hoe de outback is: super leeg, en toch leeft er heel veel! Hoe is t in NL? Al lekker wintertemperatuurtje? Hier is het zo'n 40 graden overdag met n btje mazzel, soms nog heter.
Met mij gaat alles hartstikke goed, kzit nu zo'n 10 dgn in de Outback (voor de "onwetenden", de Outback is eigenlijk The Red Centre van Australie, droog, heet en weinig leven dus genoeg water en fuel mee!! Als ik het goed heb staat er nog wel wat op de site!!), momenteel in Alice Springs wat de grootste stad is in de Outback. Goed laat ik maar beginnen bij het begin, want ik heb alweer heel veel meegemaakt en gezien!
Het lijkt alweer een maand geleden ofzo dat we vertrokken uit Adelaide, maar dat is amper 2 wkn geleden.....Vanaf Adelaide zijn we naar Flinders Range gereden, een National Park dat aan het randje van civilization ligt. Flinders Range is een heel aparte formatie bergen, vanuit de lucht (ik heb het bij ansichtkaarten gehouden en de rest te voet gedaan) kun je heel mooi zien dat t allemaal in elkaar gedrukt is. Wij hebben het vanaf Mount Ohlssen bekeken, een hike van zo'n 8 km, 940 m boven zeeniveau. Ongelooflijk mooie walk en 't uitzicht was nog veel gaver! Over de Wilpena Pound, een soort kom die wordt omringd door een rand van ineengedrukte bergen. Volgens de Aboriginals zouden het 2 kronkelende slangen zijn, maar dat ziet mijn westerse oog er toch echt niet in.
Bertine dr 22e verjaardag hebben we ook in Flinders Range gevierd. Dat is knap lastig hoor een taart bakken zonder oven en koelkast! Nou goed, we hebben heel sneaky in Adelaide al inkopen gedaan,wat op zich al n hele operatie was omdat geheim te houden en de inkopen te verbergen! Aangezien we Slagroom bij ons hadden wat toch echt in de koelbox moest, voor zover die nog koelt met 30 gr en heter! Twas er in ieder geval 10 gr koeler! Tja, de biscuitjes waren het probleem nog niet zo, maar eigenlijk hadden we het laatste beetje margarine willen gebruiken om de koekjes aan elkaar te laten plakken nadat we ze verkruimeld zouden hebben. Maar Bertine vond dat we die wel weg konden gooien, twas toch veel te warme om die te bewaren, twas nog maar een klein btje (voor de taart precies genoeg) en we hadden immers olie om te bakken. Tja, jammer daar valt niets tegen in te brengen dus die belandde in de prullenbak, helaas! Ok, dan maar met olie! Hmmmmmm.......monchou, dat kennen ze dus niet in Australie, dan maar gokken op 'sour cream', wat achteraf een heel goede keus is geweest! Een blikje pineapple/peaches, en de ingredienten waren compleet voor onze monchou-taart-zonder-monchou!
Maar dan komt het lastigste: hem bereiden zonder dat Bertine het merkt en zonder tools als n mixer! Koekjes kruimelen: 1 voor 1 schiet ECHT niet op! Maar dat wil ook heel goed als je ze allemaal in mijn grote rode zakdoek a la opa en flink stampen! Slagroom kloppen: Met een garde, nee das helemaal niet handig! Maar giet t met n btje tactiek (niet boven je luchtbed) in een 1/2 liter flesje en shaken maar! Prima slagroom! Ook een bakvorm staat niet in ons keukenkastje, maar een bakkepan lijkt er ook heel veel op hoor!
Na de taart veilig opgeborgen te hebben in het restaurant, waar met een beetje vrouwelijke charmes van Karen, voor zover ze die bezit, willen de lieftallige barkeepers er best een nachtje op passen en in de koelkast gooien!
Dan nog ff 25 ballonnen opblazen in ons 2 bij 2 tentje. Jaja, mn maglite begeeft het dus dan maar in het donker ze allemaal aan elkaar knopen en ze zodanig ophangen dat we nog net kunnen slapen mits we ons niet veroeren! Maar probeer maar eens ballonnen te blazen in n tent, zodat de persoon in de tent naast je niet doorheeft wat je doet! Nou, tis ons toch gelukt! Na n paar uurtjes slaap midden in de nacht er weer uit om Bertine dr tent te versieren met ballonnen, en nog n paar uurtjes later weer gewekt door n totaal verraste Bertine!
Na een wandeling te hebben gemaakt en 's middags lekker bij het zwembad te hebben gehangen zou het kinderfeestje worden voortgezet tijdens het happy hour, na de douche wel te verstaan. Maar eerst wil Bertine met geen mogelijkheid bij de auto vandaan zodat wij ff de blikopener kunnen pakken, en later loopt ze onwijs te treuzelen zodat we amper de kans krijgen om de taart weer uit de koelkast te gaan haasten, maar schijnheilig als ik kan zijn weet ik r mee te lokken naar de douches! Ook die missie weer geslaagd! Na de cadeautjes, t happy hour, en ons veel te luxe maaltje, komt als toetje de taart en de barossa valley wijn!
De taart wordt gauw nog ff afgewerkt met sterretjes (van die sterretjes die je vroeger altijd kreeg met pud en nieuw omdat je nog geen rotjes mocht), en met een lang-zal-ze-leven met ondersteuning van de barkeepers is de taart toch echt een super verassing voor Bertine! Helemaal geweldig en echt een super verjaardag! Ik heb nog nooit zoveel lol gehad van een ander zn verjaardag! Wat een gekloot!
Goed, genoeg gelult over 1 dag, nu de rest!
Na Flinders Range terug gereden naar Port Augusta, op een rest area gekampeerd. Onder het gezelschap van bruine (giftige) slangen, kregen we toevallig te horen van een local, dat we eerst ff onze slaapzakken nakeken voordat we erin gingen liggen, thnx mate! Door naar Coober Pedy, vlak na Port Augusta belanden we al gauw in het niets. Road Trains van zo'n 4 aanhangers lang zoeven voorbij en de hitte begint toe te nemen! Ook de vliegen! Na uren en uren rijden vind de auto het wel welletjes voor vandaag en is toe aan verkoeling. Hij begint n btje te stotteren, in te houden met t gas, hmmmmm.........nog 30 km voor Coober Pedy van de 500 ofzo. Langzaam maar zeker komt Coober Pedy in zicht en de auto neemt er genoegen mee pas in Coober Pedy in de schaduw te kunnen uit rusten. Bij de mechanic blijkt dat het waarschijnlijk de Unleaded is die met extreme hitte wel eens rare fratsen uit wil gaan halen, om de eentonigheid te doorbreken laten we maar zeggen! Coober Pedy, waar iedereen onder de grond leeft om dat dat nu eenmaal een heel stuk koeler is dan de 41 gr boven de grond, is er nog aardig veel levendigs boven de grond......valt n tikkie tegen. Maar toch n leuke ervaring om n nachtje 6,5 m onder de grond te slapen! 's Avonds lekker film-avondje gehad! Vier wel te verstaan! Miss Congeniality, super lachen! En Crocodile Dundee mag natuurlijk niet ontbreken (sommigen van ons zien m zelfs voor het 1st! Kan toch niet als je gaat backpacken in Australie?!). The Beach geeft weer leuke herinneringen aan Bangkok......I'll be back!
Next Day, thru to Uluru! Helaas mogen wij niet getuige zijn van 1 van de meest geweldige sunsets, maar desondanks is deze ongelooflijk grote lego-steen toch heel erg groot! En mooi! Tijdens de Mala-walk (mala is een klein soort kangaroe), onder begeleiding van een Ranger, komen we veel meer te weten over de Anangu bevolking waarvan Uluru/Kata Tjuta is en die hier nog steeds op (deels) traditionele wijze leven. Erg interessant! Waarom de Anangu bevolking niet wil dat Uluru beklommen en hun 'rechtssysteem', Tjukurpa. Hierin zitten ook de sociale omgangsvormen gewoven, het ontstaan van de aarde en al het leven daarop volgens de Dreamtime. Na de Mala-walk plakken wij dr nog n stukje wandeling achteraan: 10 km om Uluru heen. Warm, muskietennet kan zeker geen kwaad, en erg mooi om te zien dat Uluru ook een heel ander aangezicht heeft dan wat men altijd ziet op foto's en ansichtkaarten!
Whoaa...4 uur 's ochtends wekker! Om vervolgens met 4 duffe hoofdjes in de auto te stappen en daarvan gaan er 3 weer slapen. Bertine rijdt ons veilig en wel naar Kata Tjuta, bij sommigen misschien beter bekend als de Olga's. Daar bekijken we de sunrise, op de plek van de sunset, komen we later achter! Geeft niets, was evengoed heel erg mooi! Leuke wandeling gedaan, hier komen we heel wat minder mensen tegen dan bij Uluru gelukkig, want daar is t toch net ff 10 tikjes te toeristisch! Tijdens onze siesta, die wij doorbrengen in de schaduw op picknickbankjes, wil t slapen niet zo lukken. Daar dragen de vliegen en de alles behalve comfortabele bankjes een grote rol in! Voor dinner: NOODLES! Yummy! ach, best te eten hoor, en tja tis lekker goedkoop: 30 eurocent, je merkt wel dat wij nog lang niet naar huis toe willen! 's Avonds sunset, op de sunset plek, we leren t wel!
Volgende ochtend was het de planning dat Brian Uluru zou gaan beklimmen, ondanks de argumenten van de Anangu bevolking, wil hij het toch erg graag, maar het regent, dus is de klim gesloten, flink balen voor m! Door naar Kings Canyon! Heerlijk, meezingend, zo'n 300 km verder gecruisd, en ja hoor! Vlak nadat we onze tentjes hebben geinstalleerd, begint t te stormen! Ja ja midden in de outback, het droogste gebied van het toch al droge land stormt het! Maar wel heel mooi! Na onze tenjes in veiligheid te hebben gebgracht zijn we lekker onder t afdakje van de wc's gaan zitten om naar de lightening te kijken, gaaf! Maar toch ook wel ff geschrokken van de onwijs harde knal toen t onweer erg dichtbij was!
's Nachts bleef het maar regenen en onweren en regenen en onweren, dus 's chtends was het maar de vraag of we wel konden wandelen vanwege slippery rocks, waar mijn schoenen geen fan van zijn! Maar t visitorscentre zegt dat dat geen probleem is en gelukkig zijn we dus lekker eigenwijs gaan wandelen! De 1e km was pittig, zeer steil ff 100 m geklommen, water water! Maar de rest was n eitje en erg mooi! We liepen als het ware boven op het randje van de Canyon en keken zo het diepe in. Hekjes nergens te bekennen en er stond dan ook geen waarschuwingsbordje waar wij ff (wel op onze buik hoor) over het randje de afgrond ingluurden waar we uitkeken op een heuse oase met een schitterende waterval na alle regenval van afgelopen nacht! Kweet niet hoe hoog we zaten, maar het duurde vrij lang voordat ons spuug de grond raakte! Kings Canyon is veel minder bekend maar nog veel mooier dan Uluru en Kata Tjuta!
Kings Canyon, erg mooi dus! Maar weer heel veel regen 's nachts, dus hadden we al bedacht dat we misschien beter niet de offroad route konden nemen naar Alice Springs. Het visitorscentre vond dat ook een goed plan, sterker nog, de dirt roads waren zelfs afgesloten vanwege wateroverlast. Ok, jammer maar helaas dan maar 100 km omrijden, geen probleem! Drie kilometer van de camping was er wel n probleem.......water! Het enige waar Australie, en vooral de Outback, altijd te weinig van heeft, was er nu ,plaatselijk in ieder geval, veel te veel! Een meter om precies te zijn! Wij stonden aan de kant van de camping, waar deze verharde weg ook eindigt, we konden dus geen kant op. Hoewel sommige idioten dat niet aankonden en toch een poging deden om de overkant te bereiken! Dit mislukte natuurlijk, en gaf ons voldoende leedvermaak om de hele dag op te teren! Halverwege sloeg de auto af, vlak voor de sterkste stroming. De Ranger ging erachteraan met zn terreinwagen, die t wel trekken kon, stopte vlak achter de stroming en banjerde vervolgens het water door tot aan zn oksels om een sleepkabel aan de andere auto te knopen. En saampjes zijn zij er toen wel weer uitgekomen! Maar wel met n hele boel water in de auto, voor de terreinwagen niet zo'n probleem, maar voor de jeep was t toch wat vervelender, super gezicht toen ie zn deuren opendeed en er bakken met water uitstroomden!!
Een andere auto was nog idioter, een stationwagen, niks geen 4WD dus ofzo, deed ook een poging en is vervolgens ff 25m meegesleurd met de stroming en toen ergens aan de kant blijven steken. Daar kon de terreinwagen ook weinig mee beginnen en moest dus maar wachten tot t water weer zakken zou. Wat al met al wel n dag geduurd heeft voor je dr weer met goed fatsoen doorheen kon. Ach, om de tijd te vullen zijn we maar bij t zwembad gaan luieren, opvallend druk was t daar......hmm.....hoe kan dat nou?
Een dag later dan gepland dus naar Alice Springs, ook maar weer ff n break gehad, onder de weinige schaduw die er te vinden is in de Outback, want de hitte steeg de auto weer naar zn bol!
Back in civilization again! Heerlijk om weer vers fruit te eten, en drinken dat niet boven de 25 graden kwam en mn mail te checken! Bezoekje gebracht aan de School of the Air, een school die via de radio/internet lesgeeft aan kinderen in de Outback. Ze hebben zo'n 140 leerlingen verspreid over 1,3 miljoen vierkante km, en de verste leerling woont 1274 km van Alice Springs vandaan. We konden zelfs n live-les meemaken, grappig joh! Ook de Royal Flying Docter Service (RFDS), kon niet achterblijven, spreekt voor zich. En sommigen kennen t vast nog wel van de tv-serie! Ook al zo'n goede instelling, tja, onmisbaar voor de mensen in de outback! Iedereen in de Outback heeft dan ook zn prive-landingsbaan, alhoewel dit af en toe natuurlijk niets meer voorsteld dan een lange strook lichtjes......
Aangezien wij school toch allemaal best n btje missen,(??), hebben we geheel vrijwillig n uurtje les genomen, maar dan wel in het bespelen van een didgeridoo! Onwijs lachen! Les gehad van Jungala, die NL spreken kon (hij had er een tijdje een "meisje" in Nederland). Viel reuze mee hoe moeilijk t was om 'r in ieder geval een geluidje uit te krijgen, niet dat t goed klonk ofzo, maar toch! Maar het inademen terwijl je met je mond aan het 'blazen' bent, wil toch nog niet helemaal lukken.......Eigenlijk willen we meteen al een didj kopen, maar we wachten wel tot Katherine, das goedkoper en ligt op de route naar Darwin...
Ons afscheid zit er aan te komen met Brian en Bertine, die vertrekken weer naar Sydney, Karen en ik hebben ondertussen een lift weten te vinden naar Darwin. Julia ( Duits) ziet het wel zitten met ons in haar busje!
Zondagavond gaan we gezellig met zn allen ff wat drinken, Monique, Saskia en Dieneke zijn net terug van een tourtje Uluru, ook Frieda en Jesca zijn van de partij! Was erg gezellig, maar miscchien had n btje minder wijn ook geen kwaad gekund! Vanochtend dan toch echt afscheid genomen van Brian en Bertine...wel raar hoor...2 mnd samen gereisd! Toffe tijd gehad saampjes!
bekijk de foto's
terug naar boven
terug naar home
Het einde bij Top End Down Under...
En hoe is t in NL? Hebben jullie daar ook last van lastige computers?
Ok...we wilden Alice Springs verlaten. Wat uiteindelijk n dagje later is geworden omdat Julia (Duits meisje, tevens onze lift naar Darwin) haar busje geen zin had om weer verder te gaan (was het de manier waarop ze reedt!?). Die wilde s ochtends niet starten en ook de accu was t niet bleek nadat we m aangeduwt hebben en na n rondje rijden nog steeds niet konden starten zoals t hoort. Toen de Australische wegenwacht lees als de RAA maar gebeld en na wachten en wachten en wachten en wachten en wachten en nog n xtje bellen en nog n xtje bellen en nog n xtje bellen, kwam er uiteindelijk toch iemand! Die had na ff prutsten bedacht dat de startmotor was overleden en heeft ons naar de mechanic gesleept. Na nog n paar uurtjes wachten en geld was dat ook weer gefikst en zijn we snel nog naar de West Macdonnel Ranges gereden. Geslapen bij Ellerie Creek op de bushcamping, dat zijn "campings" nou ja meer plaatsen waar je gratis kan kamperen. Hartstikke leuk, maar als je dat n paar dagen achter elkaar doet kun je maar beter niet te dicht bij anderen in de buurt komen, stinken!! Ellerie Creek, heerlijk gezwommen in t meertje dat onderaan de Bergen ligt, je kunt ook tussen de Bergen door zwemmen en dan aan de overkant op n heel mooi strandje liggen, maar dat was wel erg fanatiek op de vroege ochtend!! De rest van de Macdonnel Ranges bezocht, erg mooi, maar niet spectaculair en apart ofzo. Door richting Devil s Marbles waar we de nacht door gaan brengen, Devil s Marbles zijn een groep ronde stenen die bovenop elkaar aan t balanceren zijn. Ooit was t vlak maar door erosie en zo helemaal uitgesleten. En t mooiste daar was nog wel dat we met ons luchtbedje bovenop de Devil s Marbles (zo n 15 m hoog) zijn geklommen en daar de zonsondergang hebben gezien. Die onwijs mooi was, we konden heel ver kijken! En daarna daar hebben geslapen! Heel veel sterren, ook heel veel vallende, en gewoon heerlijk in de opnlucht helemaal alleen met zn 2en, heel gaaf! Ook de Road Trains zagen we al van verre aankomen in t donker, al die lichtjes, en zo ongeveer een km voor ons langs denderen, echt leuk! Volgende dag was n heel lange dag, 700 km gereden naar de volgende bestemming: Mataranka. En 700 km duurt best lang als je maar 80 km per uur rijdt! Zo n 10 om precies te zijn. Ook nog ff n break gehad, vanwege n (PANG..flopflopflop!!) lekke band, maar daar had Julia gelukkig rekening mee gehouden (3 reserverondjes, dat moet genoeg zijn toch?). En in de 15 min. die t ons kostte om m om te wisselen is elke voorbijganger gestopt om te vragen of we n handje hulp nodig hadden. Maar met zn 3tjes ook genoeg handen (hoewel ik toch al het werk mocht doen...lol) aanwezig dus vriendelijk bedankt! Toch erg sociaal om ff te stoppen! Aan t eind van de dag allemaal begrijpelijk erg moe, en een duik in t thermal pool beviel ons dan ook prima! Julia het Duitsertje haar humeur een beetje minder. De volgende dag hebben we haar gedumpt, en ter plekke n andere lift gezocht na n beetje onenigheid te hebben gehad. Kkan dr wel n lang verhaal van maken, maar reken maar dat we dr goed zat waren! Joey waren we onderweg al verscheidene keren tegengekomen en we wisten dus dat ie ook richting Darwin ging. Julia was al bezig onze spullen de bus uit te smijten en kwas blij dat we konden zeggen dat we al n lift hadden toen ze voorstelde dat we wel n andere lift konden gaan zoeken als we dat wilden. En wat voor n lift! Joey de Italiaan in zn 4WD. Hele gezellige kerel! Samen met Joey hebben de Edith Falls bezocht, een meer waar de Edith Falls op uit komen, heerlijk gezwommen! Alhoewel ik vandaag hoorde dat t r vol zoetwaterkrokodillen zitten, maar die vinden mensen niet lekker smaken gelukkig! De rest van de visjes die vonden mn tenen wel lekker, begonnen dr al aan te knabbelen toen ik ze heel lang stilhield, ach ieder zo zn smaak he? Door naar Douglas NP, waar ze hot springs hebben. Schijnt dat die wel 60 gr. kunnen worden, dus eerst ff met je tenen peilen of t niet te warm is om te zwemmen. De eendjes zwemmen er wel in, maar nadat wij onze tenen bijna hebben verbrand (aaaahhh) aan t hete water, zijn we toch maar niet gaan zwemmen. Wel maf hoor, middenin n regenwoud hartstikke heet water! Je zag t echt heel leuk de grond uit borrelen! Volgende dag verder via Litchfield NP naar Darwin. We hadden al ven verschillende mensen gehoord dat Litchfield mooier zou zijn dan Kakadu, terwijl Kakadu veel bekender is. En inderdaad, Litchfield was heel erg mooi! hele gave watervallen waar we ook weer onder konden zwemmen! Vooral de Wangi Wangi Falls waren erg mooi, maar niet alleen vanwege de waterval. Dr was n groep Aboriginals en Australiers aan t zwemmen met school of iets dergelijks. En vlak voor de waterval klommen ze op de rotsen en was t diep genoeg om er vanaf te duiken, en vlak daarvoor was t ondiep genoeg om lekker tot je middel in te water te zitten relaxen, heel erg leuk! En nog leuker omdat er een jongen was (Pella) die steeds hoger van de rotsen afdook, en daarna ook aan de andere kant van de waterval op de rotsen klom om er van af te duiken. Maar zn moeder begon al dreigend in t Fiji's te bevelen dat ie dat niet mocht dachten wij. Ff later bleek dat ze m nog n stukkie hoger de rotsen op stuurde om een btje van een plant te plukken, dat zn moeder voor een of ander ouderwets recept gebruiken kon! Heel erg leuk! Hele lieve vrouw ook, hebben we later nog ff mee gekletst, helemaal enthousiast dat wij rondreisden, mooi dat we dat konden, is ook zo, wij zijn maar een stelletje bofkonten! Via een stukkie (60 km) dirt road de snelweg weer opgezocht. Erg leuk zo'n dirt road, maar kvond t toch ook fijn weer op de verharde weg te zijn, aangezien t al bijna donker werd en we geen reserve wiel bij ons hadden en ook geen water......niet echt heel erg slim van ons. Maar alles ging goed! Ik ook nog ff n stukkie gereden terwijl Joey en Sjors lekker lagen te slapen, wel weer ff wennen om te moeten schakelen! 's Avonds genoten van de overheerlijke pasta a la Joey, echt heerlijk! Heerlijk recept aan overgehouden dat we al meermalen gebruikt hebben en die is nog backpackerbudgettairverantwoord ook! Volgende dag alweer afscheid genomen van Joey, hij wilde geen geld aannemen van ons voor de benzine enzo, dus had ik stiekem $50 en n briefje in zn portemonnee gestopt. 's Middags kwamen we m weer tegen in n hostel waar wij op zoek waren naar auto's die te koop stonden, ff gekletst en toen weer verder. Maar hij kwam ons achterna gescheurd met zn 4WD, helemaal enthousiast en uitgebreid bedankt voor t kaartje en t geld! Dikke knuffel en keert weer om naar t hostel..... Echt heel leuk, toffe kerel! Ik heb mn prive tourguide als kweer in Italie kom! 1e dag van de autojacht maar n matige vangst.....niet super veel auto's te koop binnen ons budget en de meeste daarvan zijn al verkocht of al verder gereisd. Maar de volgende dag is our lucky day! Bij n dealer zien we n Toyota Corona '86 2WD station wagon voor $2500. Ziet er prima uit, mankeert natuurlijk wel wat hier en daar maar dat geeft niks. Proefritje gedaan en een paar uurtjes later hebben we onze Corona in ons bezit! Samen met Karen, leuk en altijd handig kunnen we de kosten delen! Het is geen backpackers auto, via n dealer, dus geen campinggear erbij. Flink shoppen dus en zo gaat er weer genoeg geld de verkeerde kant op, kwil dat t binnenkomt in plaats van uitgaat! Maar ja, aan de andere kant is t t ook dubbel en dwars waard! Whoaa...de volgende dag naar Kakadu, ook zeker n heel mooi park, nou ja park, tis groter dan Belgie dus je mag t haast wel n land noemen. Jammer alleen dat we niet meer naar de Jim Jim Falls kunnen, de tourtjes zijn 3 dgn geleden afgelopen (aarrgghh....) en je kunt er alleen met 4WD komen. We hebben nog geprobeerd te liften maar helaas..... Ubirr Rock was wel heel erg gaaf, heel mooi uitzicht over n groot deel van Kakadu en rock art, hele duidelijke rock art ook! Na 3 dgn vonden we t wel weer ns tijd om door te gaan, terug naar de Edith Falls om daar n nachtje te kamperen en de walk te doen naar de Upper pools. Om n btje geld te besparen hadden we gesjoemeld dat er maar 1 pers. zou overnachten. Want je betaald per auto, tent en nog s p.p. btje onzin. Voor 1 nachtje ging dat wel goed, maar de volgende dag vroegen ze zich toch af waar ik dan sliep, aangezien t verder nogal rustig was op de camping viel t nogal op. Ach ja, das toch weer $7! De walk was hartstikke mooi! Bij de lower pool zie je alleen t laatste stukje van de waterval, terwijl de rest eigenlijk veel mooier is en daar is t ook veel rustiger dus konden we heerlijk relaxed zwemmen! Terwijl er in t lower pool een luchtmacht-uitje was. Vrij grote groep met allemaal kinderen erbij, n heel gezinsuitje met wel 15 gezinnen ofzo.Karen en ik zitten lekker n btje te dobberen en te kletsen, komt er 1 van die kerels naar ons toe: "en, hoe vinden jullie t hier in Australie?" Oeps, Nederlander, daar moet je gewoon echt om denken, want hij zag er hartstikke NL's uit! Hij was 4 jr geleden geemigreerd omdat NL m te druk werd en de mentaliteit niet meer leuk vond. Tja t scheelt inderdaad nog wel n stukkie ja, ze zijn hier veel behulpzamer en niet zo egoistisch als in NL. Niet alles draait om de centen en wie er t meest van heeft enzo. Die nacht ongelooflijk harde onweer gehad, echt HEEL erg hard!! Als de flits er was leek t voor n moment net of t gewoon overdag was zo licht en de donder was ook echt ongelooflijk!!! Gelukkig wel n paar km verderop. En wij hebben t wonderbaarlijk droog gehouden in ons tentje!
Doorgereden naar Katherine Gorge, nadat we in Katherine erachter zijn gekomen dat de tour die we wilden doen niet meer bestaat.......Hartstikke leuk tourtje waar we onze eigen didgeridoo zouden gaan maken, leek ons geweldig, maar helaas. Toen maar op zoek naar 1tje uit de winkel, want Katherine is n btje de bron van alle didgeridoo's. Ze worden oorspronkelijk ook alleen in t hoge noorden gebruikt maar t zijn nu gewoon commerciele touristische souvenirtjes geworden. Velen zijn ook nep, uitgeboord met n weet ik veel wat, terwijl de echten zijn uitgevreten door termieten, dat voel je dan ook wel, de echte zijn hartstikke ruw van binnen. En we hebben beide een geode vangst binnengehaald! En nu maar oefenen, op de 1 of andere manier moet je inhalen door je neus terwijl je blijft trillen met je lippen, circular breathing, nou dat kost wel ff oefenen!! Dat staat me gewoon hartstikke tegen om te blijven blazen terwijl ik moet inademen.
Katherine Gorge in t Nitmiluk National Park (zelfde als Edith Falls) om daar een dagje te gaan jeuh kanoen. s Ochtends voreg was t heerlijk rustig en konden we super genieten van t stille water en de vogeltjes die wakker werden! De heenweg was af en toe wat lastig (voor mij, Karen zat maar een beetje te zitten in de Kano) vanwege de stroomversnellingen over erg (erg!) ondiepe rotsen we stroomopwaarts moesten nemen! Nu was er een welbesproken optie om daadwerkelijk de kano uit het water te halen en via het Burgers Bush pad vlak na voor de versnelling de kano er weer in te laten plonsen maar avontuurlijk als ik was (Karen was ondanks mijn enthousiasme wat minder positief ingestelt) was dat niet leuk genoeg. Na eerst te hebben geprobeerd erdoor te peddelen en meerdere keren juist verder van de versnelling afgingen ipv erdoor heb ik er samen met de kano erdoor gelopen en Karen heeft na meerdere mislukte pogingen struikelend en vallend zich er ook doorheen weten te worstelen. De volgende 3 stroomversnellingen heb ik t burgers bush pad maar genomen terwijl sjors er met de kano doorheen kroop. En t duurde ff maar hij heeft toch alles droog aan de andere kant gekregen! Bij de 4e gorge hebben we heerlijk in zo n stroomversnelling gelegen tussen de rotsen in t zonnetje! Ff relaxen en toen weer terug. Stroomafwaarts moest t toch lukken om erdoorheen te peddelen, alhoewel we t niemand anders zagen doen. Dat ging de 1e inderdaad ook wel goed, maar de 2e niet! We waren er bijna doorheen toen we vast kwamen te liggen op 1 van de rotsen en toen kantelde de kano! Met natuurlijk alle slippers, belangrijke spullen en reddingsvesten er nog in. Maar gelukkig kregen we de kano vrij gauw weer overeind en wisten we ook t tonnetje te pakken te krijgen! Alleen mn pet was spoorloos, maar ja, als dat alles is?! En zelfs die is een paar meters verderop t water weer uitgevist! Ook de schade viel mee, her en der n paar schrammen en blauwe plekken, op mijn rechterscheen toch wel een concentratie van deze verschijnselen en n gescheurde teennagel. Ach ja, groeit wel weer aan! De volgende vol goede moed doorgeppedeld en dat ging weer hartstikke goed! Leuk om iedereen met zn kanootje over de kant te zien worstelen en wij dr gewoon ff doorheen te peddelen!
Dan kan nu de reis naar Cairns toch echt beginnen! Terug naar Mataranka, deze x ook de rest van de pools bezocht maar dat viel toch n tikkeltje tegen in vergelijking met t thermal pool, en ook omdat de lucht er erg dreigend begon uit te zien en t begon zelfs al n btje te rommelen zijn we maar gauw terug gelopen naar t thermal pool. Onderweg nog wel ff met open mond staan kijken naar de ongelooflijke hoeveelheid vleermuizen die woesh overvlogen, we hadden ze allemaal al wel in de bomen zien hangen, maar dit waren er echt heel erg veel, n hele volksverhuizing!! Geslapen onder t info-dakje, bevalt prima, lekker droog als t regent!! s Ochtends al om 5.45 de wekker, das lang geleden! Doet me aan de zaterdagochtend denken! Lekker koel s ochtends en das n stuk prettiger rijden als je geen airco hebt en de voorste raampjes maar voor een paar cm open gaan. Verder wil ook wel maar dan is de kans groot dat t hele raam in de deur verdwijnt en t is zo n gedoe om die dr elke x uit te prutsen, vooral als t plotseling begint te onweren! Maar de raampjes achter gaan wel helemaal open dus tis prima uit te zweten hoor! Nog n klein stukje terug over de Stuart Hwy en dan slaan we linksaf richting t oosten! Hele leuke binnendoor weggetjes genomen, en ze noemen t wel de Higway maar dat betekend eigenlijk alleen dat ze verhard zijn. Want ze bestaan maar uit 1 baan, echt maar 1 baan, als dr n tegenligger aankomt moet je dus door de berm zeg maar. Gelukkig zijn die dr niet zoveel! Maar heel af en toe ook wel s n roadtrain, en die kunnen niet remmen en niet aan de kant, dus als ze de bocht om komen denderen moet je snel zijn, want ze rijden nog harder dan wij doen! Terwijl wij ook de 100 k/u halen!! Echt, die dingen zijn onwijs groot en lomp!
We hebben ongeveer in 4 dgn naar Cairns gereden, door hele schattige leuke kleine dorpjes gereden, die bestaan uit 1 roadhouse 2 huizen en met n btje geluk ook 3 koeien. Tja, t kan echt nog kleiner dan Makkinga hoor! Dit is toch wel de Outback zoals ik m me voorgesteld had. Groot (we kunnen mijlenver kijken tot de horizon!); leeg; droog; rood; volgende tankstation over 400km; koeien die lekker net de weg over steken als je dr aankomt, en dus regelmatig ff stilstaan moet, en kangaroos die met hun slaperige hoofdjes niet uitkijken als ze oversteken. Terwijl we bij n rest area staan (picknick bank en zo n mooie simpele windmolen), om onze auto in kerstversiering te hullen, waarbij we de motorkap open hebben staan, komt r n local langs die vervolgens zn auto in de achteruit zet en komt vragen of alles goed gaat, en hoe leg je in t engels uit dat je je auto aan t kerst-versieren bent????? We hebben in ieder geval geen hulp nodig en alles gaat goed, dat is genoeg info! Laatste dag, wederom vroeg op, en t laatste stukje Hwy , dr is n 4WD die zeer sociaal voor ons aan de kant gaat als ie ons tegemoet komt. !!! Kschrok me rot toen ik de steen tegen n ruit hoorde knallen en toen ik omkeek kon ik in 1e instantie niets zien. Maar de ruit achter Karen was compleet gesprongen! Jammer! Die hebben we dr dus maar uitgedrukt. En tis Zaterdag dus kan niemand ons ff n raampje leveren, tenzij we ff $140 xtra betalen, dan dus maar tot Maandag wachten! Maar wel erg vervelend, aangezien we ons hele hebben en houden in die auto hebben slingeren en we kamperen, kunnen we de auto niet alleen laten. Dus niet samen boodschappen doen en de hele dag n btje op de camping rondlummelen .. Maandag lekker naar t TCP, post ophalen, maar dr is niets ..waarschijnlijk is dr ergens wat mis gegaan want dr zou toch echt post moeten zijn, flink balen! Ach, met n paar daagjes is t r vast! Hereniging met Frieda en Jesca, die zijn hier al n tijdje en wij kamperen nu bij hun hostel op de parkeerplaats, lekker goedkoop en midden in de stad!! Karen en ik hebben gister ook ons Duikcursus geboekt en n zeiltourtje rondom de Whitsunday s, heel mooie boot met maar weinig mensen erop, gaat goed komen!! Hebben we allebei heel erg veel zin aan, hopen dat ik niet begin te freaken 16 m onder water!! Gisteravond ff door de stad gewandeld, ze hebben hier n heel mooi openbaar en gratis zwembad strak aan de zee, met lifeguards en alles erop en eraan, een namaak strand en luxe BBQ s enzo, ziet er heel erg leuk uit, daar gaan we kerst vieren met zn allen! Echt n leuke, bruisende, groene, vriendelijke stad, afgelopen weekend was r ook n Christmas Carol. Alle gezinnetjes, jong en oud op n grasveld met kaarsjes en kerstmutsen te kijken naar n groot podium waar allerlei kerstoptredens waren, heel erg knus!
Nou goed, dit zijn mn belevenissen wel weer tot nu toe, khoop dat in NL alles goed gaat.
Ik mocht voor t 1st de Kitchen Hulp uit gaan hangen bij Boydy's dus ik kon pas na middernacht komen , jammer maar helaas! De Lagoon is n super verzorgd gratis en openbaar zwembad met strand direct aan de zee. Hier zijn hele goede faciliteiten: wc's, lilfeguards (ook dames :-P), BBQ's. echt heel netjes! Daar maken dan ook veel mensen gebruik van aangezien je deze tijd van t jaar ook niet mag zwemmen vanwege de jellyfish, beruchte kwal. Klokslag middernacht werden we helaas bruut verdreven van ons stekkie: de sproei-installatie ging plotseling aan!!! RENNEN!!! De 2 politieagenten die ff verderop zaten hebben zich waarschijnlijk zeer goed vermaakt.........
Ik ben de afgelopen week 4 dgn wezen fruitplukken een eindje verderop in Innisfail, ik kan zeggen dat het weer een ervaring op zich is, echt hard werken en je werkt dan ook van half zeven s'ochtends tot vier uur s'middags in de brandende zon, en zo lag ik dus om 22.00 uur in bed, omdat ik om 5.00 uur er al weer uit moest. Om 5.45 zou ik worden opgepikt voor Fred's Store, en dat is dus wel heel erg vroeg.. Wat me opviel was dat iedereen "te smerige" (punt komma, ik had dus nog niet gewerkt en ondanks mijn backpackersinstelling waren mijn kleren dus behoorlijk schoon) kleren aan had, en bijna iedereen sip leek te wezen. Bij de boerderij aangekomen hadden we 5 minuten voor ons zelf en voor 06.30 begonnen we! Ik begon met aardig doen tegen de baas en ff ouwehoeren, dat dit dus wel degelijk effect had bleek toen ik de hele dag op de trekker achter de humpers aan mocht sjokken, scheelt dat ik nog nooit op zo'n geval had gereden en de eerste keer kijk je toch wel een beetje raar als je vier pedalen voor je hebt nog twee ervoor en dan nog elf poken en de baas (die zelf ook meehumpt) was het veld al in...uhm, ok!? NA een beetje uitproberen wat precies de koppeling, gas, REM!!, en de versnellingspook leek het aan het eind van de dag alsof ik al jaren op de boerderij rondcrosde, op de laatste middag toonde ik mijn goeie wil om te helpen bij het humpen van Senorita's.
De 'bunch', een tak tot ongeveer 1 meter omhuld door bananen met een gewicht tot 40 kilo (dat zijn dus senorita's, de echte bunches zijn dus echt 90 kilo en moeten de hele dag worden gehumpt zeg maar...) kwam rustig naar beneden, en op m'n schouder terecht. Het vinden van balans was al moeilijk genoeg (krijg je met zo'n computerknecht), maar daar komt bij dat je in het bos bent, waar op 1 of andere manier de grond altijd vol modderig is en nee, het is niet vlak en erg nat is, waardoor de grond erg slipperig wordt. Ik heb het drie uur gedaan en daarna mocht ik met het busje naar huis en ik ben nu aan 't zoeken naar n baantje in Cairns, wat wel moet lukken denk ik! Kan waarschijnlijk wel terugkomen bij Boydy's on Aplin in de keuken. Met Oud en Nieuw moeten we daar sowieso allebei werken tot 12 u. Tis hier gebruikelijk om je vol te laten lopen voor twaalf uur en dan om twaalf uur stil te vallen, maar ach wij houden ons eigen feestje wel! Kvind t niet zo erg om met oudjaarsavond te moeten werken, leuke collega's en iedereen werkt dus....en kdenk ook niet dat ik om 12 u nog compleet nuchter zal zijn omdat we normaal ook al wel aan de drank zitten tijdens werktijd....wordt vast leuk!
Allemaal weer de nodig kilo's aangekomen van kerst? Ik heb n zeer gezond kerstdiner gehad: home made fruitsalade, super!! Kerstavond ben ik naar n verjaardag geweest van Cassie, een toen nog geen collegaatje, daar ietsjes teveel vodka gehad waardoor t champagne ontbijt bij Dreamtime niet helemaal tot zn recht kwam. Zo tegen 14.00 samen met onze veel te grote en veel te lekkere fruitsalade naar Palm Cove gereden (heerlijk om weer ff mee te jengelen met Roxette, ja Bertine, wij hebben m nu ook!). Cairns heeft eigenlijk helemaal geen mooi strand, Palm Cove wel dus vandaar ff verhuisd! Tvalt trouwens mensen hier vrij moeilijk uit te leggen dat wij ook aan Sinterklaas doen in NL en dan pakkjesavond hebben in plaats van kadootjes met kerst.... Tviel reuze mee hoe druk t daar was en we hebben dr heerlijik tot 's avonds laat met ons wijntje en zelfgemaakte-kandelaartjes-van-blikjes liggen relaxen.
Tweede kerstdag moest Karen ochtends werken van 8-12 (dat doe ze nou 6 dgn per week, strever!!), schoonmaken voor accomodatie en $150 p/w. Daarna weer lekker op bed gegaan en tegen zessen met de left overs van gister naar de Lagoon gegaan waar we met zn 7en gingen Amerikaans BBQen.Nah...tenminste, ik moest voor het eerst de kitchenhand uithangen bij Boydy's dus kon pas na middernacht komen, jammer maar helaas! De Lagoon is n super verzorgd gratis en openbaar zwembad met strand direct aan de zee. Hier zijn hele goede faciliteiten: wc's, lilfeguards, BBQ's. echt heel netjes! Daar maken dan ook veel mensen gebruik van aangezien je deze tijd van t jaar ook niet mag zwemmen vanwege de jellyfish, soort uhm... kwal. En weer n heerlijk recept opgedaan voor zelfgemaakte knoflooksaus, stinken!! Klokslag middernacht werden we helaas bruut verdreven van ons stekkie: de sproei-installatie ging plotseling aan!!! RENNEN!!! De 2 politieagenten die ff verderop zaten hebben zich waarschijnlijk zeer goed vermaakt......... Dat was dan kerst....
De jaarswisseling van Karen op de 29e was in ieder geval super! Ik ben samen met Karen een weekendje (hmm...en ik ben nog wel op vakantie ook!?) weggeweest naar Cape Tribulation. Hele mooie weg om te rijden, midden door t regenwoud en strak langs de kust, heel mooi! Maar ook hele nauwe wegen dus wel uitkijken met tegenliggers.....alles nog heel hoor! Ik heb heel hard mn best gedaan om meKaren n jarig gevoel te geven: de beroemde taart gemaakt, zelfgeplukte bloemen, backpackers cadeautje en ontelbaar vaak gefeliciteerd!! 's Middags heerlijk op t fantastische regenwoud strand zitten niksen en tijdens onze regen-BBQ 's avonds nog ff n fles champagne opengeknald, super!!
De jaarwisseling naar 2004 was veel minder spectalair, zal deels wel komen omdat ik tot 23.45 gewerkt heb, maar daarna vond ik er ook weinig meer aan omdat ik onwijs moe was. En in OZ is t toch ook de gewoonte om voor 12 uur t feest te hebben ipv erna! En t enige vuurwerk dat werd afgestoken werd door de overheid gedaan (verboden om zelf vuurwerk af te steken) en dat was t soort dat je in NL op elke hoek van de straat ziet, geen lol aan. En Karen heeft ook de spoedeisende hulp bezocht vanwege een ontstoken oog. maar toch inmiddels alweer in het ritme!! Dixie, Jesca dr vriend, is inmddels ook aangekomen. Dat moest natuurlijk gevier worden en dat is prima gelukt in de Woolshed, plaatselijke backpackers kroeg, btje te goed, t werken beviel stukken minder de volgende morgen........btje jaloers kkan ik er wel om zijn hoor, dat Jesca dr vriendje weer ziet na 4 mnd......lijkt me toch erg fijn om ook weer bekenden om me heen te hebben! Lekker vertrouwd, alhoewel ik hier ook bekenden zat heb en Karen kent me inmiddels beter dan menig ander in NL na 4 mnd 24/7 bij elkaar, maar toch heeft hier de afgelopen dagen onwijs veel geregend, maar dat is hartstikke positief, sowieso voor alle planten en dieren, maar t koelt dan ook eindelijk n btje af! Tisd hier ook zo supergoedkoop om te leven..al een tijdje leven we van de free food bakken bij hostels...bakken waar gasten die gaan vertrekken eten in doen omdat ze dat niet mee kunnen nemene en er zit altijd wel iets goeds bij...daarnaast heb ik gratis ontbijt bij mijn hostel en kan ik elke avond uit eten a la backpackersstijl bij de Woolshed (www.thewoolshed.com.au) en gratis zwemmen in de Laggon wat echt supermooi is en twee keer in de weer twee films kijken bij The Bar Embassy waar je bij de openluchtbios kunt aanschuifen for free!! En elke avond is er wel wat te doen of goedkoop uit te gaan hoewel ik daar toch geen tijd voor heb want ik werk 12/24 en daar kan ik altijd wel een maaltijd meeprikken die doorgaan als "ik ga uit eten maaltijden", laat het sparen beginnen!!
En spectaculair...het kamergenootje van Karen bij Dreamtime, Helen, is afgelopen week ontslagen, vanwege n deuk in t busje, maar ze hebben nog geen vervanger en vandaag was dr laatste dag. De komende dagen moet Karen samen met de bazin werken..... Lorina, receptioniste van Dreamtime, heeft gister t toppunt van onbeschoftheid overtroffen. Ze heeft gasten de schuld gegeven van n misverstand, wilde vervolgens niet meer met ze praten, ze moesten eerst maar ns fatsoenlijk Engels leren, en uiteindelijk heeft ze ze t hostel uitgezet. Tging echt nergens over en twas n heel aardig koppel duitsers van n jr of 40. Sloeg echt nergens op en Helen en Karen schaamden zich dood...ik hoorde toch niet bij het hostel, stonden op t punt om dr tussen te springen maar daarmee zouden ze t waarschijnlijk alleen maar erger maken. Karen had laatst ook al n meningsverschil met r. Ze kon dinsdag niet vrij hebben omdat ze afgelopen donderdag vrij was geweest. Dus ze vroeg r of ze t haar van tevoren kon melden als t consequenties gaf als ze n andere dag vrij kreeg, zodat ze eventuele plannen kon annuleren of wat dan ook. Maar Karen "begreep t helemaal verkeerd" want t had niets met donderdag te maken dat ze aankomende dinsdag niet vrij kreeg omdat ze afgelopen donderdag al vrij had gekregen. Nou, hoe erg kun je jezelf tegenspreken toch? Maar na 5 pogingen om haar uit te leggen wat ze nou eigenlijk zei, en Karen de schuld ervan kreeg dat ze niet goed naar dr luisterde heeft ze haar vaders tactiek maar opgevolgd met jah en amen!! Uiteindelijk kwam ze dr zelf ook niet meer uit, en aan de eind van de dag was ze zelfs zo aardig om mij haar excuses aan te bieden. Dr staat niet voor niets n bordje bij de receptie: 'We'll get along fine as soon as you realize I'm God'. Zij denkt werkelijk waar dat ze God is! Verder kan ze ook best aardig zijn hoor...soms.
En Karen mobiel is ook op brute wijze vermoord, tsja ze is niet zo handig!! Ze heeft m op t dak van Corona laten liggen en hij wilde maar tot op t kruispunt van Cairns Central meeliften en toen keek ie niet goed uit en is overreden door n auto. Jammer joh! Haar simkaart deed t gelukkig nog, en Jesca had nog n antieke motorola voor haar die t prima doet!!
Vandaag voor het laatst begonnen bij Boardwalk Cafe...volgens mij staat geeneens het begin erin dat ik bij The Boardwalk Cafe ben gaan werken maar dat heb ik nu dus anderhalve maand gedaan. Echt leuk werk als mannelijke serveerster...ober klinkt zo raar!! Leuk werk en echt superleuke collega's maar ik moet ook zeggen dat ik het werk als ober leuk vind...lekker ouwehoeren met mensen en geintjes uithalen met japanners ehehe. Daarnaast verdient het ook leuk, de helft meer dan bij Boydy's alleen het punt dat ik nu 74 uur in de week maak en in princpe werk van s'ochtend 08.00 tot 24.00 uur frustreert me wel een beetje haha!! Maar s'ochtends beginnen met schoonmakenen alles klaar en buitenzetten bij Boydy's van 8 tot 9.30 en dan meteen door naar The Boardwalk Cafe om daar van 10.00 tot 17.00 te werken om daarna de kitchenhand uit te gaan hangen bij jaja...weer bij Boydy's, lijkt wel het principe van samen uit samen thuis!! Maar al met al leuk werken en veel eten...krijg je als je in de keuken werkt of af en toe door de keuken loopt, komt de chef elke avond met zo'n beetje inmiddels het hele menu aanlopen (alle dagen samen dan!!), steaks (200 gram of 500 gram...maakt niks uit) Burgers, Cheesecakes of gewoon chips met mushroom saus of de best Chilisaus ever!! Jummy!!
Maar ondanks al het goedkope leven hier en de geoede ervaringen met jawel...werk is het toch ook wel weer lekker dat we weer n uitzicht hebben om Cairns te verlaten Nu is het ongeveer in de mail ongeveer bij de avond dat de keuken van Boydy's werd gesloten door de Health Department denk ik.....die voldeed niet helemaal aan de hygienische eisen, nou eigenlijk was t verre van, wat me ook niet verbaasd! Aangezien ik er wel ns n kakkerlak heb zien vluchten.....! Verder is t r heel lekker eten hoor!
Nick, Karen's nieuwe roommate en tevens busdriver/cleaner, is een dikke week toch alweer geleden vertrokken uit Dreamtime. Klikte niet zo, en das zachtjes uitgedrukt! Lorina moest m de hele tijd achter zn kont aanzitten en alles moest je checken want hij had altijd wel wat vergeten of verkeerd gedaan!Ze werden dr allemaal vreselijk chagrijnig van en waren dan ook heeeeeel erg blij dat ie weg was, ondanks dat Karen dus in haar 1tje was om alles schoon te maken! Hij was onwijs traag, en tja t moest allemaal wel om 12 u. klaar dus Karen kon haar wel t apelazarus werken en hij dan zeggen dat ze lekker rustig aan moest gaan doen AARRGGHHH!!! Hij had in ieder geval n hekel aan t baantje en had Karen verteld dat ie op zoek was naar n andere baan. Dat heb ze Lorina verteld, want tja, anders zou ze lekker met al t werk opgescheept blijven zitten, en Lorina heeft toe flyers opgehangen door de stad voor zijn baantje. Daar kwam hij achter en is diezelfde avond vertrokken, maar hij had zn tas van tevoren al gepakt hoor dus hij zou toch al weg! Maar t leuke is nog dat ie dus n ander baantje zocht bij n hostel, en tja das dan jammer want de hostels kennen hier elkaar wel dus wordt r 1st ff heen en weer gebeld.......jammer Nick, geen baantje meer voor jou in Cairns!!! Lorina en Karen zijn ondertussen de grootste maatjes geworden eigenlijk, in t begin kon Karen (ik ook niet trouwens) dus niet met r overweg, maar tegenwoordig kunnen we t prima samen vinden!
Kben ook es n keer met de staff van Boydy's wezen stappen, super gezellig!! Jammer alleen dat ik zucht... niet zo in de stemming was....hihi!! 'Onderonsje' laten we maar zeggen! Greg (manager van Boydy's) heeft vorige week nog ruzie gehad terwijl ie aan t werk was. Dr kwam n kerel binnen die weigerde om zich aan de regel te houden dat t verboden is te roken in Boydy's en die ging onwijs door t lint!!! Ik, mijn eigen voorbeeld nog ff bijgesprongen! Greg kwam r met n bloedlip vanaf en die kerel moest dus echt ff met zn 3en in bedwang worden gehouden, ging echt onwijs door t dolle, die zat onder de drugs ofzo, kan haast niet anders. Goed, dat was ook wel weer spectaculait met vliegende stoelen enzo terwijl t ook vol zat met klanten, zelfs ik begon dr van te trillen terwijl k r niets mee te maken had!
Morgen is onze 1e dag van onze Dive course!!!!! Errug veel zin in!! Best apart: toen ik in Cairns kwam vond ik t heel raar om me te settlen, voor 2 mnd hetzelfde bed! Terwijl ik al dik 3mnd niet wist waar ik 's avonds slapen zou. En nu vind ik t vreemd om mn kamer weer leeg te maken en mn backpack erbij te pakken....
Khoop dat ik niet begin te freaken onder water en dat ik door de medische keuring kom.....kben wel n tikkeltje verkouden nl.....Bertine gaat ook gezellig met ons mee duiken, lijkt me super met zn 3tjes onder water!!! Kheb gister nog n video gezien van 1 van de gasten die was wezen duiken, echt super mooi! En zo'n duidelijk beeld ook! Maar t heeft de afgelopen dagen erg veel geregend hier, en dat maakt t r niet beter op, maar ja, 1ste 2 dgn is in t zwembad dussss....
De ouders van Karen zijn ondertussen ook aangekomen in Sydney, das ook alles wat ik weet eigenlijk. En dat we de 20e romantisch samen gaan zeilen voor 3dgn rondom de Whitsunday eilanden, belooft mooi te worden! hhmmm.....ondertussen alweer bijna 5 mnd weg.....! En we gaan nog niet naar huis nog lange niet nog lange niet! En we gaan nog niet naar huis want moeder is niet thuis! En dat klopt ook nog hihi!! Kzal ook ff kijken hoe t met de bird flu staat in Thailand, zou jammer zijn als we ons rondreisje daar moeten cancellen, nou ja, dat duurt nog wel n tijdje!
Oowh..niet te geloven, inmiddels is het alweer 29 april en ik ben nog maar ergens bij 12 februari ramp!! Karen had zichzelf net een tongpiercing cadeau gegeven voor haar verjaardag, het deed (zei ze) lang niet zo zeer als ze verwacht had en is geeneens op gaan zwellen, super dus! Maar goed we zouden net gaan beginnen met onze duikcursus, samen met Bertine die inmiddels ook aangekomen was in Cairns maar helaas was ik het die gauw moest afkappen want ik kwam niet door de medische keuring, hier komt ie ik kon namelijk niet ademhalen!! Ik had er min of meer op gerekend dat het misschien niet goed zou gaan met mijn oren maar daar was niks mee aan de hand maar ze gaven me alleen (heel vaag) toestemming voor 1 week, ik kon m n padi halen maar die was dan maar 1 week geldig zodat ik The Great Barrier Reef kon zien, klopt van geen kant! Geld terug en meteen maar een introductie duik geboekt want ik laat me dus echt niet zo makkelijk foppen en zoiets moois aan me voorbij laten gaan, ik zou dus nooit kunnen gaan duiken!! Karen was inmiddels al aan de tweede dag begonnen en al geslaagd voor haar theorie en al verscheidene oefeningen in het water gedaan. Maar ik heb echt een superdag gehad op het blauwe mooie reef en totaal geen problemen gehad met ademhalen of iets, samen met Wally!! En ik had besloten om bij diezelfde organisatie (Down Under Dive) het nogeens te proberen en hopen dat er een andere Medische Arts komt en of ze me daar ook afkeuren!? Maar eerst de laatste avond werken voor Karen en mij trouwens ook voor Greg en Carly bij Boydy s ff met z n allen wat gedronken maar het grote feest was Dinsdag pas, Greg had me ook nog verzekerd dat ie ons voor welk baantje dan ook naar binnen zou praten toffee kerel!! En uitbundig bedankt dat ie t fijn vond met ons gewerkt te hebben, nou das ook zeker andersom! Ook hebben we deze dag definitief uitgecheckt bij Dreamtime!
Jaaaah .ik kan weer ademen!! Ik ben officieel een Padi duiker geworden haha nadat ik de dag na mijn introduktieduik door de Medical heen ben gekomen! De ademhaling was idd niet 100% maar dat kwam door mijn lengte en manier van ademhalen eigenzinnig jongetje! Je moet eens weten hoe blij ik was dat ik door de medical was gekomen!! En dan weer dezelfde videos bekijken en vragen beantwoorden, Beer, Wine and Rum are Fun and No Air Can Be Bad en s middags de wetsuits en BCD s aan en blub daar gingen we! De eerste skills geoefend in t zwembad zoals de fameuze Fin Pivot en het op en af zetten van je masker! De volgende dag na onze 2e gratis overnachting in het Bohemia Resort (de eerste nacht wakker geworden van het brandalarm waarbij we toch echt naar de verzamelplaats moesten, naar beneden!!) weer wakker geworden in het zwembad om dit gedeelte af te ronden en om s middags met 1 fout door de theorie test heen te komen en whaaaaah het Reef op!
Echt heel erg mooi met uhm veel vis!? De eerste duik een beetje rondgedobbert op het Hastings Reef en de oefeningen doen die we ook al in het zwembad hadden gedaan erg apart! Masker afdoen finpivot, alternate air source gebruiken, je regulator omwisselen met snorkel, buoyancy zweven en weer een beetje rondzweven op South Hastings. En de laatste dag nog wat andere oefeningen en een heerlijke lunch en jaja geslaagd en ik moet zeggen, de Medical is het moeilijkst!! Volgende dag samen met Karen (die de dag voor mij geslaagd was samen met Bertine) de eerste gecertificeerde duik gedaan, owh nee die was overboekt, eerst die avond met de duikinstructeur uit eten geweest en de dag erna pas met Karen het Reef op! Op zoek gegaan naar Wally en de Turtles (die ik samen met de Shark al had gezien!!) na een moeilijk begin Karen bleef drijven en dat is niet de grondslag van duiken!! Dus op de bodem gewichten gewisseld en toen naar benee, ik met drie en Karen met zes gewichten,,,ergens gaat dan was mis ehehe. Na Wally (echt een gave grote lompe aaibare vis) en een Black Tailed Reef Shark nog te hebben gezien is het toch echt wel gaaf om de geceritificeerde duiker uit te hangen!! S avonds nog met de Boydy s Crew uitgeweest en aahh afscheid genomen maar een leuke avond gehad, jammer dat Greg achter de Filipijnse dame aan ging!! En de volgende dag begon ons hele reis avontuur weer down the East Coast na eerst Corona flink schoon te hebben gemaakt en de auto te hebben gechekct bij de garage (2 nieuwe brakepads en iets met de stuurinrichting kijk, we hebben wel stuurbekrachteging hmmm!! Nog even koffie gedronken bij Lorina (Dreamtime) gaan we rond een uur of 12 toch echt richting Airlie Beach voor een trip naar de WhitSundays en whoa kennismaken met de ouders van Karen
We kwamen de eerste nachts toch niet verder dan Cape (gratis) Bowling en onze eerste wandeling sinds 2 maanden en hmm muggen sinds twee maanden! Donderdag (jah, we wisten toen nog wel welke dag het was) aangekomen in Airlie Beach en hmm een lege campingspot van de familie Alferink! Wij de tent alvast opgezet (2e keer sinds 2 maanden lol) en tijdens t dobberen in het 5 en een halve ster zwembad (jah dat is echt waar!) kwam er zowaar een Apollo busje aangereden met twee mensen van die oh zo bekende foto, s avonds pittig uit eten geweest
De volgende dag begon ons gezamelijke (relaxte) avontuur met de Schooner Friendship een mooie houten schooner met skipper Tony en het owh zo luie bootsmaatje Rana zucht
Mooie dagen en leuk om de ouders van Karen nou eens in het echt te ontmoeten, jammer dat ik wel steeds de afwas moet doen ;-P. De nachten vrijwillig op het dek waren dan wel niet al te comfortable maar alles beter dan in de keuken en de natuur overdag maakt het de moeite waard uhm, alhoewel het snorkelen in Cairns toch echt zoveel mooier en helderder was! Maar na een afscheid met Annet en Jan (ouders van Karen) weer op weg naar Hervey Bay Fraser Island hier komen wij!! Na wat onduidelijkheid of we nou in Hervey Bay waren checken we in Torquay Bay op 25 februari in bij The Torquay Bay Caravan Park langs de saaie Esplanade. S middags even de uitlaat gemaakt en kijk mij nu maakt ie nog meer lawaai!! 26 en 27 februari begon de dag wat minder maar na een half uurtje zaten we toch bij Captain kangaroo in de 4wd bus op het grootste zandeiland ter wereld! Echt een superleuke en goeie guide en een heel leuk tourtje, veel eten en scheuren met zo n 4wd bus over het strand en door het tropische regenwoud
Mooie dingen gezien zoals de 1e dag 75 mile beach met diezelfde lengte , central station met The Pine Valley en onze 1e eel de Pinnacles wat jaja gelijk staat met gekleurd zand, Eli Creek (mooi) en wauw het scheepswark van de S.s Maheno, dacht eigenlijk dat het een schattige kleine bakdekker was maar toen ik de foto s zag van de tijd dat ie net vastgelopen was werd deze gedachte toch grof verstoord omdat hij iets van 50 meter hoog was en nu staat het upperdeck gelijk met het strands! Maar dat alles op Fraser
Maar jah aan het eind van Australie sta je nergens meer van te kijken en geloof je al die mooie dingen wel
28 februari doorgereden naar Brisbane waar we welgeteld iets van drie uur hebben rondgekeken en na deze impressie van een stad zijn we toch maar geschokt doorgereden!! Door naar het schattige Surfers Paradise, onderweg nog blijven steken bij Wet n Wild een waterpretpark en ik heb me echt super vermaakt lekker geen cultureel natuur tourtje maar gewoon dome lol, s avonds naar de Dive Inn Bioscoop geweest en Peter Pan gezien humor wat een leuke afsluiting was van deze k*t dag ! S avonds doorgereden naar Surfers Paradise en geslapen bij een kerk in de auto en wat een verschrikking, ik had van Surfers Paradis verwacht dat het een leuk klein schattig dorpje was met de uitstraling van uhm Surfers Paradise nou nee!! Skyline hoger dan die van Cairns met wolkenkrabbers aan het strand en het idee van laten we zeggen Benidorm..weet ik veel, teleurstelling door naar Byron Bay!! En dat is nou een leuk schattig dorpje wel erg touristisch maar heerlijk relax de hele middag op een terrasje gezeten en briefjes maken met for Sale want we gaan onze auto verkopen!! Een paar dagen later staan we dan ook in Sydney tussen vele andere wanhopige backpackers met onze opgepoetste Corona met jaja..een nieuwe Exhaustpipe, hij bleek gewoon afgebroken te zijn de auto verkoper zou ook niet meer dan $800 geven voor de auto hmm, in schril contrast met onze vraagprijs van $2900 ehehe.
Maar nu in de Kings Cross Carmarket in Sydney een parkeergarage die ingericht is als verkoop plaats van backpackersauto s en ik kan niet zeggen dat er nou bemoedigende woorden op de muren staan : I m glad I m out of this place, cold, dark, quiet, I sold my car for 700 istead of 3950 I died here!!, The people who work here are alive here because it s illegal to shoot them!! Maar desondanks kwamen er toch mensen met belangstelling! En een week later (en een hoop lol en biertjes) wapperde de Zwitserse vlag op Corona, Na 7 dagen geen success (men wil liever een rottende ford dan een blinkende Toyota van 2 Dutchies) maar toch veel lol met andere Nederlanders : Gerrie en Joop uit Brabant met een 4wd, Nils en Ellen uit A dam met een 4wd en Sander en Claudia met een Sedan en Robin met een Panelvan, veel bbq s en bier (men moest een rondje geven als je je auto had verkocht) en Sander s Curry en de gezamelijke pannenkoeken..jah, ik heb me wel vermaakt, de leukste quote omtrent de gezeligheid is van een israelier die zei: ik ben blij dat ik me auto heb verkcoht en weg kan Tot Morgen!! Ook nog met z n allen naar de gay parade van Sydney geweest, Mardi Grass, echt lachen om te zien, Drag Queens, Joodse Homo s uitgedost en wel, lesbienes op de motor alleen jammer dat de regen de kantjes van het festijn afliep en na de inbreuk op mijn recht om alleen te mogen pissen is Ellen ook nog van een kratje gedonderd met ze toch echt het spreekwoordelijke gaatje in haar kop had en met een beetje alcohol erbij gaat dat best goed bloeden maar ambulance personeel erbij en we drinken er nog 1 op!!
bekijk de foto's
terug naar boven
terug naar home
Kia Ora
Kia Ora...welkom in Nieuw Zeeland!! De dag na onze verkoop van de auto zijn we ook meteen naar Nieuw Zeeland gevlogen
Helaas kon ik niet meteen Auckland uit omdat onze tent in quarantaine werd genomen omdat ie te vies was.......ja, die heb ik inderdaad niet om 4u snachts staan poetsen nee! In Auckland hebben we ons 4 dagen weten te vermaken met o.a. St Patricks Day Festival. Dat is een Iers festival, gratis, met allerlei Ierse muziek en dans erg leuk!! En ook heb ik een stuk van de Coast To Coast Walk gedaan, door allerlei parken en n Lookout over de stad vanaf n oude krater, ook erg leuk, maar jammer dat ie beroerd werd aangegeven! Maar na 4dgn hebben we de tent weer net zo smerig en $20 lichter weer op kunnen halen, sloeg nergens op maar ja!! Besloten om met de bus tot Hamilton te gaan omdat het vrij lastig is Auckland uit te liften, zo gezegd zo gedaan en na nog ff heerlijk hagelslag en topdrop te hebben gekocht bij n super NL's winkeltje die zelfs klompen verkocht, stopte na 3min onze 1e pickup al!!!!!!! Dat ging ff makkelijk!!! Leuk stel maar wel prettig gestoord, klein kindje achterop en Karen heeft er toch enigszins koppijn aan overgehouden toen de vrouw plotseling begon te 'schreeuwen' dat Ashley (dr man) dat niet kon doen en dat het niet kon en toen ging ie toch (wij geen idee waar ze t over hadden) en toen kwam t "EVERYBODY HOLD ON!!" en Karen zat al met haar kop tegen het plafond voor ze er erg in had. We hadden een jump gemaakt, kwamen letterlijk met 4wielen vd grond, ik kon er wel om lachen! Goed, leuk hoor dat liften! hele aardige lui verder en wij weer 30 km verder! (gratis). Uiteindelijk zijn we beland in Smelly Rotorua, ons doel, met 3 liften over 100km, erg makkelijk, goedkoop en interessant want de locals geven je meteen n hoop info waar we allemaal langskomen! In Rotorua alle geisers en mudpools bekeken, lekker stinkend, maar inderdaad je went er aan. Ook n Maori kerk bezocht, na een aantal dagen zijn we er achter gekomen waarom alle mensen boven de grond worden begraven : anders drukt de stoom ze weer de grond uit, klinkt vrij logisch... Bij het Whakapapa open lucht museum een hele leuke Maori culturele dans en zang bijgewoond, erg leuk, deed me een beetje aan Pocahontas denken, en al die uitstekende tongen en grote ogen zijn idd best angstaanjagend tijdens de oorlogsdans!! Doorgelift naar Taupo, we wilden eigenlijk door naar het Tongariro NP, maar onze laatste lift, een local van Taupo, overtuigde ons dat we dr spijt van zouden krijgen niet te stoppen in Taupo. En de gratis camping won het bij ons t.o.v. de betaalde camping, weliswaar MET facililteiten, maar ja, dan moet er maar genoodzaakt een maaltijd bij de Burger King genuttigd worden!!! Wel een beetje jammer dat het een eindje lopen is en het binnendoorweggetje ons een heel eind extra liep lopen. Geeft niets zolang het niet behoorlijk steil de berg af en vervolgens weer op was met een 20kg zware backpack op mijn rug!! Uiteindelijk toch aangekomen waar we wilden en wie komt ik daar tegen? Mark en Leonie, oude klasgenootjes, erg toevallig en hartstikke gezellig dus op de meest afgelegen en gratis camping met als enige voorziening een ouderwetse wc (zo eentje met alleen een gat in de grond zeg maar). De volgende dag een leuke wandeling gedaan langs de Huka Falls, daar komt het water van Lake Taupo door n nauwe gang heen en er met veel geweld uit!! en in de Hot Springs ff al t zweet losweken. Met zn 4tjes zijn we verder gereden (Mark en Leonie hadden een huurauto) naar het mooie Tongariro National Park, waar we de volgende dag de Tongariro Crossing hebben gelopen, 1 van de 9 Great Walks, 17km, 1986m hoog, te voet ja! Dat is de berg van the Lord Of The Rings (ben nu ook het boek aan het lezen) zeg maar, door vulkaanlandschap erg steil omhoog en omlaag! maar wel heel mooi! Jammer dat veel mensen dat vinden...en dat t niet heel erg helder weer was, we zaten in de wolken dat wel! Toch ook erg begrijpelijk dat r nogal wat mensen t einde niet halen want op de top stond echt onwijs veel wind, best eng. En dan hadden wij nog absoluut geen extreem weer!!! Na de Tongariro Crossing waser nog zuidelijker niet zo veel spectaculairs mee, lekker de hele weg gratis gekampeerd. Wellington best een leuke stad, naar het (gratis) Te Papa museum geweest, echt een super museum voornamelijk op kinderen gericht maar ook veel over Maori, erg leuk! Maar het National Tattoo Museum wint het zeker! Dat was ook vooral op de Moko (Maori tattoo) gericht, die hebben ze ook op het gezicht en wordt traditioneel met een soort veredelde tandenstokertjes aangebracht hmm!! En op de 24 maart naar Wellington met de ferry naar het zuidereiland!!
Het Zuidereiland. Oftewel 'Te Wai Pounama', wat betekend 'The Water of the Greenstone' en Maori voor t Zuidereiland.
24 maart zijn we samen met Mark en Leonie (oud klasgenoot van mij met vriendin) met de Ferry naar t Zuidereiland gegaan. Aangekomen in Picton eindelijk 'Finding Nemo' gekeken in een Hostel, echt een leuke film, mooi gemaakt en vooral leuk dat het zich afspeelt in de Sydney Harbour, in Picton was er ook een Sculpture weekend aan de gang ofzo, in een parkje stonden zo'n 20 mensen te beeldhouwen, erg leuk, het was ook erg mooi moet ik toegeven!! Diezelfde dag heb ik samen met Karen zo'n 21 k s van de Queen Charlotte Track gelopen in de Marlborough Sounds, Mark en Leonie gingen kayaken. Niet echt n super walk maar best leuk, de Marlborough Sounds zijn namelijk een soort Fiordlanden en het uitzicht was dus best aangenaam! Ook het weer werkte goed mee dus lekker dagje gehad! Wel een groot voordeel was dat deze track een stukkie rustiger was dan de Tongariroo Crossing, waar we aan alle kanten voorbij geREND werden, er was namelijk 1 of andere race aan de gang!
Vanaf Picton zijn we vrij vlug doorgereden naar het Abel Tasman National Park waar ik samen met Karen 3 dagen gewandeld heb, en ja, dan moet je dus ook je tentje, slaapspullen en kookspullen meenemen!! We hebben het kunnen redden met 1 backpack en 1 gewone rugzak, met een btje afwisselen was dat wel goed vol te houden. Dit was echt een ongelooflijk mooie track!!! Ik heb al best veel gezien ondertussen en veel dingen vinid ik al n heel stuk minder interessant dan dat ik ze voor het eerst zag, maar dit was echt de mooiste plek!!!!!! Natuurlijk kwam dat ook wel omdat het gewoon heel mooi wandelen was, niet echt moeilijk en lekker afwisselend met stukkies door het regenwoud en langs het strand, echt gaaf!! Ook ff het recept voor Kahlua van een NZ stel gekregen......begin maar vast met flessen verzamelen dan kan ik ze allemaal weer vullen haha, Kahlua is een soort van Baileys en ik kan zeggen dat Karen en ik ons daar aangenaam aan hebben vergeven!! En bij deze wandeling moeten er ook n paar Low Tides overgestoken worden, daar kun je dus alleen met laagtij langs..... En dan nog moest ik tot m n knieen door het ijskoude zeewater.....brrrrr! Kwamen we toevallig nog een Nl's stel tegen....uit Rijssen. Leuke avond mee gehad, en we hadden ze wel kunnen voorspellen dat ze niet zouden slapen zonder matje.....spreek uit ervaring!! En onze 2milimeter matjes stellen ook niet veel voor, maar alle beetjes helpen!! Ook een hele boel tegen de kou, want ik sliep ook met al m n kleren aan en nog kreeg ik het voor elkaar om koude voeten te krijgen! Kwamen we Claudia en Sander (van de Kings X Carmarket) nog tegen (nog meer toeval) midden op het wandelpad, en het was niet zo'n breed wandelpad dus heel vluchtig ff gezellig bijgekletst! The next morning de laatste low tide crossing voor de boeg, eigenlijk geen zin om de schoentjes uit te trekken en geprobeerd om zo droog mogelijk aan de overkant te komen, deze keer waren de stroompjes tot enkelhoogte. Hoger dan mn enkels ben ik ook niet nat geworden, en dat waren dan nog vooral spetters, gelukkig hielden mn voeten t ook lekker droog in m n Gore Tex schoentjes!! Ik vond het alleen wel nodig om een compleet bad te nemen (was wel nodig maar eigenlijk niet vrijwillig!!)...t laatste stroompje was namelijk nogal diep, en er lagen een paar kleine boomstronkjes, Karen als uhm heldin als 1e, maar na t 2e stronkje zag ze het niet goedkomen en hinkte stapte sprong ze vlug naar de overkant. ik uhm was daar iets te laat mee en belandde na het 2e stronkje dus volledig in het water! Na 3dagen hebben we trots het eindpunt gehaald, 51km totaal! Zeker een aanrader voor iedereen die naar NZ gaat! Mark en Leonie kwamen ons weer oppikken, die hadden 2 dagen gelopen en wilden wel een dagje op Karen en mij wachten, we zijn ook zoooo'n leuk gezelschap?!! Door naar Westport waar we gaan wildwaterraften! Ik en Mark hebben uiteindelijk een kayak gepakt en naast Leonie, Bruce (guide, echt zo'n Bruce typetje met 1 missende voortand, vanwege n peddel...) en Karen was er nog 1 extra iemand mee, Ross (uit Schotland, het accent blijft leuk!). Super dagje gehad, Ik en Mark hadden er af en toe wat meer moeite mee om in de kayak te blijven maar gelukkig zagen ze de lol er wel van in om in het water terecht te komen terwijl ze midden in een rapid zaten! Tging er echt heftig aan toe! Ik heb er iig hele gave foto's van overgehouden die jullie thuis allemaal kunnen bezichtigen over 2mnd ofzo?! Ook nog even de rotsen ogeklommen, wat best nog wel gevaarlijk was, om er vervolgens weer vanaf te jumpen t water in: vanaf 12 m!! Best hoog! Hmmmm.....bungy jumpen?? Na 11,5 km n heerlijke BBQ gehad met thee en koekkies na: das luxe voor een backpacker!! Die avond ook maar weer eens in een hostel geslapen en gedouchet, was ook alweer een week geleden aangezien wij op de meest vreemde plekken kamperen (free) en douches dus niet aanwezig zijn! Maar 1x in de week trakteren wij ons op n hostel om te douchen haha dit keer mocht ik van Karen later dan 7 uur op bed en alles te wassen aan kleding wat we hebben! We zitten ook aan de Westkust, waar het vriest 's (echt!!) nachts en wij dus stug blijven kamperen, waar ik ondertussen alweer om kan lachen gelukkig!
Aangekomen bij de Franz Josef Glacier. Samen met Sjors, Mark, Leonie, Claudia en Sander (die we weer tegengekomen zijn) de gletsjer beklimmen!!!! Maar die nacht ervoor komt het helaas voor de 1e x voor dat ik bijna de tent uit kan DRIJVEN, Karen en ik hebben het zeiltje niet goed eronder gelegd, we wisten namelijk al wel dat ie van onder lek was (zei de kerel van de douane, maar dat ging altijd wel goed met het zeiltje dr onder....die nacht dus niet!!! Echt alles zeiknat, vooral de slaapzakken.......Karen heeft de volgende nacht in een slaapzak van Claudia en Sander geslapen en voor de rest hebben we het allemaal weer droog weten te krijgen!! Maar goed, glacierclimbing:het eerste half uur op de gletsjer weet ik nog niet of ik het wel zo leuk ga vinden, ik zie niet zo goed diepte als het zonnetje niet schijnt en dan op het ijs, net als skieen als het bewolkt is zeg maar, maar als ik eenmaal gewend ben aan de spikes onder mijn schoenen en er vooral op vertrouw dat ik vrij 'normaal' lopen kan, wordt het best gaaf!! Net als in de film door hele nauwe ijsgangetjes en ijsgrotten, heel mooi 'blauw' ijs en gewoon onwijs gaaf!!! Een route is er niet, die hakt de guide ter plekke wat af en toe betekent dat we rechtsomkeert moeten maken omdat er een hele wand dreigt in te storten, gelukkig worden we van te voren allemaal ff op de juiste plek neergezet zodat we als t goed is niet worden bedolven onder t ijs als de guide in zo'n wand aan t hakken is!!! Vooral omhoog blijven kijken wat ie doet! Het meest gevaarlijke stuk vd trip: de bridges! Die bestaan uit ladders met n plank hout eroverheen en ze worden elke paar dagen verzet, aangezien de gletsjer ook zo'n 2m per dag verschuift. Ook de guide checkt ze voor we dr overheen mogen en we mogen vooral geen foto's maken want dan vallen de meesten naar beneden schijnt.....jaja...Ik heb er een leuk souvenir aan overgehouden: en bruine laag leer van de schoenen over m n eelt heen, joeppie! Ons volgende doel is de Fiordlanden helemaal in het zuiderlijkste puntje van Nieuw Zeeland, dat heeft ff 3dagen mogen duren maar het was ook wel erg mooi! Beter dan de Marlborough Sounds! Boottochtje gedaan door de Milford Sound, twas echt wel heel indrukwekkend hoor zo onwijs hoog en steil die bergen uit de zee rijzen (spel ik dat goed??), eigenlijk kun je t alleen goed zien hoe onwijs groot ze zijn als dr n helicopter langs vliegt, en ze zijn echt onwijs!! Inmiddels zijn we in de sneeuw beland, en is het onmogelijk om het de hele nacht warm te hebben. Aan het begin gaat t nog wel, dan lig kan paar uur wakker en vlak voor het licht wordt slaap ik nog ff n paar uurtjes. Geeft ook niet dat kn paar uur wakker lig, ik lig ook zo'n 12u op bed, want als t donker is valt r weinig anders te doen als je in de middle of nowhere aan t campen bent!!
Terug in Queenstown komen we Jesca midden op straat tegen, niet verwacht haar nog tegen te komen eigenlijk maar wel erg leuk om ook die weer ff in levende lijve te spreken!! Die avond is het alweer tijd voor een hostel, en we besluiten in hetzelfde hostel als Jesca te blijven....die alleen nog maar een double hebben, en de rest van de stad zit ook vol vanwege Pasen (oh? Is het pasen dan??). Ok dan maar, krijgen we echt ons eigen huisje, met nog 2 stelletjes, en zo krijgen we het voor elkaar om Mark en Leonie ook daar in de huiskamer te laten slapen en zo hebben we n gezellig,warm goedkoop nachtje in een zacht bed!!! De medebewoners vroegen zich al af of ik verdronken was in de douche, na zo'n 45min, tja krijg je he als t n week geleden is en je al je sokken, ondergoed en je haar 2x moet wassen! Volgende ochtend het thuisfront verrast met n telefoontje, twas in NL 12.30 's nachts, hihi! Pa had Jolien ook uit bed geschud voor me, die had ik nog maar 1x eerder gesproken denk ik, erg leuk om weer stemmen te horen, alhoewel ze allemaal n btje slaperig klonken..... Queenstown is echt DE stad voor adventure dingen, en samen met Mark, Leonie Sjors en Jesca ben ik ff een ritje gaan maken in een jetboat (2V6 Buick motoren die 800 liter water per seconde spuien) over de Shotover River. Die rivier loopt door een canyon wat al vrij spectaculair is maar die boot maakt het wel ongelooflijk gaaf! Die jetboat kan nl zo'n 85 km/h over 10cm water vliegen en om z n eigen as 360 graden draaien! Hij vloog echt vlak langs de rotsen en over super ondiep water rondjes te spinnen, heel erg tof! Ik he book nog even in 2 dagen drie x gebungyjumped, als 1e de Nevis: 134m, in het donker the Ledge van zo'n 45 m. En de volgende dag de Kawarau Bridge van 43m met de fameuze hoofd dip in het water. Vanaf die brug zijn de 1e officiele bungyjumps begonnen met AJ Hackett,(www.ajhackett.com.nz) Ik wist helemaal niet dat zijn idee kwam van de Maori. Die sprongen vroegen van een houten grote stellage met n niet-rekkend touw aan hun benen, niet zo'n fijn gezicht.....Ook Mark en Leonie hadden het lef en het geld om de Kawarau Bridge te springen en Karen....tja dr zal toch ook iemand foto's moeten maken??!!
En ook ik heb Pasen gevierd, deze x wel n Paasgevoel vooral te wijten aan het weer want tis hier nu zeg maar lente in Nl, alleen is het hier herfst maar het voelt als lente! Dus op ons paasvuur eieren gekookt en die de volgende dag omgetoverd tot eiersalade en samen met n pak cream crackers en een blikje fruitsalade was dat n heerlijk paasmaal! Opgepeuzeld bij Lake Tekapo "n azuurblauw meer met besneeuwde bergtoppen aan de rand!" Vlak daarvoor ook n foto genomen van Mt Cook, das ook alles wat we bij de grootste berg van NZ gedaan hebben, te lui om te lopen..... Ok, door naar Christchurch en eigenlijk ook meteen Kaikoura, waar we met zn 4tjes de volgende dag n Whalewatchtour geboekt hebben. Na veel gepruts en een discount van $22,- misgelopen te hebben, hebben we 2 walvissen gezien!! Hartstikke leuk hoor zo'n rug 10 min water te zien uitblazen en dan weer onder te zien gaan, dat is het mooiste stuk dan zie je z n staart en iedereen dus een foto maakt! Het was ook wel echt geweldig om te zien, maar ik vond de Dusky Dolphins veel leuker!! Die waren echt met zo' n grote groep! En kwamen allemaal fanatiek naar de boot toe zwemmen om vlak voor onze neus te gaan spelen en salto's te doen enzo, natuurlijk was ik telkens net te laat om die op de foto te zetten....net als op de postcards, echt heel leuk gezicht! Dan werd het nu ook toch echt tijd om Leonie en Mark gedag te zeggen, zij vliegen vanaf Christchurch en wij moesten weer naar Auckland....Verder met de duim dus, ook wel weer leuk!! Tmocht ff duren voor we n lift kregen (15 min), maar die ging dan ook wel helemaal door naar Picton! Daar weer heerlijk in tzelfde hostel geslapen en de volgende dag de ferry genomen naar t Noordereiland. Te Ika a Maui (fish of Maui, in Maori language Noordereiland) Weer aangekomen in Wellingtondaarvandaan ff n stukkie de trein gepakt omdat Wellington nogal n stad is waar je niet zo makkelijk uitkomt al liftend....en de trein die gaat pas over 3 uur!!!! Nee inderdaad, t openbaar vervoer is in Nieuw Zeeland niet zo goed! Nou ja, ik heb me wel weten te vermaken, Karen verslagen met 'kamertje verhuren' in een stamkroeg met van die stamgasten, hier dan voornamelijk achter de gokkasten!! In het donker aangekomen in Masterton hebben Karen en ik weinig zin om nog lang naar n slaapplaatsje te zoeken dus dumpen we de tent 10m vh station af onder n groepje eikenbomen, nee dat slaapt niet zo lekker op n bedje van eikels!! Volgende dag heb ik samen met Karen het record liften verbroken: zo'n 350 km op 1 dag!!!! En dan ook nog ff relaxed de middag doorgebracht in het Art Deco stadje Napier, die helemaal opnieuw is opgebouwd na een onwijse aardbeving in 1931. Na daar rondgelummeld te hebben hadden we ons voorgenomen nog 1 korte lift te nemen richting Taupo zodat we in n klein dorpje ons tentje konden planten, Napier is nogal n stad nl. En net nadat ik de moed wilde opgeven, het werd al donker, stopte dr een kerel die helemaal doorreed naar Auckland en ons wel kon droppen in Taupo!! Nog s ff 150 km verder!!!!! Super, dat is onze nr1 lift geworden, onwijs leuke vent die zelf 4jr door Europa gereisd had, net zo budget als ons, kwam oorspronkelijk uit Engeland en was nu vertegenwoordiger van Tui (bier dat via via van Heineken is) Werden we aan het eind vd rit ook nog beladen met kado's. Reclame spul van Tui, toch n hele lekkere fleecemuts en rugbysokken, fel oranje!!! Voor de 'deur' afgezet bij Reid's Farm, een oude bekende! Ik ben de volgende dag gaan skydiven, Karen vond het wel prima, geld kwestie, en heeft lekker gerelaxed in een parkje! En ook ik heeft het voor elkaar gekregen om $15 ipv $150 te betalen voor de video!! Volgende doel: Waitomo Caves, die dag voor t 1st xpres voorin gezeten omdat de kerel waar we een lift van kregen op het 1e gezicht niet zo vertrouwd eruit zag. Maar dat viel achteraf ook nog wel mee, met diezelfde kerel ook nog zonder benzine aan de kant vd weg gestaan, en voor de rest deugde die auto ook al voor geen meter, de temp vloog van ijskoud naar oververhit en zn vierkanten voorwiel had ie nog geen zin aan gehad om die te vervangen..hhhmmmhh! Het laatste stukje (8km) hadden we beiden geen zin om onze duim nog voor op te steken dus fanatiek aan de wandel, stopte er iemand uit zichzelf of we een lift wilden, das nog eens aardig!! Dus ook die dag het doel weer gehaald!! Tourtje geboekt voor de volgende ochtend, eindelijk glowworms gezien!! Dat zijn larven die door een lichtje insekten aantrekken en dat is hun voedsel, ze leven in een grot waar water doorheen loopt en zo lijkt het net of dr heel veel sterren aan de hemel staan, best geinig! Ondertussen begin ik me toch wel te verheugen op mn thuiskomst......! En dan maar weer on the road! Proberen of we Auckland door kunnen komen, is uiteindelijk ook wel gelukt, na heel veel gepruts met de bussen (jah..ik had het wel gehad!!), want in NZ zijn ze niet zo sterk in het aangeven van bushaltenrs, zoiezo in het openbaar vervoer gebeuren!!! Half elf 's avonds eindelijk op het eindpunt..ons doel, heerlijk liggen slapen op een rugbyveld! Volgende ochtend moesten we wel 1st helemaal naar de andere kant van het stadje lopen om een lift te kunnen krijgen, maar ja that's life, gelukkig zijn de stadjes hier niet zo groot! Via 't Kauri museum, das 'n bomen museum, Kauri is een native tree die duizenden jaren oud kan worden, tientallen meters hoog en zo'n 6m in diameter. Onvoorstelbaar zo groot!! Vroeger stond het hoge noorden er vol mee maar het is helaas ook heel goed hout voor schepen en huizen dus is er heel veel van omgekapt...... Na de nodige informatie ingewonnen te hebben gaan we ze in het echt bekijken, maar eerst hebben we n dagje vastgezeten op de Kaihu Farm. eeN boerderij hostel zeg maar, met NLse eigenaars, wel gezellig en vooral onwijs genoten van de muntdrop!! ik ben dus een dagje extra daar gebleven omdat het niet zo lekker weer was en ik wel een dagje rust verdiend had na 3 dagen tot na 10en liften.... Best een zwaar leven heb ik nl hoor! Dus heerlijk genoten van een dagje vrij en zelf brood gebakken, hmm...! Boven Auckland wordt het toch wat moeilijker om liftend rond te komen, hier is het nog minder dicht bevolkt! Maar we redden het ook nu weer om zelfs verder dan ons doel te komen, een onwijs gezellig stel stopt en neemt ons mee naar het Waipoua Kauri Forest, waar de grootste Kauri bomen staan, ongelooflijk groot zijn die joekels!!! De grootste die wij zien is zo'n 2000 jr oud, 5m in diameter, 21m voor de 1e tak begint en 51,5m hoog!!!! Kmoest zo'n 30m er vanaf staan om m er helemaal op te kunnen krijgen, echt onwijs!! Doodzonde dat er zoveel van gekapt is! Deze lift hebben we op het goede moment gekregen want de man (hij heet Neve) is iets in de landschaparchitectuur en rent als een klein kind vooruit in het bos, raakt elke plant aan. buiten de grote bomen krijgen we een hoop hele leuke info over de kleinere planten en boompjes eromheen, erg leuk! Zij nemen ons verder mee door Opononi en vertellen ons over Opo de dolfijn die in 1950-56 in de baai leefde en zo tam was dat er kinderen op z'n rug konden meezwemmen, dat werd zo'n btje een landelijke attractie en uiteindelijk is Opo vermoord.......Leuke info waar we zelf nooit achter zouden zijn gekomen! Door hun ook een beetje bijgespijkerd over de geschiedenis van NZ en de Maori, geschiedenis is nooit m'n leukste vak geweeest maar dit was best interessant! Met hun helemaal door naar Pahia, de Bay of Islands, waar we dr helaas achter komen dat we niet het scheepswrak van het vlaggenschip van Greenpeace...de Rainbow Warrior kunnen duiken, die ligt nl op 27m, ik mag tot 18m.......en we kunnen hier ook niet free campen....grr, dus voor de 3e nacht achter elkaar betalen voor accomodatie!!! In pahia lekker genikst, en aan het eind vd dag verder gelift, tot Kawakawa gekomen bij de world famous Hundertwasser toilets, tja best leuk maar world famous??!! Ik heb er iig heerlijk op kunnen poepen! Ook nog ff uitgelachen door 1 vd liften, dat wij met zn 17miljoenen in een landje wonen zo groot als het Noordereiland terwijl in heel Nieuw Zeeland maar iets van 3 miljoen mensen wonen, tja kan hem geen ongelijk geven!! Tis ook belachelijk en emigreren begint steeds verleidelijker te klinken...... Vanwege een paar dagen over proberen Karen en ik ook nog een stukkie vd Coromandel mee te pikken, dus moeten we weer door Auckland. Een heel eindje meegenomen door een geemigreerde Duitse filmregisseur (!?) die verkikkert was van golf, hele rustige muziek op had staan maar vooral erg gefrustreerd reed en ons adviseerde nooit met de auto te reizen in het weekend: je kunt veel beter een helicopter pakken!!! Ja ja!! Irritante verwaande veel te rijke kerel, maar goed wij zijn weer 150km verder! Ook een hele leuke lift gehad van een Maori, die ons heeft meegenomen naar een historische maori plek, waar ze hebben gevochten tegen de Britten, en de Maori zeg maar de loopgraven hebben ontdekt, erg interessant! Cool, Ik heeft net ff radio 3 opgezocht, koninginedag!!! Deze x zonder veel gedoe Auckland in en uit gekomen, alleen ff 2u wachten op de bus.....zucht! Volgende dag was t ANZAC (Australian New Zeeland Army Company meen ik) day, soort van 5 mei is dat geloof ik. Onwijs veel motoren en klassieke auto's op de weg, twee CHevrolet Apache's en van alles meer voorbij zien komen!! Ook nog een lift gekregen van 1 van de oude auto's, het was n Chevrolet uit '51, maar kweet niet welk model. Vanaf Thames kregen we een lift die rechtstreeks naar Whitianga ging, das bovenin de Coromandel, eerst een stukkie via de kust, erg mooie kust! En daarna via een dirt road, erg leuk, maar erg slingerend de bergen over, en deze x telde het cliche van 'vrouw achter het stuur' niet!!! Jeetje zeg, die wist het gas wel te vinden! Volgende dag de ferry genomen en een mooi eindje gelopen, zo'n 15km, hier is het echt een uithoek en lastig een lift te krijgen. Maar eigenwijs als ik ben, Karen neigt wat sneller een bus te willen pakken, zijn we toch gaan liften en hebben we het tot Hot Water Beach kunnen maken! Ook hier zijn ze zo slim geweest om overal bordjes te planten met 'camping prohibited', maar gelukkig hebben we toch de, al gesloten, camping kunnen vinden. 's Avonds naar Hahei gelopen/gelift om naar Cathedral Cove te lopen, onwijs groot gat in de rotsen op t strand, erg apart! Maar in het donker is het liften wel lastig dus moesten we helemaal weer terug lopen, ach ja, is ook wel weer ns gezond! Volgende morgen om 6.30 het bed uit om ons eigen hot pool te graven! Bij Hot Water Beach zit weer 1 of andere thermal iets onder de grond die ervoor zorgt dat je met low tide je eigen hot pool kan graven in het strand. Heel erg leuk, 's ochtend met zonsopgang in n warm (heet!) bad een meter van de zee af te liggen, gelukkig waren er op dat moment maar 3 andere mensen ipv 30 zoals de avond ervoor!! Vanaf Hot Water Beach teruggelift naar Thames, waar we de nacht, dus tijd om foto's te laten ontwikkelen, en de volgende morgen door naar Drury. Waar we de hele middag in n bushokje n boekje hebben zitten lezen omdat t regent........... Het plan was om de morgen erop vroeg op te staan om Auckland vroeg in te gaan en de hele dag te kunnen mailen........ Maar de planning werd een beetje omgegooid want ik kwam er midden in de nacht op dat we (Karen!!) waren vergeten de foto's op te halen in Thames, bugger! Dus maar weer 200km heen en weer gelift!! Lieten ze onz bij the Warehouse nog ff onwijs schrikken door te zeggen dat haar foto's er nog niet waren....ik moest de volgende dag op het vliegtuig!!!!!!!!!! Gelukkig bleken ze er ff later toch te zijn godzijdank!!!!!!! Ik schrok me echt dood! Terug maar weer en 4u later (en 300 k's gelift!!) dan gepland waren we voor de 4e x in Auckland, en voor de laatste x! Nu eindelijk aan het eind van m'n mail, na zo'n 3u, met n onderbreking van het msnen met Mark en Gerwin, wat als een aangename afleiding kwam!! leuk ff te ouwehoeren! Nieuw Zeeland vond ik wel leuker dan Australie, maar misschien dat ik daar ook wel anders over zou gaan denken als ik hier 6mnd ipv 2mnd zou zijn.....lekkerder klimaat, ik vind al die bergen leuker dan al dat vlakke in OZ. En in een vrij klein land is er gewoon heel veel verschillende dingen te doen en te zien! Ik ben ook super blij dat ik het liftend heb gedaan, zou het in m'n 1tje nooit gedaan hebben en het heeft zo'n $1800 gescheeld!! Veel leuke mensen ontmoet en dingen gezien en gehoord die ik niet zou hebben gezien en gehoord als ik met de bus zou hebben rondgereisd! Over n paar uurtjes vlieg ik naar Sydney, 3 mei naar Melbourne en daar hoop ik ff te kunnen werken en daarna door naar Thailand als het daar tenminste wat bbeter gaat met als die pesten en gevechten!? en dan ergens in juni hoop ik weer op NLse bodem te staan, wat toch ook wel erg aangenaam klinkt!! Fijne koninginedag allemaal!!
bekijk de foto's
terug naar boven
terug naar home
Druifje in het land van de dollars...
Oei, ik moet nog zovvel schrijven overmijn gebeurteinissen in Oz...hij het dit keer even kort!! Ik ben gisteren heelhuids aangekomen in Thailand...in het warme benauwde stinkende Bangkok, wees gerust...het is alleen Bangkok waar ik een beetje negatief over ben haha! Morgen ga ik met de trein naar Chang Mai...in het noorden van Thailand en vannochtend vroeg (de eerste ochtend dat we in Thailand wakker worden) werd er hard op de deur gebonst en wie was dat..Bertine, meisje waar ik de eerste twee maanden van Australie mee rondgereist heb, zij had op de zelfde dag als mij de vlucht naar Bangkok maar dan vanaf Brisbane waar ze een paar weken heeft gewerkt terwijl ik druk bezig was in Mildura...nadat ik van Nieuw Zeeland terug kwam (vraag we niet precies wanneer dat was maar zeg ongeveer een maande geleden nu) ben ik eerst drie dagen in Sydney gebleven, gewoon nog even de stad rondkijken en een aantal zaken regelen, ik wou een pakketje naar Nederland sturen met dagboekjes, Lonely Planets van Australie en Nieuw Zeeland, souvenirs en t-shirts (van bungy, Boydy's, Tui enz) en een aantal andere dingen die niet weg te gooien waren maar die ik ook niet wou meeslepen door het warme Thailand...wat heb je immers aan een possum muts...!?
Maar na al dit saaie gezeur ben ik naar Melbourne gevlogen om te gaan werken...nou bleef het niet bij Melbourne want ik wou gewoon snel veel geld verdienen en had geen zin om te gaan zoeken naar en leuk baantje dus ben de volgende dag met de bus een tien uren reis gaan maken naar Mildura (daar was in deze periode nog werk in het fruitplukken) en na een lange droge reis door de Outback (Mildura ligt aan de andere kant van de staat Victoria) kwam ik daar s'avonds aan...zonder Lonely Planet en zonder haringen om de tent op te zetten en ondanks dat de Outback droog is dreigde het toch te gaan regenen...dus op zoek naar een Hostel...op het station kwam ik een meisje tegen die ook ging werken en zij ging naar de Juicy Grape...zij hadden het hele jaar werk en dus ik bellen...wel werk maar geen onderdak, dus eerst een nacht in de Riverboat gezeten en de volgende dag opgehaald door Steph (typetje dom uit American Pie) en ik kon de volgende dag beginnen. S'middags kwam de man van haar binnen, James en vroeg of ik meteen wou beginnen en een half uur later was ik bezig stapels oude win\jnstruiken te verbranden en ik kan je zeggen...Australiers weten niet dat je met het gooien van bekertjes diesel en dozen tegen de brandende stapel geen fatsoenlijk vuurtje kan brouwen maar ik wou de eerste keer niet meteen betweterig overkomen dus heb ik meer uren verdiend dan nodig...ook niet echt een probleem...en s'middags covers gedaan. over de druifstruiken worden zeilen/covers gedaan die eraf worden gehaald na het plukken, deze zijn (te) lang en worden met behulp van een machine opgerolt en hier heb ik samen met de Ier Johnny (waar je niet weet of hij dronken is of niet) bijgestaan met de bijbehorende open vingers aan het einde...
De volgende dag samen met een Koreaan uhm...plastic uit een droog pompoenveld getrokken (en watermeloenen geplukt om meteen zelf op te eten..echt heerlijk) en eigenlijk was het maar drie uur werk maar na veel heen en weer bellen werden we pas na drie uur opgehaald en ik heb dan ook een gepast aantal uren opgegeven en betaald gekregen ehehe
Maar toen begon het pas echt...trouwens, de afgelopen dagen was het steeds afwachten wanneer ik moest beginnen en heb dan ook steeds eervol uitgeslapen tot mijn stapelbed dusdanig begon te bewegen dat ik erachter kwam dat James me wakker probeerde te maken (s'nachts was het trouwens ook een drukke-bewegende-stapelbedden-festijn aangezien ik op een 8 bedden room lag en er gemiddeld 14 (hostel bestond uit Ieren, Schotten, Engelsen, 1 DUitser en 1 Nederlander en de meisjes waren in de meerderheid) op de kamer lagen en als hint...jongens en meisjes...zucht!!) Maar goed...ik kwam op een woensdag maar vrijdag begon de pret...je wordt wakker gemaakt met George...get some warm clothes en lunch c'se you'll be working t'll late...en de dagen erna heb ik dus gewerkt van 09.00 s'ochtends totgemiddeld 01.00 en jah, dat is inderdaad s'nachts...ook avonden tot 22.00 maar ook tot 02.00, en aangezien je geen zin hebt om tijd vrij te maken naast het slapen voor eten en douchen...juist!! Moest immer ook tijd zijn om te zuipen waar de ieren en schotten vrij sterk in waren, duurde dan ook een eewigheid tot ze genoeg gespaard hadden en 1 ier was al zes maanden in Australie waarvan uhm 6 in dit hostel!? Maar goed...hard werken is goed voor je, s'ochtends zodra het licht is beginnen de fruitplukkers op het veld met het plukken van de druifen en ik begin samen met Frank (van mij hostel) en Trevor met het collecteren van de volle dozen, dan scheur je door zo'n yard en ik gaf de dozen aan en Frank zetten ze op 1 van de drie pallets op de door Trevor bestuurde Trailer en soms wisselde we wel van uhm...job!? Maar best zwaar werk maar tegen 1 werd het wat makkelijker, dan hadden we de plukker ingehaald en gingen we eropuit met een kleinere lagere trailer en kon 1 van ons bezig in de shed (wat je best een fabriek kon noemen)...pallets aanvoeren voor de trimmers, de dozen gingen op de lopende band...trimmer haalde hem eraf selecteerde de slechte druiven en deed de goede op een schijf en aan de andere kant werden ze in dozen "geselcteerd"...allemaal niet zo boeiend maar wel grappig om allemaal te weten...trouwens, de rotte en blaadjes en weet ik allemaal werden afgevoerd om in de toekomst dienst te doen als goedkope 4ltr pakken wijn...hmm ok!? Maar daaromheen zaten dus mijn bezigheden, soms lipe ik zelf ook wel te trimmen of tjeesz...zelfs plastic zakken in dozen doen...mooi uren en geld maken...
Maar na twee weken had ik het echt wel gehad en besloot terug te gaan naar de grote stad...Melbourne (Juicy Grape Hostel was 17 k's van Mildura en ze hadden daar geen internet en beltegoed en uhm...ik ook dus niet...) om daar even vijf dagen te relaxen en te genieten van mijn laatste emotionele :-P dagen in Australie en afgelopen woensdag ben ik naar Pakenham gegaan naar familie van de vriend van Karen...moet eerlijk zeggen dat ik mijn god niet weet wat ik daar moest (ok, ik was uitgenodigd...) en voelde mij niet op m'n sterkst maar het was zeker wel lachen met hun drie kinderen...Ronald (21) Esther (16) en Corinna (19) en hun vrienden Brandon, Andrew, Ben, Kim enz enz. Trouwens de erst ezaterdag terug in Melbourne nog met hun naar een rugbywedstrijd geweest en helemaal leuk toen het "goede" team won en de dag erna nog naar een Footy (football maar niet hetzelfde als die Americaanse met beschermende shit) wedtrijd geweest, de Saints tegen de Eagles...dat was echt super en die sport vond ik nou echt super..jah het is ruig maar met voetbal zijn er meer blessures en mensen die op de grond blijven liggen...echt een supergave wedstrijd!!
bekijk de foto's
terug naar boven
terug naar home
Budhas, Cabbages en Condoms
En nu dan in Thailand met Bertine...vandaag werden we whoaa"aangehouden" door een Thaise militair die vroeg waar we heengingen, gewoon vriendelijk/informeel...en deze liet on in de Lp een aantal plekken zien waar we vandaag (het is deze week de Boedhistische week waardoor sommige "verboden/afgesloten" plekker open zijn gesteld voor publiek, en ik ben dus ook publiek!!) en nadat de militair een tuc tuc had aangehouden zijn we de hele dag wezen touren met dezelfde tuctuc voor de schrikbarende prijs van uhm...1,20 euro...ik wist dat ik Thailand leuk ging vinden!! Vannochtend heerlijk ontbeten in het hotel en vanaaf (eigenlijk net zoals de rest van deze maand) ook weer heerlijk uit eten!! Alvast de trein geboekt voor morgen naar Chang Mai en dan begint het weer...ik heb er echt zo'n zin in!! Ik wil in het noorden beginnen en dan proberen af te zakken naar beneden maar eerlijk gezegd heb ik nog niet echt zo de tijd gehad om dat allemaal uit te zoeken waar ik allemaal heen wilt enzo...ik zie het wel!!
En nou komt het...de einddatum!! Komt dat zien komt dat zien, 30 juni 9.50u 's ochtends in hartje schiphol. En voor de hardwerkenden, of iedereen die zo vroeg zn bed niet uit kan komen... met t volgende nr kun je ff checken of we veilig zijn geland, ons vluchtnr is: LH4672, vanuit Frankfurt met Lufthansa....
Dus de eerste dag schrikbarend veel Wat's (tempels) gezien en ook nog even naar Thai Silk geweest...een kledingmakerij zeg maar...het leek alsof ze waren gewaarschuwd dat we kwamen en we werden dan ook (te) vriendelijk doorgeloodtst naar een privekamertje waar het ons aan niks leek te gaan ontbreken. de Hugo Boss en Wehkamp foldertjes werden uit de kast getrokken en zeg het maar, nou was ik niks van plan maar Karen ziet graag geld rollen en zat er serieus over na te denken maar toen er een prijs werd doorgeschemerd van 7500 bath lieten we tochwel merken dat we dat vriendschappelijke prijsje aan onze backpackersneusjes voorbij lieten gaan en toen werden we ook wel vriendelijk naar de uitgang gebonjourd...en onze tuc tuc driver zei ook dat de prijs goed hoog was maar zo wist hij nog wel een goedkopere plaats en zo kwamen we terecht bij "Manhattan", beetje rondgekeken en mooie vrouwen in vele jurken gezien en langzaam aan kwam er duidelijk beeld van de jurk van Karen en ik was er nog steeds van overtuigd dat ik niets liet maken en toen Karen klaar was met meten (en betalen) en onderweg naar de deur probeerde ze ons (Bertine en mij) toch nog even over te halen met steeds betere prijzen maar gelukkig hield ik mijn kop stijf...tot hij 50 euro zei en 15 minuten stond ik gepast en gemeten buiten, daarna nog meer Budha's en blote voetjes met als afsluiter Wat Saket ofwel The Golden Mount, een ronde klim met op honderd meter een uitzicht over het schappelijke plaatsje Bangkok...in zoverre de smog dat toelaat uiteraard!!
En op zondag begon dan echt onze rondreis door het prachtige Thailand...tweede klas airco en ook aan eten ontbrak het ons niks!! Deze deed er dan ook een goede 11 uur over door de binnenlanden van Thailand zoals ik het verwacht had...Aangekomen in Chiang Mai hadden we er al op gerekend overladen te worden met tuctuc drivers die wel een slaapplaats wisten bij "hun zus" maar wij gingen wel even rondbellen met een jammerlijk resultaat...toch maar naar een zus toe...Johnnyboy (ook wel 5 stars Guesthouse maar dat is denk ik vernoemd naar de sterren in de ruit!?) voor een 150,- kamer en die as dan ook wel het afdingen waard!! Ook nog eens overladen met aanbiedingen van tourtjes en jaja..."special prices" en wauw...toen we nee zeiden werden we er geeneens uitgekickt...dan was pas de dag erna!! We waren even een dagje wezen rondstappen in Chiang Mai, naar Thai geweest (nu weten we dat we samen terugvliegen vanaf Frankfurt...leuk!!) en even rondgekeken naar tourtjes en er zelfs 1 geboekt, een non-touristic tourtje zeden ze...je komt niemand tegen....lol, vindt je het gek als je allemaal dezelfde kant oploopt haha!! Maar goed Vlak voor 6 uur nog even naar het hostel en komt de eigenares aan (je weet wel, die zus van die tuc tuc drivers...) met de welgemeende vraag of we al een beslissing haden gemaakt over haar aanbiedingen...en om niemand voor de borst te stoten zeiden we dat we het nog niet wisten...misschien overmorgen maar het was zeker interessant (ook maar niet vertelt dat we ergens anders een tourtje hadden geboekt)...ohoh...onze kamer was volgeboekt, jah echt...ze had ons de hele dag niet gezien dus was ze er maar vanuit gegaan dat we hadden uitgecheckt want onze bagage lag immers nog uitgespreid over de kamer en we hadden de sleutel nog en ach...checkout time is 11 uur s'ochtends (vraag niet verder naar de vorige zinnen!!) en er kwamen binnen een geschatte 15 minuten mensen terug van haar tourtjes (die we vriendelijk hadden afgewimpelt) en tsja, die moesten toch ook ergens slapen!? Nou heeft ze nooit echt durfen zeggen dat we de kamer uitgezet waren want ze bleef de vorige zin maar herhalen maar prima, ik vond het al best en de volgende nacht hebben we heerlijk geslapen in Awana...owned by a Dutchie!! Maar de volgende dag zouden we wel opgehaald worden bij Johnnyboy want we waren te laat om het te veranderen...paar passen lopen dus geen probleem, dus wij netjes tien minuten van tevoren daar! Kwam die zus van die tuctuc driver naar ons toe...ze wist dat we een ander tourtje hadden geboekt en ze uhm...had hem voor het gemak maar geannuleerd en zij had nog wel een tourtje...dank u!? Dus wij zelf maar even bellen om te vragen en toen bleek dat ze hadden opgebelt om te zeggen dat we een half uur eerder werden opgehaalt en dus hadden we de driver gemist...aaargh!! Zijn we (een uur later...sorry) speciaal opgepikt en overgeloodtst naar de rest van de groep (6 fransen waarvan er 1 Engels kon en een leuk Canadees stel en een Nederlands stel...juppen!! De eerste dag heeft het heerlijk (ehehe) op zijn Thais geregend...massaal dus en ik was dan ook erg content met mijn net gekochte (ik heb mijn andere regenpak ergens achtergelaten!?) poncho!! Net gekocht op een marktje waar het gewoon schijnt te zijn (te) grote hompen vlees te laten bestuifen door vliegen en ik wilde Karen ook erg graag op de hoogte stellen van de kwispelende vissen op het droge maar dat werd niet gewaardeerd ehehe. Toen een 3 uur durende wandeling met een hoge kwaliteit plensbui en dan ook nog eens Bertine en Karen die graag hun glijkwaliteiten willen bewijzen op hun zucht...slipper (in de jungle jah!!), eigenwijs "doorlopen" en aangezien ik achter Bertien liep werd dat ook door mijn lachspieren bemoeilijkt!! Eerst naar (weer) een waterval en (nog) een hotspring die mij weinig deed beroeren (ik ben immers ook in Rotorua NZ geweest) kwamen we aan bij onze eerste overnachtingsplek bij The Karen (dat is een hilltribe oorspronkelijk uit Myanmar) en echt mooi dat er dus nog echt op deze "primitieve" manier geleefd word en dat deze mensen daar ook tevreden mee zijn, zo zelfvoorzienend! Mooie huisjes zonder ook maar 1 spijker...echt een kunst en een super uitzicht over de sawa's en de jungle! Lekker Thais gegeten (met de hoeveelheid peppers waar ze in Thailand een baby mee grootbrengen) en s'avonds had Toe (1 van onze guides) nog wat leuke cultuurkennis te geven!! S'woensdag eerst1.5 uur lopen klimmend door de jungle en toen onze eerste olifanten in de natuur bij het olifantenkamp...flink grote beesten en goed dichtbij ook, beetje aan het pootje baden en ze luisteren ook als gewone hondjes!! Om 1 uur daadwerkelijk op zo'n harige rug samen met de Mahu, eerst even met z'n allen gewassen en dan hink stap sprong door de rivier...de Mahu van Bertine was dan ook maar slechts 5 minuten op het ruggetje en de rest baden in de rivier, tzijn dan ook net een kudde schapen die achter elkaar aanlopen!! En toen we gedropt waren bij de Lahu (ook weer een bergstam waar we gingen overnachten) gingen de Mahu's ook relaxt liggen in de bankjes om slapend (hup muts over het gezicht) van de terugweg te genieten...
S'avonds vroeg onder de klamboe terwijl Bertine zich klaarblijkelijk flink irriteerde aan Germain (de enige Fransman die Engels kon...) die vertrouwd hard liederen aan het opdreunen was...hmm, het was dan ook duidelijk toen er met een Nederlands accent SHUT UP!! werd gejuicht!! En er scheen ook nog 1 of andere dronken Thai flink uit z'n dak (positief) te zijn gegaan met de olifantendans..hmm k!? De volgende dag...we gaan bamboeraften, met onze belangrijke spullen aan een kruis van 3 bamboestokken op een vlot van iets meer bamboestokken aan elkaar geknupt met bladeren en dan houdt het ook echt op!! Dan met drie bamboestokken en ik (met stok) samen met Bertine (met stok), Karen en Toe (met stok) de Mae Teang af op een uhm...raft!? En dat is best wel een ruige rivier!! Karen en Bertine moesten nog een stuk lopen omdat er net eentje om was gegaan met iedereen (en alles) erop...zucht! Maar dat hoor je dan ook pas achteraf!! Karen zat dan ook af en toe tot haar middel in het water en ons "vlot" verdween dan ook af en toe totaal in de bruine rapids!! Ook Bertine kon zich niet altijd staanden houden en ik moest haar dan ook een keer aan haar zwemvest uit het water plukken om haar niet de vrije weg te laten gaan...jah...het was best spannend!! En na de lunch de uitdagende tocht terug naar Chiang Mai, in de auto hoewel dat niet minder spanning met zich meebrengt, met name Diane voelde zich niet op haar gemak en daar kon Rob (haar vriend) dan ook hartelijk om lachen wat dan ook weer de nodige spanningen tussen beide bracht...zucht!! halverwege nog een stop gemaakt bij een heuse snakefarm en ook nog een streek uitgehaalt met mij...grrr!! Bij de slangenshow hielden de (giftige) slangen zich niet altijd in de ring en de meest giftige verdween dan ook wel eens onder de "open" tribune dus ik ging maar vertrouwd een plaatsje verder van de slangen afzitten op het moment dat ze net een slang tevoorschijn gingen halen die echt 2 meter ver kon springen, maar ik keek dus achter me en hoorde alles aan en plots hoor ik schrik hier en whoaa daar en voelde iets tegen mijn been aan en toen ik zag dat het lang en dun was zat ik ook meteen twee plaatsjes verderop...het was een stuk touw, heel erg leuk meneer de slangenbezweerder, heel erg leuk ehehe!! De volgende ochtend hebben we letterlijk en figuurlijk Bertine weggeduwd in de Tuctuc en Karen en ik zijn doorgegaan naar de Chiang Mai Thai Cookery School (http://www.thaicookeryschool.com) waar we ons hebben misdragen met eten...6 meals in uhm...laten we zeggen 6 uur!? We hebben een kookcursus gedaan voor 18 euro met leuke-engels-pratende-thaise dames vol humor! Veel geleerd en gedaan en nu echt zin om thuis te gaan koken!! Khoop dat ik het allemaal nog wel een beetje weet...als ontbijt begonnen we met "Sweet en Sour Prawn Soup" gevolgd door overheerlijke "Thai Fish Cookies" en "Stir Fried Noodles" en als lunch "Green Curry" en als heerlijk toetje "Water Chestnuts in Coconut Milk en Syrup"...hmm, alles dan ook goed scherp terwijl ik geeneens de goede hoeveelheid had, ik had dezelfde hoeveelheid als baby's in Thailand krijgen...lol
Vrijdag 4 juni
S'avonds wilden we dan ook nog naar de bioscoop in Chiang Mai...Shrek 2! Maar helaas, Harry Potter was in de meerderheid en Shrek vertoonde zich die avond niet meer dus zijn we maar afgedruipt naar "The day after tomorrow", was toch best nog wel een goede film en ook nog een goed gevoel erbij omdat we van tevoren even de koning hebben geerd, plots verscheen er een thais filmpje met een soort van folklorisch (vergeef me mijn spelling) deuntje waar de subtitle "please show your respect to the king!" aan was meegegeven en iedereen stond dan ook plots op, wij dus ook...vol verbazing en daar sta je dan, 2 lange Europeanen op rij 1, we waren dan ook niet de enige die ons lachen probeerde in te houden!!
De dag erna hebben we de bus gepakt naar Chiang Rai, tjeesz...tis ook maar goed dat ik aardig doe tegen Budha (die in elk voertuig op het dashboard aanwezig is) want de driver had er zin in!! 1 voet op 't gas en 1 hand driftig aan het stuur en de ander herhalend op de toeter...inhalen in de bocht of op de brug zolang het theoretisch maar NIET kan maar gelukkig hebben we Chiang Rai veilig...naja, zonder ongelukken weten te bereiken!! De middag heerlijk achter "de Telegraaf" gezeten (eerst sinds 10 maanden) in "The Old Dutch" met een Grolsch in de ene hand en een bitterbal tussen de vingers...helaas waren de fricandellen totaal niet overeenkomstig met het Nederlandse idee ervan! De dag erna van start gegaan bij The Hilltribe Museum en vervolgens de bus gepakt naar Chiang Saen (Ancient City) en het blijkt leuk om te zien...je drukt op stop en 10 seconden later staat de bus dan ook echt stil en je kunt overal opstappen zolang het maar langs de route is en het mooiste van alles...de bus is nooit vol!! S'avonds slapen bij Gin's House (owh...hadden we er ook maar meteen gegeten) in een soort houten hut, zeg maar een soort inloophuis voor alles kleiner dan 30 centimeter en hopelijk blijft het droog...we kunnen voor de zonsopgang iig lekker blijven liggen onder de klamboe!!
Heerlijk geslapen hoewel dat misschien deels komt door het finishen van de fles Kahlua maar goed...
We wilden vandaag eigenlijk de fiets pakken op deze spontane dag maar om niet teveel onze plannen te volgen hebben we toch maar een Sawngthaen gepakt...een 2-row in het Engels maar in Nederland staat het gewoon gelijk aan een pickup truck met 2 bankjes!! Op naar The Golden Triangle...voor de atlaslezers is dat Sop Ruak wat het meest centraal ligt in de Golden Triangle die in werkelijkheid een vek groter gebied bestrijkt. Deze is ooit zo genoemd doro een minister van de VS in verband met de opiumhandel in Myanmar (Burma), Laos en Thailand en touroperators etc zijn er snel bij om deze catchy name toe te eigenen aan Sop Ruak en de touristen hebben de geldopbrengende rol van opium vervangen. Maar goed...staan er dus wel 50 poortjes met de naam erop en vanaf 1 heb je een mooi uitzicht over de Mekong River die deze drie landen uniek houdt...maar omdat we vriendelijk werden afgezet bij het eerste prutspoortje mochten we eerst 2 k's lopen tot we drijfend aan onze backpacks het drielandenpunt konden aanschouwen! Vanaf Sop Ruak weer een 2-row gepakt naar Mae Sai, het meest noordelijkse puntje van Thailand om ons visum "probleem" op te lossen! we blijven op dit moment 34 dagen in Thailand en het visum geeft ons 30 dagen...nou is de oplossing van deze groep 2 som totaal niet moeilijk op te lossen, we kunnen vier dagen eerder naar huis (kost om te veranderen US16 dollar), mogelijkheid om het visum in Thailand te verlengen (is US15 dollar) maar jah...als je wat langer reist kijk je wat verder en van horen leer je en voor US5 dollar kun je de grens bij Myanmar over en binnen 5 minuten kan je weer terug zijn op Thaise bodem dus hadden we het idee opgevat om even wat te gaan eten in Myanmar. En bij terugkomst in Thailand krijg je weer een visum voor 30 verse dagen!! Maar we wilden dus even wat gaan eten in Burma wat gelijkstaat aan Myanmar maar wist je dat ze in de grensstreek van Myanmar alleen maar hang wc's hebben...je weet wel, van die Frankrijk dingen...en nou is het zo dat Karen het daar totaal niet op kan!! Naja...het komt erop neer dat we dus in een zeer korte tijd weer onder de Thaise vlag stonden en dan nog zoiets...nergens wc papier!? Ze verwachten hier dat je je met een soort van veredelde tuinslang uhm...schoonspuit (wees gerust...tis lage druk) maar gelukkig zijn we daar wel voor uitgerust en of je dan wel je gebruikte stkje niet in de wc maar in een open prullenmand wilt gooien...hmm!! Vanaf Mae Sai met de bus naar Mea Chan om daarna door te gaan naar Tha Ton maar helaas...om 17.00 geen bussen meer vanaf Mea Chan naar het westen dus onder politiebegeleiding (jaja) naar 'n hotel gebracht en alsnog de volgende ochtend een doorstart gemaakt naar Tha Ton met een stop in Yahpa (3 hilltribe village waar Longnecked Karen, Akha en Lizu stammen dicht bij elkaar wonen) speciaal voor de Longnecked Karen...uiteraard iets touristisch maar ik wou hetgraag even met eigen ogen zien en kwou er ook niet speciaal voor naar de Mae Hong San Area...tbegon al goed, ongevraagd een (Lizu) guide mee die geen woord Engels kon en alleen maar achter onze kont aanliep...alhoewel...aan het einde sprak ze nog wel een woordje Engels: "Money, Money!". Nou vindt ik het heel sneu dat die mensen het "minder" hebben (naar onze standaards) en ik wil ook absoluut niemand voor de borst stoten of ogen uitprikken of hoe je het wilt noemen en ook al is het voor mij weinig geld maar nee...iemand die ongevraagd, niet helpend of informerend en op het allerlaatst brutaal...naja, dan kan ik ook even geen Engels, ben wel vriendelijk geweest maar die mensen moeten er ook geen gewoonte van maken touristen te belazeren! Daarnaast moesten we ook al 250 bath betalen voor deze kermisattractie en ik kreeg ook totaal niet de indruk dat ik een kijkje kreeg in het leven van de Longnecks, hun leven bestond puur uit het dragen van ringen voor de touristen en het verkopen van souvenirs aan touristen en daarnaast nog een hinkstapsprong dansje die vast niks cultureels had en waar niemand ook maar lol in leek te hebben! Het was gewoon te sneu voor woorden om te zien en ik vindt het echt sneu voor die meisjes/vrouwen die ook nog eens geeneens uit Thailand komen maar oorspronkelijk uit Myanmar maar die zijn hierheen gehaald voor ons...de touristen!! Ik zou zeggen, ga er niet heen, tis sneu om te zien en er is echt niks cultureels aan, het enige is dat je ze een financieel bestaan geeft...zielig!!
In Tha Ton aangekomen zijn we eerst even gaan ontbijten/lunchen (want nee Sjors...chips en 7-Up is geen ontbijt) en we waren daar om 11.30 en de boot naar Chiang Rai ging pas om 12.30 liet de Lonely Planet ons weten. Maar owh nee!! Naast het bedienen geeft onze vriendelijke serveerster ons de info dat de boten vandaag niet meer gaan..."they're finished!"!! Maar gelukkig heeft ze nog wel een kamer over a 300 bath, phfoe...dat scheelde weinig!? Gelukkig reizen we al wat langer en zijn we niet zo heel erg naief en liepen we toch maar even naar de pier en hebben we even een ticket gekocht voor de boot van 12.30...maar huh, die gaat geneens!? Desondanks was die boottocht in een longtailed boot over de Mae Nam Kok River echt super, samen met 2 spanjaarden en 2 belgen langs de toch nog druk bewoonde oevers.
Mooi gezicht al die primitieve huisjes (dus ook geen electra of telefoon) tussen de immer groene bergen en de sawa's op de achtergrond met hier en daar een verdwaalde olifant of buffel...dan onderweg (lees in de middle of nowhere) nog een militaire checkpoint...hmm ok, kvoel me veilig!? Ook op de wegen lijken deze checkpoints in het noorden normaal te zijn...met zandzakken en blokkade en de nodige zelfbescherming en al!
Terug in Chiang Rai flink duur uit eten gewest bij "Cabbages en Condoms"...en nee, dat is geen louche striptent maar een restaurant die hun profits in een fonds ter voorkoming van hiv/aids en gezinbeperking stopt en ze willen condoms net zo gewoon maken als cabbages dus dit keer zette ik al nmijn financiele bezwaren aan de kant en gaf ik heus 4 euro uit voor een 3 gangenmaaltijd en een large bier (jah er staat 4 euro)!
Gisteren hadden we de planning om naar Phrae te gaan maar helaas is dat niet gelukt, we zijn een halte later uitgestapt...een paar honderd k's verder! In totaal dus 8 uur in de bus en aangekomen in Sukhothai had ik het dan ook best wel gehad!! Vandaag hebben we de fiets gepakt en zijn we gaan touren door Old Sukhothai (Sukhothai Historical Park) met behoorlijk veel oude vergan tempels in de groene natuur! Blijft mooi om te zien hoe de natuur het geheel heeft aangetast en wat voor subtiel plaatje er over blijft...echt zoveel mooier dan al die "hedendaagse" tempels die blinken en glimmen maar desondanks allemaal hetzelfde uiterlijk hebben en na een paar heb je er dan ook wel weer genoeg van...geef me dan maar een paar ruines!! Ook leuk trouwens dat m'n paspoort ook steeds voller raakt met allerlei stempels en kaartjes maar in het vervolg wel jammer dat ik hem over drie jaar moet inleveren...
Vandaag (11 juni 2004) vertrekken we naar Phitsanulok en vanuit daar gaan we de komende 19 dagen langzaam aan naar beneden touren en om ergens op een stil mooi eiland te eindigen...zucht!
EN dat is dan wel goed gelukt ook...het is vandaag 28 juni en whoaa (!!) morgen vertrekken we terug naar de Nederlandse sleur, hmm...uiteraard zullen jullie ook wel verwachten dat ik daar onwijs veel zin in heb maar aan de andere kant zie ik het al helemaal voor me dat ik er na een weekje toch echt wel weer genoeg van heb haha...maar goed, eerst nog even het laatste stukje!!
Phitsanulok...we hebben er eigenlijk alleen maar de nacht doorgebracht en ik heb even een behoorlijk blokje omgelopen voor de indruk en voor de rest van de avond hebben we alleen maar met een take away naar Harry Potter 2 gekeken. De volgende dag heerlijk uitgeslapen en na de fameuze Club Sandwich met volle moed naar de straat gegaan wachtende op een tuctuc (let op...zo vaak moeten we niet zoeken naar een Tuctuc!) en na een tijde kwam er een vriendelijke Thaise vrouw langs die vroeg waar we heen wilden en twee minuten later zaten we dan ook achter in haar pickup naar de Government Busstation maar helaas gaan er vanaf Phitsanulok geen bussen naar ons dagdoel...Lopburi, maar het Thaise gebaar werd gewaardeerd! Dus na drie uur wachten op een trein zaten we ook weer vast voor 4 uur in de trein om s'avonds tussen de aapjes te lopen...
En in Lopburi tussen de aapjes en de tempels gelopen en s'avonds met een chang kwam ik tot de vrij schrikbarende gedachte dat ik 244 foto's ben kwijtgeraakt in het owh zo gezellige Chiang Mai, normaal zet ik ze altijd op CD zodat ik vol goede moed weer verder kan schieten en mocht er iets misgaan met de cd dan heb ik altijd nog een tweede Cd, klinkt handig toch!? En dan de eerste keer in Thailand heb ik voor de goede orde en het idee toch even de cd gecheckt en jah hoor...ik zie het filmpje "en de foto's zijn nog aan het laden maar ik zie er al een paar"...nou nee dus, dat waren dus alle foto's die op de cd sto aargh!! Gisteren met de bus naar Suphanburi met in het verlengde Kanchanaburi (met de fameuze Bridge over the River Kwai!) en toch weer een lekker gevoel als je in de bus het asfalt tussen de planken door ziet gaan haha! Aangekomen in Kanchanaburi (nadat we onderweg nog ergens 15 minuten hadden stilgestaan en de buschauffeur onder de bus verdween om "de bus te upgraden!?") viel het echt reuze mee in hoeverre de tuctucdrivers op ons af werden gelaten (krijgen flink wat commissie in Kanchanaburi dus ze hebben wat te verliezen dacht ik). Na 1 nachtje in VN Guesthouse zijn we berhuist naar Sam's River Guesthouse...druf ik iig helemaal onder de douche! De 1e dag in Kanchanaburi hebben we uiteraard een kijkje genomen bij de fameuze Bridge over the River Kwai (Mae Nam Khwae, de echte naam van de rivier) , 1 van de bruggen die de Thailand-Myanmar (Birma) spoorlijn tot 1 vloeiend geheel moes brengen tijdens WW2 en vanwege het (te) hoge dodental tijdens het bouwen van deze spoorlijn krijgt deze ook wel de oneervolle naam "The Death Railway", twas dan ook al van tevoren duidelijk dat het vrij moeilijk ging worden deze te voltooien in een te korte tijd vanwege de omstandigheden en de moeilijkheid met het aanvoeren van goederen.
De Japanners waren dan ook wel "zo slim" om POW's (prisoners of war) in te zetten en andere Aziaten die gelokt werden onder de noemer geld (of gewoon gedwongen) en onder de POW's waren ook behoorlijk veel Nederlanders! Na een wandeling over deze touristenattractie en een treinritje zijn we naar de Allied War Cemetary doorgegaan waar meer dan 1 derde een NEderlandse gedenksteen heeft...erg indrukwekkend en naast deze begraafplaats was ook een splik splinter nieuw museum geopend met een enorm spandoek met als lokkreet: THE DEATH RAILWAY!! wat net zo indrukwekkend was naast het feit dat...: ik voor het eerst in mijn museum historie alles gelezen heb wat op alle bordjes stond!! Goed he...en geloof me, dat was een hoop maar dan ook erg interessant en indrukwekkend! De volgende dag was minder spectaculair, de Erawan Waterfalls wat nog even een bescheiden 1.5 uur rijden was met de bus maar helaas was ik niet zo "in mijn watervallendag" maar desondanks kwam het ware CenterParks gevoel in me boven zoals we beide opmerkten, mooie blauwe watervallen met een stuk of 7 levels mooi vallend en spreiden over rotsen in de jungle en erg zwembaar! Maar drie uur later zaten we toch weer in het bedrukte Bangkok en deze keer bij The Siam Square wat dus echt weer een totaal andere kant van Bangkok is..., dure luxe winkelcomplexen en mooei grote pleinen met grote schermen en weet ik wat, echt zo on-Bangkok!! Eindelijk nog een bioscoop gevonden waar Shrek 2 draaide en deze dan ook de volgende morgen gezien in het "EGV" wat naar men zegt de meest state of the art projecties en geluidsmogelijkheden heeft, echt super!! en ondanks dat het deel 2 is is hij toch weer echt leuk! En na wat gepas en gemeet lagen we alweer onder de backpacks op naar Surat Thani...dachten we maar in de bus kwamen we er alweer achter dat we beter naar Chumphon konden want ons duikdoel was Ko Tao en en 02.30 am. zaten we dan ook in Chunphon. Lekker boekje gelezen in het gezelschapvan een (slaap) dronken toiletjuffrouw die volle goede overtuiging Thaise verhaln zat op te hangen aan Karen...ik daarentegen heb vriendjes gemaakt met 1 van de plaatselijke zwerfhondjes...
Toen we maar hadden besloten niet verder te wachten op een pickup en maar ons lot tegemoet gingen lopen maar jah...we waren weer eens ergens anders afgezet dan we wilden ergens te ver buiten het nedrige plaatsje Chumphon...en zo kwam het gerucht dat we dus op een paar minuten de boot hadden gemist naar Koh Tao (als die al ging) en echt...ik had het al helemaal gehad met al; dat Thaise geboefte!! Je kan dus echt niemand vertrouwen of iets vragen zonder dat diegene iets van je wilt of je oplicht (omdat hij niet weet dat jij meer weet) en das nou echt jammer want ze zijn er wel...die aardige!! En nou is Chumphon niet echt de stad om in het rijtje: "gezellig en interessant...breng er zo'n 21 uur door" te zetten maar nou gingen wij dat wel proberen, maar al drinkend en dammend en vrede sluiten (Karen maakte weer eens haar eigen regels...of was ik dat!?) en s'avonds had Karen het ultieme idee om de resterende tijd lopend door te brengen aangezien we nog 10 kilometer moesten lopen naar Pak Nam vanwaar onze boot vertrok en och...daar kreeg ze snel spijt van maar gelukkig kregen we een lift van een paar Thais die gingen Nachtvissen en tegen de tijd dat onze midnightboat vertrok was het welgeschat 39 uur sinds dat ik een menselijk bed had gezien dus toen ik dan ook mijn hoofd op de met flinterdunne matjes bezaaide vloer ging liggen was ik ook een hemeltje hoger!! En das ook maar goed ook want de boot ging flink op z'n gemak en midden in de nacht viel mijn backpack met groots lawaai in het goederencompartiment en ik ging hem wel ff halen...en god, toen werd ik me beroerd, snel weer plat!! Maar das best vaag, op zo'n houten Thaise (je weet wel wat ik daarmee bedoel) praam, je zit er zo'n 6 uur op, niemand weet wie je bent of dat je op de boot zit...geen safetybriefing zoals je in Oz kreeg als je tien minuten ging varen en zwemvesten...uhm...lig je dan met z'n allen in een groot compartiment!?
Op Koh Tao (paradijselijk)heerlijk niks gedaan en de volgende dag zijn we begonnen aan onze AOW (Advanced Open Water, voor diegene die bij zijn...ik heb mijn Open Water in Cairns Australie gedaan!) begonnen voor twee dagen...weer een dik boek mee...huiswerk en de twee dagen heerlijk gedoken, Karen moest de eerste keer voor het duiken eerst even van haar Yoghurt ontbijtje af (overspel met de golven en het ruige weer) en de eerste dag begonnen met de Multilevel duik en Peak Bouyancy, eigenlijk zouden we Photography doen maar helaas hadden ze de verkeerde digicam in de behuizing gedaan dus die deden we de volgende dag samen met de Deep Dive, Navigation Dive en de Night Dive...kzal jullie maar niet vervelen met de uitleg en het doel van al die duiken maar het was echt super, met name de nachtduik was een leuk iets omdat veel dingen tot leven kwamen en zoiezo is het een "vreemde' ervaring. De volgende dag weer heerlijk niks gedaan en s'avonds de nachtboot naar Surat Thani gepakt, twas wer lekker ruig maar gelukkig weer slapen op de boot ondanks dat ik af en toe door een keiharde klap wakker werd geblazen en even met een verontrustende bliknaar Karen keek...
Eenmaal in Surat Thani weer het dagelijkse liedje van touts en aangezien ik net wakker was besloot ik me maar niet te mengen in alle "where u go sir?" en "i know a place for u my friend!" en Karen kwam dan ook later terug met een 10 baht lift naar het busstation dus wij in een minivan (wat dan ook wel weer vreemd was) naar het Busstation maar de Government Busstations zien er overal hetzelfde uit en...er staan bussen, maar allebei de gevallen waren hier duidelijk niet van toepassing en dus bleek later dat we gewoon bij een reisbureau waren gedropt onder het mom van "dit is het busstation", maar jah...je weet niet waar je bent maar je weet wel dat je nergens in de buurt zit dus ok...we doen het wel weer!!
Dus met de minivan (bareuh, ik doe die lui nog eens wat!) naar het mooie Krabi, het hele Khao Sok verhaal lieten we hierbij ook vallen omdat ik me afvroeg of ik daar wel zin in zou hebben, kwou gewoon lekker relaxen onder een palmboom!! Eigenlijk de planning om naar Aa Nang te gaan maar (we waren alweer bij een ander reisbureau afgezet) het reisbureau zei dat we daar niet konden zwemmen omdat de wind daar op het strand stond...hmm, jaja...we gaan al!? Met de Longtail naar Rai Leh naar het ViewPoint Resort om hier heerlijk (en dat kon hier) onze laatste paar daagjes door te brengen... Ook een hele gave kustlijn met heel mooi strand en onwijs gave rotsen! Er wordt dan ook heel veel rockclimbing gedaan maar wij hebben deze mogelijkheid maar links laten liggen...zowel budgetair als dat ik lekker helemaal niks wil doen behalve niks doen...huh!? Heerlijk met n boekje en een biertje op het mooie strand!! De laatste volle dag een Thai Massage genomen, na vele aanbevelingen moest ik het toch een keer gedaan hebben. Ik had al wel gehoord dat het misschien verre van relaxed was maar zo, het valt het best te vergelijken als je ruzie hebt met je zus hebt: alleen betaal je ze ervoor!! Ongelofelijk zeg! Met alle gemak en comfort een Yhai voet tegen je kont zetten en aan je voettrekken enzo.....verre van relaxed en ik vertel mijn huisarts maar niks van dit uitstapje zeg...! Maar wel een leuke ervaring laten we maar zeggen! Na 10 min schoot de masseuse van mij ook nog eens behoorlijk in de Thaise lach: ze moesten ruilen want ik...let op: was te sterk!! Maar desondanks zijn die Thaise vrouwtjes sterk in de vingers joh!! En de rest ook trouwens, ze gebruiken hun hele lichaam als ze je masseren (tot alle spijt!!), wel grappig om te zien in welke rare posities ze je zetten! Viel me iig reuze mee dat er geen spierpijn aan over heb gehouden! Laatste dag nog voor een paar minuutjes van het strand afgevlucht: wervelstormpje! Je zag hem heel mooi aankomen in de verte, en het opgeblazen water vanuit de zee door de rotsen worden geblazen voordat de wervelwind er al was, en toen kwam het ook ineens met bakken uit de lucht vallen! En natuurlijk was hij ook net zo snel weer verdwenen als dat ie gekomen was...mooi land dat Thailand!! S'avonds heerlijk met een immens kleed op het verlaten strand gelegen starend naar de sterrenhemel en alles overdenkend met een fles Wodka in de hand en een liter Chang in het zand knisperend op een zak chicken chips...wees gerust, de wodka is dezelfde avond nog opgegaan en jah...ik ben het krakkemikkige trapje heel opgekomen!!
Gister de longtail weer naar Krabi gepakt om daar vrijwillig 14u in de bus te gaan zitten: terug naar het benauwde Bangkok!! Op een gegeven moment komt er even een andere mooi opgespoten "VIP"bus (iets meer ruimte en het bedrijf heeft niks met de overheid te maken) langzaam naast ons rijden zodat de chauffeurs midden op de snelweg kunnen ouwehoeren, ik probeerde een beetje in een rare positie te slapen en Karen zat een beetje verveelt uit het raam te staren naar de mensen in de andere bus te staren die ons langzaam weer in haalt. En wie zit daar...Mark Harms!! Die was ook in het begin met hetzelfde groepje meegereden in de bus van Sydney naar Melbourne, echt 10mnd niet gezien, das toch toevallig of niet, slaat echt helemaal nergens op?! Vanochtend om 6u aangekomen om hier nog 1 nachtje door te brengen voor ik vlucht LH4672 in stap richting Nederland!!!! Hmm.....thuis?! Ik heb het afgelopen jaar heel veel verschillende plaatsen 'thuis' genoemd, voornamelijk de tent! Daar heb ik toch ff zo'n 5 maanden in doorgebracht totaal! Ik moet zeggen dat ik het wel heel erg raar vind hoor, om naar huis te gaan, wel heel erg leuk hoor maar wel vreemd...
bekijk de foto's
terug naar boven
terug naar home
Home and the restless...
Tsja aan alle kanten werd me toch aangedrongen dat ik mijn verhaal moest afmaken...
Maar tsja, ik ben dus weer terug, in de tussentijd ook weer veel gebeurt! Toen ik terugkwam had ik meteen een heel erg leeg gevoel, ik had geen plannen meer en zou vanaf toen op 1 plaat blijven zucht...op zoek naar werk en jaja, weer een opleiding! Meteen ingeschreven voor een opleiding en binnen twee weken toelatingsexamen gedaan, gesprekken gehad en aangenomen! Ik studeer nou Interaction Design aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Echt een leuke opleiding hoewel hij voor mij misschien iets te ligt is maar het studentenleven bevalt me weer prima! Wel weer aan allemaal afspraken houden enzo maar ik heb tot nu toe volgehouden geen agenda te nemen en dat bevalt me prima! En daarnaast werk ik ook weer...ik werk nu bij Pacific in Arnhem. Een soort van outdoor bar/restaurant met een Australisch tintje en veel buitenlandse collega's die uit Amerika, Eneland en Australie komen...weer leuk om af en toe Engels te mogen praten en af en toe nog een VBtje mee te pikken! En sinds een aantal maanden woon ik ook weer op mezelf...tsja, eigenlijk heb ik er geen geld voor maar het bevalt me prima...
En dan hoor ik sommige oud-mede-backpackers die af en toe werken en dan weer ver reizen...hmm klinkt goed en ik hoop dan ook dat ik daar weer snel de mogelijkheid voor krijg! Duim maar voor me...eerst nog ff een grote schuld wegwerken :S
(Owh trouwens mijn pakketje is wel aangekomen maar er missten wel twee flessen drank...en ondanks dat we hem verzekerd hebben houdt de maatschappij zich stil...dus verstuur nooit wat!!)
bekijk de foto's
terug naar boven
terug naar home